اطلاعات روز: شماری از فعالان مدنی در اعتراض به برخورد حکومت با قربانیان رویداد انتحاری روز یکشنبه در جادهی دارالامان، به خانهی پدر قدسیه، یکی از کشتهشدگاناین رویداد رفتند و ضمن غمشریکی با خانوادهی قدسیه، گفتند که مقامهای حکومتی با قربانیان این رویداد، برخورد دوگانه و اشرافی داشتهاند.
آنان دیروز (سهشنبه، 27 عقرب 1393) پس از ختم مراسم فاتحهی قدسیه، به خانهی او رفتند و به خانوادهی او گفتند، برخلاف دولت، برای ما خون خانم شکریه بارکزی که زخم سطحی در این رویداد برداشته بود، رنگینتر از خون قدسیه نیست.
این در حالی است که قاری همایون، پدر قدسیه میگوید، نام دخترش در هیچکدام از لیستهای زخمیها و کشتهشدگان این رویداد نبود و آنان پس از سرگردانی زیاد در تعداد زیادی از شفاخانهها دنبال جنازهی قدسیه، ساعت دوازده شب جنازهی او را در طب عدلی یافتهاند. همچنین وی میگوید که پس از یافتن جنازه، مسئولان طب عدلی ساعتها آنان را برای تحویل گرفتن جنازه در ادارههای پولیس سرگردان کردهاند و پس از تحویلگیری جنازه، مسئولان طب عدلی حتا آمبولانس در اختیارشان نگذاشته و مجبور شدهاند پیکر قدسیه را با تاکسی انتقال دهند.
اعضای خانوادهی قدسیه میگویند، پس از به خاک سپردن جنازه و اعتراضهای فعالان مدنی و اعضای خانوادهی او از طریق رسانهها، شماری از مقامهای حکومتی برای ابراز همدردی به خانهیشان آمدهاند؛ اما قبل از آن هیچکدام از مقامهای حکومتی به این قربانی رویداد انتحاری توجه نکردهاند.
آنان میافزایند که پس از این اعتراضها، معاون اول رییس اجرایی حکومت، سرپرستان وزارتهای تحصیلات عالی و کار و امور اجتماعی و شماری دیگر مقامها به خانهیشان آمدهاند.
شمار زیادی از مقامهای بلندپایهی حکومت پس از این رویداد، به دیدار خانم شکریه بارکزی، عضو پارلمان کشور به شفاخانهی چهارصد بستر رفتند؛ اما گفته میشود، هیچکدام از این مقامها به قربانیان دیگر این رویداد توجه نکردهاند. این اقدام آنان واکنشهای زیادی را از سوی کاربران رسانههای اجتماعی و فعالان مدنی در پی داشت و آنان این برخورد پولیس و مقامهای حکومتی را تقبیح کردند.
روز یکشنبه (25 عقرب) هفتهی جاری یک انفجار انتحاری که هدفش شکریه بارکزی، عضو مجلس نمایندگان بود، در جادهی دارالامان اتفاق افتاد. خانم بارکزی از این حمله جان سالم بدر برد و دستش زخم سطحی برداشت. به گفتهی مسئولان پولیس کابل، در این رویداد 3 تن کشته شدند و 32 تن دیگر زخمی شدند؛ اما گفته میشود، آمار کشتهشدگان این رویداد، بیشتر از آن است که گفته میشود.
آنان دیروز (سهشنبه، 27 عقرب 1393) پس از ختم مراسم فاتحهی قدسیه، به خانهی او رفتند و به خانوادهی او گفتند، برخلاف دولت، برای ما خون خانم شکریه بارکزی که زخم سطحی در این رویداد برداشته بود، رنگینتر از خون قدسیه نیست.
این در حالی است که قاری همایون، پدر قدسیه میگوید، نام دخترش در هیچکدام از لیستهای زخمیها و کشتهشدگان این رویداد نبود و آنان پس از سرگردانی زیاد در تعداد زیادی از شفاخانهها دنبال جنازهی قدسیه، ساعت دوازده شب جنازهی او را در طب عدلی یافتهاند. همچنین وی میگوید که پس از یافتن جنازه، مسئولان طب عدلی ساعتها آنان را برای تحویل گرفتن جنازه در ادارههای پولیس سرگردان کردهاند و پس از تحویلگیری جنازه، مسئولان طب عدلی حتا آمبولانس در اختیارشان نگذاشته و مجبور شدهاند پیکر قدسیه را با تاکسی انتقال دهند.
اعضای خانوادهی قدسیه میگویند، پس از به خاک سپردن جنازه و اعتراضهای فعالان مدنی و اعضای خانوادهی او از طریق رسانهها، شماری از مقامهای حکومتی برای ابراز همدردی به خانهیشان آمدهاند؛ اما قبل از آن هیچکدام از مقامهای حکومتی به این قربانی رویداد انتحاری توجه نکردهاند.
آنان میافزایند که پس از این اعتراضها، معاون اول رییس اجرایی حکومت، سرپرستان وزارتهای تحصیلات عالی و کار و امور اجتماعی و شماری دیگر مقامها به خانهیشان آمدهاند.
شمار زیادی از مقامهای بلندپایهی حکومت پس از این رویداد، به دیدار خانم شکریه بارکزی، عضو پارلمان کشور به شفاخانهی چهارصد بستر رفتند؛ اما گفته میشود، هیچکدام از این مقامها به قربانیان دیگر این رویداد توجه نکردهاند. این اقدام آنان واکنشهای زیادی را از سوی کاربران رسانههای اجتماعی و فعالان مدنی در پی داشت و آنان این برخورد پولیس و مقامهای حکومتی را تقبیح کردند.
روز یکشنبه (25 عقرب) هفتهی جاری یک انفجار انتحاری که هدفش شکریه بارکزی، عضو مجلس نمایندگان بود، در جادهی دارالامان اتفاق افتاد. خانم بارکزی از این حمله جان سالم بدر برد و دستش زخم سطحی برداشت. به گفتهی مسئولان پولیس کابل، در این رویداد 3 تن کشته شدند و 32 تن دیگر زخمی شدند؛ اما گفته میشود، آمار کشتهشدگان این رویداد، بیشتر از آن است که گفته میشود.
