بخش زنان سازمان ملل متحد میگوید که اکثر زنان با وجود انگیزهی قوی و مهارتهای لازم، پس از بازگشت از ایران و پاکستان به افغانستان، بیکار شدهاند.
در گزارش تازهای بخش زنان سازمان ملل متحد آمده است که تنها ۱۷ درصد از زنان پس از بازگشت به افغانستان، توانستهاند مشغول به کار شوند.
براساس این گزارش،۷۷ درصد از بازگشتکنندگان زن از ایران و ۶۴ درصد از بازگشتکنندگان زن از پاکستان، در افغانستان بیکار شدهاند، در حالی که در این دو کشور مشغول کار بودند.
در این گزارش آمده است که فرصتهای باقیمانده کاری برای زنان به کارهای غیررسمی، نامنظم و کمدرآمد محدود شده است و موانع ساختاری منجر به بیکاری گسترده یا سوق دادن زنان به کارهای خانگی کمدرآمد و نامنظم شده است.
براساس این گزارش، درآمد متوسط ماهانهی زنان بازگشته حدود هزار و ۱۰۰ افغانی (معادل ۱۷ دالر امریکایی) برآورد شده است و ۵۷ درصد آنان کمتر از دوران مهاجرت درآمد دارند و تنها هشت درصد افزایش درآمد را تجربه کردهاند.
مطابق این گزارش، خانوادههایی که سرپرست آنان زن هستند، بهطور ویژه در معرض رکود درآمد، بدیهی و ناامنی غذایی قرار دارند.
بخش زنان سازمان ملل متحد گفته است که درآمد این خانوادهها معمولا از خانوادههایی که سرپرست آنان مرد اند کمتر است و اغلب در طول زمان کاهش مییابد یا ثابت میماند.
بخش زنان سازمان ملل متحد در گزارش خود همچنین نوشته است که نزدیک به ۴۰ درصد از بازگشتکنندگان زن گزارش دادهاند که دارای مهارتهایی هستند که در افغانستان نمیتوانند از آن استفاده کنند.
این نهاد افزوده است که این زنان گفتهاند که از جمله دارای مهارتهایی در حوزههای فنی، آموزشی یا دیجیتال هستند. بااینحال، با این مهارتها نمیتوانند در افغانستان مشغول به کار شوند، زیرا عدم تطابق ساختاری میان عرضهی مهارتها و بازار کار محدود و غیررسمی وجود دارد؛ بازاری که تحت تأثیر محدودیتهای اعمالشده توسط طالبان بر مشارکت زنان قرار دارد.
براساس گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد، مهمترین مانع برای این زنان جهت استفاده از مهارتهایشان، دسترسی به منابع تولیدی است.
در این گزارش آمده است که ۷۷ درصد زنان هیچ ابزاری برای کسب درآمد ندارند و تنها نُه درصد تجهیزات لازم برای فعالیتهای خود را در اختیار دارند.
در این گزارش همچنین آمده است که فرصتهای شغلی برای زنان در کابل نسبت به سایر ولایتها بیشتر است و در دسترسترین فرصتها برای آنان تولیدات خانگی و صنایع دستی است.
در سه سال اخیر اخراج مهاجران افغانستان از ایران و پاکستان و بازگشت آنان به کشور افزایش چشمگیر یافته است و بخش بزرگی از اخراجشدگان زنانی هستند که همراه با خانوادههای خود در ایران یا پاکستان زندگی میکردند.
بااینحال، این زنان پس از بازگشت به افغانستان، با محدودیتهای گستردهی وضعشده از سوی طالبان مواجه میشوند؛ از جمله ممنوعیت آموزش و کار و محدودیت در رفتوآمد و زندگی آنان تحت تأثیر این محدودیتها قرار میگیرد.
