جمعی از زنان معترض میگویند که برای توجهی جامعهی جهانی به وضعیت زنان در افغانستان به شورای امنیت سازمان ملل نامه فرستادهاند.
نامههای آنان تحت عنوان مشترکِ «صد فریاد افغانستان» نگاشته شده و محتوای آنها دربارهی وضعیت زنان و شهروندان افغانستان پس از حاکمیت طالبان است.
بهگفتهی زنان معترض، این نامهها از سوی صد زن به سازمان ملل فرستاده شدهاند.
هدا خموش، یکی از این زنان در نامهای خود نوشته است که با برگشت طالبان، حقوق اساسی و ابتدایی زنان به چالش کشیده شده و آنان از حق تحصیل و کار محروم شدهاند.
او نوشته است که افغانستان تبدیل به سلاخیخانهای شده است که روزانه از مردم این کشور قربانی میگیرد.
خموش آورده است: «تمام گروههای تروریستی جهان زیر چتر طالبان جمع شده و هر جنایتی که خواسته باشند در حق مردم ما انجام میدهند؛ اگر جلو این گروههای خونخوار گرفته نشود بهزودی دامن جهان را خواهد گرفت.»
او در ادامه طالبان را غیرقابل اعتماد خوانده و گفته است که با گذشت هر روز چهره واقعی این گروه به همه هویدا میشود.
خموش از سازمان ملل خواسته است که جهان را از هرگونه تلاش برای به رسمیت شناختهشدن طالبان برحذر داشته و با احتیاط و سنجیده با این گروه رفتار کند.
این زنان معترض در ادامه خواستار تحریم همهی مقامات طالبان شده و گفتهاند که تحریمها میتواند شامل ممنوعیت سفر و منجمد شدن داراییها و املاک آنان در بیرون از افغانستان شود.
خموش از دادگاه کیفری بینالمللی خواسته است که با استفاده از صلاحیتهای قانونی خود، تحقیقات در مورد پرونده جنایتها در افغانستان را جهت شناسایی، تعقیب عدلی و قضایی و مجازات مرتکبان آنها آغاز کند.
او از سازمان ملل خواسته است که حملات هدفمند و سیستماتیک را علیه مردم در افغانستان بهعنوان مصداق جنایت نسلکشی و جنایت جنگی به رسمیت بشناسد.
او همچنین افزوده است که افغانستان نیازمند عدالت انتقالی است و همه جنگسالاران طالبان در یک روند سیاسی یا قضایی به مردم افغانستان پاسخ بدهند.
خموش در بخشی از نامهای خود گفته است که افغانستان متشکل از فرهنگها و اقوام مختلف است. بهگفتهی او، برای تضمین حقوق و مشارکت سیاسی همه گروهها، ایجاد یک نظام حکمرانی فراگیر، مسئول و پاسخگو برای اعطای حقوق بشر و حقوق زنان ضروری است.
