جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان میگوید که بسیاری از افغانها به دلیل ناتوانی مالی برای خرید مواد غذایی، با نان و چای زندگی میکنند.
او در گفتوگو با رسانه سوئیسی «انزیزی» گفته است که مواد غذایی، میوه، سبزیجات، غلات و برنج در بازارهای افغانستان موجود است، اما بسیاری از مردم پول کافی برای خرید آنها ندارند.
آیلیف گفته است: «براساس مطالعات ما، یک کارگر خوششانس است اگر بتواند دو روز در هفته کار غیررسمی پیدا کند. این کار چند دلار درآمد دارد، اما برای تأمین درست غذای یک خانواده کافی نیست. بسیاری از افغانها امروز با نان و چای زندگی میکنند.»
او افزوده است که این وضعیت با بازگرداندن اجباری بیش از شش میلیون مهاجر و کارگر از سوی پاکستان و ایران وخیمتر شده است.
به گفته آیلیف، بازگشت این افراد فشار بر بازار کار را افزایش داده و همزمان بسیاری از خانوادهها پولی را که کارگران مهاجر پیشتر از کشورهای همسایه برای خانوادههای خود میفرستادند، از دست دادهاند. او گفته است که پس از سالها بحران، شمار بسیار کمی از مردم پساندازی دارند که بتوانند در چنین شرایطی به آن تکیه کنند.
رسانه سوئیسی «انزیزی» نوشته است که افغانستان به جنگ، فقر و گرسنگی عادت کرده، اما وضعیت بهندرت به وخامت امروز بوده است.
پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، این کشور با بحران عمیق اقتصادی و بشردوستانه روبهرو است.
براساس آمار سازمان ملل متحد، از هر سه نفر در افغانستان، یک نفر با گرسنگی مواجه است و احتمال دارد وضعیت تا زمستان بدتر شود.
براساس آمار برنامه جهانی غذا، نزدیک به ۱۴ میلیون نفر در افغانستان دچار سوءتغذیه هستند. این سازمان پیشبینی کرده است که در سال جاری ۳.۷ میلیون کودک و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده با سوءتغذیه حاد مواجه شوند.
تنشهای منطقهای، از جمله جنگ ایران و بستهشدن مرزهای پاکستان، کمکرسانی به نیازمندان را نیز دشوارتر کرده است.
آیلیف میگوید برنامه جهانی غذا اکنون برای انتقال محمولههای کمکرسانی خود بیش از سه برابر گذشته هزینه میکند؛ پولی که به گفته او، در بخشهای دیگر مورد نیاز است.
در همین حال، برنامه جهانی غذا میگوید منابع مالی کافی برای کمکرسانی ندارد. مدیر این برنامه افزوده است: «امروز در مراکز ما مجبوریم از هر هفت زن و کودک دچار سوءتغذیه، شش نفر را برگردانیم، زیرا بهسادگی پول کافی برای تأمین نیازهای آنان نداریم.»
