برنامه جهانی غذا میگوید که همزمان با کاهش برنامههای نجاتبخش بهدلیل کمبود بودجه، سوءتغذیه کودکان در ۱۲ ولایت افغانستان به سطح «بحرانی» رسیده است.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این نهاد گفته است که در حال حاضر ولایتهای هلمند، دایکندی، زابل، بغلان، ارزگان، پکتیکا، نورستان، سرپل، غور، قندهار، فاریاب و لوگر در سطح بحرانی سوءتغذیه کودکان قرار دارند.
برنامه جهانی غذا هشدار داده است که بدون حمایت فوری، این نهاد و شرکای آن قادر نخواهند بود از سوءتغذیه شدید شمار بیشتری از کودکان جلوگیری کنند و این موضوع در ماههای آینده جان افراد بیشتری را به خطر خواهد انداخت.
براساس گزارش برنامه جهانی غذا، سوءتغذیه کودکان در افغانستان معمولا بین ماههای جولای تا اکتبر به اوج میرسد و عواملی مانند افزایش بیماریهای ساری، کمبود آب سالم و خدمات صحی، کاهش دسترسی به خدمات ضروری تغذیه و افزایش ناامنی غذایی از دلایل اصلی این وضعیت هستند. بااینحال، امسال بسیاری از کودکان حتا در فصل اوج دسترسی به مواد غذایی نیز غذای کافی نداشتند؛ بهگونهای که ناامنی غذایی کودکان در سه ماه نخست سال جاری میلادی به ۴۷ درصد رسید.
مطابق این گزارش، سوءتغذیه در میان کودکان افغانستان به ندرت به تنهایی رخ میدهد و همراه با سایر عوامل، خطر مرگ کودکان را بهشدت افزایش میدهد.
جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان گفته است: «صدای ضعیف گریه نوزادان دچار سوءتغذیه در مراکز صحی افغانستان همچنان طنینانداز است؛ جایی که مادران نگران، که بسیاری از آنان خود نیز از گرسنگی رنج میبرند، کودکانشان را با امید به درمان به مراکز صحی میآورند.»
او افزوده است: «ما شاهد تحلیل رفتن نسل آینده در حالی هستیم که اکنون فصل برداشت محصولات زراعتی و زمان فراوانی غذا است. این وضعیت نهتنها دلخراش، بلکه غیرقابل قبول است.»
ترکیب چندین بحران از جمله درگیریها، بیکاری، افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش بودجهی کمکهای بشردوستانه، باعث افزایش نگرانکنندهی سوءتغذیه در افغانستان شده است.
براساس آمار برنامه جهانی غذا، در سال ۲۰۲۵، ۱۴۲ مرکز صحی در سراسر افغانستان تعطیل شد و بیش از ۱۳ هزار کودک بهدلیل کاهش کمکهای بشردوستانه از برنامههای درمان سوءتغذیه حذف شدند.
بهگفتهی این نهاد، امسال نیز برنامههای باقیمانده تغذیهای بهدلیل کمبود شدید محصولات تغذیهای، که ناشی از درگیریها در خاور میانه و بسته بودن مرز پاکستان است، با مشکلات جدی روبهرو شده است.
این نهاد افزوده است که این بحرانها مسیرهای تأمین را مختل کرده و هزینهها را افزایش دادهاند و در نتیجه، نزدیک به یک میلیون مادر و کودک دچار سوءتغذیه در افغانستان، به مدت پنج ماه از خدمات ضروری تغذیهای محروم ماندهاند.
پیشبینی شده است که در سال جاری میلادی در افغانستان نزدیک به ۳.۷ میلیون کودک به سوءتغذیه حاد مبتلا شوند و همچنین ۱.۲ میلیون زن باردار و مادر شیرده نیز با سوءتغذیه مواجه شوند.
برنامه جهانی غذا میگوید که اگر سرمایهگذاری فوری صورت نگیرد، انتظار میرود این ارقام باز هم افزایش یابد.
جان آیلیف گفته است: «افغانستان هماکنون با یکی از شدیدترین و مداومترین بحرانهای سوءتغذیه در جهان روبهرو است و این ارقام تکاندهنده ممکن است حتا از این هم فراتر بروند. این بحران میتواند از تمام پیشبینیهای قبلی فراتر رود و شمار زیادی از کودکان و مادران را به مرگهای قابل پیشگیری محکوم کند.»
برنامه جهانی غذا میگوید که گسترش خدمات درمان و پیشگیری از سوءتغذیه برای جلوگیری از وخامت بیشتر این بحران کاملا ضروری است. بااینحال، در حال حاضر هیچ بودجهای برای برنامههای پیشگیری از سوءتغذیه وجود ندارد.
برنامه جهانی غذا برای مبارزه با سوءتغذیه و ارائهی کمکهای غذایی در افغانستان در شش ماه دوم سال جاری میلادی، ۵۴۰ میلیون دالر بودجه درخواست کرده است، اما هنوز بخش عظیمی از این بودجه تأمین نشده است.
