برنامه جهانی غذا میگوید که با مسدودشدن تنگهی هرمز هزینهی انتقال کمکهای غذایی به افغانستان سه برابر افزایش یافته است و مدت زمان انتقال نیز سه هفته بیشتر شده است.
جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان به روزنامه «گاردین» گفته است که انتقال بیسکویتهای غنیشده به افغانستان اکنون از طریق زمینی و با عبور از هفت کشور انجام میشود تا از مسیر معمول تنگهی هرمز اجتناب شود.
او افزوده است: «کودکان افغان امروز در نتیجهی این وضعیت گرسنه میمانند و بسیاری ممکن است جان خود را از دست بدهند.»
براساس گزارش گاردین، نهادهای بشردوستانه گفتهاند که نوسانات قیمت نفت در پی آغاز جنگ امریکا و اسرائیل با ایران و بحران در تنگهی هرمز، باعث کندی و یا حتا توقف رسیدن کمکهای غذایی و صحی به آسیبپذیرترین افراد در جهان شده است.
باب کیچن، معاون امور اضطراری کمیته بینالمللی نجات گفته است که داروهای حیاتی از مراکز اصلی خارج نمیشوند و اختلال در حملونقل باعث شده است که این نهاد به محمولهای به ارزش ۱۳۰ هزار دالر در دبی دسترسی نداشته باشد؛ محمولهای که برای ۲۰ هزار نفر در سودان مورد نیاز است.
او افزوده است که در نیجریه و اتیوپیا نیز سهمیهبندی سوخت توسط دولت باعث شده این نهاد امدادی مجبور شود استفاده از جنراتورها را در کلینیکهای خود محدود کند.
این مقام سازمان بینالمللی نجات تأکید کرده است که اگر این وضعیت ادامه یابد، آنان مجبور خواهند شد در برخی بخشهای شفاخانههای تحت مدیریت خود، برق را قطع کنند تا برق بخشهای حیاتی را فعال نگهدارند.
از زمان آغاز جنگ امریکا و اسرائیل با ایران، قیمت نفت در نوسان بوده و به ۱۲۰ دالر در هر بشکه نیز رسیده است؛ در حالی که این نرخ پیش از جنگ ۶۰ دالر در هر بشکه بود.
طبق گزارش گاردین، سازمان «نجات کودکان» برآورد کرده است که هر افزایش پنج دالری در قیمت هر بشکه نفت، ماهانه ۳۴۰ هزار دالر به هزینههای حملونقل، سوخت، غذا و دارو اضافه میکند که معادل یک ماه کمک به نزدیک به ۴۰ هزار کودک است.
ویلیام زویدما، مدیر تأمین جهانی این سازمان، گفته است که اگر قیمت نفت در حدود ۱۰۰ دالر در طول سال ۲۰۲۶ باقی بماند، ۲۷ میلیون دالر هزینهی اضافی به این نهاد تحمیل خواهد شد.
او گفته است: «ما از هر دو طرف تحت فشار هستیم. در حالی که رهبران جهان بودجههای کمکرسانی را کاهش میدهند، درگیریها هزینه هر محموله، هر بسته غذایی و هر کیت پزشکی را افزایش میدهد.»
برنامه جهانی غذا نیز هشدار داده است که این اختلالات ممکن است باعث گرسنگی ۴۵ میلیون نفر دیگر شود، علاوه بر ۳۱۸ میلیون نفری که پیش از آغاز جنگ ایران با ناامنی غذایی مواجه بودند.
یکی از سخنگویان برنامه جهانی غذا به گاردین گفته است که افزایش قیمت نفت باعث خواهد شد این سازمان در ماههای آینده نتواند به حدود ۱.۵ میلیون نفر در سراسر جهان کمک برساند.
گاردین نوشته است که اختلال فقط محدود به کشتیهای عبوری از تنگهی هرمز نیست، بلکه کل کشتیرانی در منطقه بهدلیل ازدحام گسترده در دریا تحت تأثیر قرار گرفته است؛ بهعنوان نمونه، محمولههایی که از مراکز تولید در هند ارسال میشوند، معمولا از بندری نزدیک بمبئی به عمان، سپس از طریق تنگهی بابالمندب به جده و در نهایت به بندر سودان میرسند، اما اکنون بهدلیل خطرات و ازدحام، این محمولهها از مسیر «دماغه امید نیک» عبور کرده، از دریای مدیترانه گذشته و سپس از کانال سوئیس به جده میرسند؛ مسیری که حدود ۹۰۰۰ کیلومتر طولانیتر است و چندین هفته به زمان سفر اضافه میکند.
سازمانهای امدادرسان برای کاهش هزینهی حملونقل کمکها به کشورهای نیازمند، خواستار ایجاد یک «کریدور بشردوستانه» از طریق تنگهی هرمز شدهاند.
آنان گفتهاند که با ایجاد چنین کریدوری، دستکم میتوانند محمولههایی را که در مراکز امدادی گیر کردهاند از این مسیر عبور دهند و به دست افراد نیازمند در جهان برسانند.
