از روز جهانی زن با عنوان «زنان؛ فریاد برابری در برابر خشونت و استبداد تاریخی» در شهر بوستون ایالت ماساچوست امریکا تجلیل شد.
این برنامه با حضور فعالان حقوق بشر، مدافعان حقوق زنان، فرهنگیان و اعضای جامعهی هزاره توسط «هزارههای حوزه نیوانگلند» برگزار گردید.
در این برنامه، سخنرانان با اشاره به وضعیت زنان در افغانستان، محدودیتهای گسترده علیه زنان و دختران را محکوم کردند و خواستار توجه جدی جامعهی جهانی به حقوق آنان شدند.
داکتر مستوره شفای، مدافع حقوق زنان، وضعیت کنونی زنان افغانستان را «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرد و گفت که از آگست ۲۰۲۱ به اینسو زنان و دختران از بسیاری از عرصههای اجتماعی، آموزشی و شغلی حذف شدهاند. او تأکید کرد که ادامهی این وضعیت آیندهی اجتماعی و اقتصادی افغانستان را تهدید میکند.
وی همچنین با اشاره به نشست پیشروی کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد (CSW70)، از جامعهی جهانی خواست که وضعیت زنان افغانستان و دسترسی آنان به عدالت را در اولویت مذاکرات بینالمللی قرار دهد.
محمدتقی سروش، دیگر سخنران این برنامه، نیز با اشاره به آموزههای دینی و اعلامیهی جهانی حقوق بشر، بر حق آموزش و مشارکت فرهنگی زنان تأکید کرد و محرومیت زنان از کار را یکی از عوامل گسترش فقر در جامعه دانست.
در ادامهی این برنامه، داکتر سیما سمر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، بر شعار سال ۲۰۲۶ سازمان ملل متحد برای روز جهانی زن با عنوان «حقوق، عدالت و عمل» تأکید کرد و گفت حقوق بشر باید بدون تبعیض برای همهی انسانها رعایت شود.
وی تصریح کرد که حقوق بشر و آزادیها نباید تنها در حد گفتار باقی بماند، بلکه باید در عمل نیز اجرا شود و رعایت آن از خانواده آغاز میشود. داکتر سمر به فرهنگی اشاره کرد که بسیاری از خانوادهها در افغانستان تصور میکنند که زنان ضعیف و ناتوان هستند. و بهگفتهی او، این دیدگاه نادرست باید تغییر کند.
در پایان این برنامه، برگزارکنندگان با صدور قطعنامهای از جامعهی جهانی خواستند حقوق زنان افغانستان را در صدر گفتوگوهای سیاسی قرار دهند، دسترسی دختران به آموزش را تضمین کنند و وضعیت زنان در افغانستان را بهعنوان «آپارتاید جنسیتی» بهرسمیت بشناسند.
این در حالی است که طالبان پس از رویکارآمدن خود در آگست ۲۰۲۱، به تدریج زنان و دختران افغانستان را از جامعه حذف کردهاند. اکنون دروازههای مکاتب متوسطه و دانشگاهها بهروی زنان بسته است و آنان حق کار و رفتوآمد آزادانه را ندارند.
