شماری از زنان افغانستان مقیم کانادا در برابر تصمیم طالبان مبنی بر بستن مکاتب بهروی دختران بالاتر از صنف ششم، دست به اعتراض زدهاند. آنان از جامعه جهانی میخواهند که بازشدن بدون وقفه مکاتب دخترانه موضوع غیرقابل مذاکره باشد.
زنان معترض در قطعنامهیشان گفتهاند که با تسلط طالبان بر افغانستان، نظامی که طی بیست سال گذشته با خون نزدیک به صدهزار سرباز و هزاران انسان بیگناه ساخته شده بود، فروریخته و آرزوی نسلی که در این دو دهه پرورش یافته بود، یکشبه دفن شده است.
معترضان اضافه کردهاند که اولین اقدام طالبان پس از دستیافتن به قدرت، بستن دروازههای مکاتب و دانشگاهها بوده و شهروندان را از تحصیل محروم کردهاند.
زنان افغانستان مقیم کانادا از موضع جامعه جهانی در قبال وضعیت افغانستان انتقاد کرده و گفتهاند که بستن مکاتب بهروی دختران، توقيف، «تجاوز و لتوکوب زنان معترض، ترور هدفمند و در بندکشیدن زنان توسط طالبان»، تا کنون هیچ موضع جدی و قابل قبول جامعه جهانی را در پی نداشته است.
آنان افزودهاند که مسائل افغانستان تحت شعاع بحران اوکراین قرار گرفته و آهسته آهسته به دست فراموشی سپرده میشود.
زنان معترض کشورهای دخیل در منازعات بیست ساله افغانستان را نیز متهم به بیتوجهی و بیمهری در برابر این کشور کرده و گفتهاند که این کشورها به صورت مستقیم، مسئول بخشی از وضعیت کنونی هستند؛ اما «متأسفانه مسائل مربوط به این کشور را به مثابه یک پروژه ناکام رها کردهاند و أشكارا مسئولیتگریزی میکنند».
در قطعنامهی زنان معترض آمده است: «جامعه جهانی و کشورهای مدافع حقوق بشر در صورتیکه از ابتدا در قبال مسائل افغانستان حساس میبودند و وضعیت حقوق بشری در افغانستان را به شدت نظارت میکردند، امروز شاهد این خودكامگی گروه طالبان که دختران را از ابتداییترین حقوق آنها محروم ساختهاند، نبودیم.»
زنان افغانستان مقیم کانادا در ادامه از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، کشورهای دخيل در منازعات افغانستان و نهادهای حقوق بشری خواستهاند که بازشدن بدون وقفه مکاتب دخترانه را بهعنوان یک موضوع غيرقابل مذاکره در نظر بگیرند.
آنان تأکید کردهاند که هیچ دولتی نباید طالبان را بهعنوان یک حکومت به رسمیت بشناسد. در قطعنامهی زنان معترض آمده است که اكثريت مطلق كابينهی طالبان «تروریستان ملی و بینالمللی هستند و در صورتی که کشوری یا کشورهایی این گروه را به رسمیت بشناسند، آشکارا حامی ترور و وحشت خواهند بود».
زنان معترض در عین حال افزودهاند که کشورهایی که تمایل ایجاد روابط با طالبان را دارند، باید از سوی نهادها و دولتهای مدافع حقوق بشر تحريم شوند. آنان از جامعه جهانی خواستهاند که اعضای طالبان را هم بهشدت تحریم کرده و از سفرهای خارجی آنان جلوگیری کنند و آنها را تحت تعقیب قرار دهند.
زنان معترض از سازمان ملل هم خواستهاند بهصورت ویژه یک گروه کاری را برای نظارت از وضعیت حقوق بشر در افغانستان ایجاد کند.
