شماری از زنان افغانستان و ملاله یوسفزی، برنده جایزهی صلح نوبل در دیدار با سیریل رامافوسا، رییسجمهور افریقای جنوبی خواستار مقابله با آپارتاید جنسیتی اعمالشده از سوی طالبان شدهاند.
دولت افریقای جنوبی روز یکشنبه (۱۸ اسد) با نشر پیامی در ایکس، گفته است که این دیدار در حاشیه جشن «روز زن» در شهر تشوان انجام شده است.
دفتر ریاستجمهوری افریقای جنوبی گفته است: «ملاله و نمایندگان زنان افغانستان در این دیدار بر ضرورت مقابله با سیستم آپارتاید جنسیتی [اعمالشده از سوی] طالبان و اطمینان از اینکه صدای زنان افغانستان در مرکز تلاشهای بینالمللی برای عدالت و پاسخگویی قرار دارد، تأکید کردند.»
شکردخت جعفری، مخترع دوزسنج پرتودرمانی سرطان و بنیانگذار «پل آموزش برای افغانستان» یکی از اشتراککنندگان این برنامه بوده است.
او در فیسبوک خود نوشته است که زنان افغانستانی اشتراککننده در این نشست خواستار «حمایتهای عملی» از سوی دولت افریقای جنوبی شدند.
او گفته است: «امروز از رییسجمهور افریقای جنوبی نخواستیم فقط با دختران افغانستان ابراز همبستگی کند؛ خواستیم این همبستگی به فرصت واقعی تبدیل شود.»
خانم جعفری افزوده است که او بهصورت مشخص، از رییسجمهور افریقای جنوبی خواسته است این کشور برای دختران افغانستان بورسیههای تحصیلی اهدا کند و مدارک آموزشی آنلاین را که از سوی «پل آموزش برای افغانستان» صادر میشود بهرسمیت بشناسد.
ملاله یوسفزی نیز با نشر پیامی در ایکس، از «همدلی و تعامل واقعی» رییسجمهور افریقای جنوبی با زنان افغانستان قدردانی کرده است.
او گفته است که زنان افغانستان «رهبری فراخوان برای بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی بهعنوان جنایت علیه بشریت» را بر عهده دارند.
خانم یوسفزی با انتقاد از سیاستهای طالبان علیه زنان، گفته است در حالی که افغانستان به پنجمین سال حکومت طالبان با محدودیتهای وحشیانه بر حقوق زنان و ممنوعیت تحصیل دختران نزدیک میشود، رهبری افریقای جنوبی برای تأمین عدالت و اطمینان از اینکه آپارتاید جنسیتی در هیچ کجای جهان جایی ندارد، حیاتی است.
این در حالی است که طالبان پس از تسلط مجدد بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب و کار در بیرون از خانه منع کردهاند. همچنین طالبان محدودیتهای شدیدی بر آزادیهای سفر، ورزش، دسترسی به خدمات صحی، پوشش و حتا مسائل خصوصی مثل رفتن به حمام عمومی و آرایش زنان نیز وضع کردهاند.
جنبشهای اعتراضی زنان، فعالان حقوق بشر و مدافعان حقوق زن طی پنج سال اخیر کارزاری را به راهانداختهاند که در برنامههای اعتراضی، نشستهای دیپلماتیک و گفتوگوهایشان با کشورها و سازمانهای حقوقی بینالمللی از جمله پارلمانها در اروپا خواستار بهرسمیتشناختن این سیاستهای طالبان بهعنوان آپارتاید جنسیتی هستند. همچنین زنان افغانستان از سازمان ملل متحد و دادگاه کیفری بینالمللی خواستهاند که آپارتاید جنسیتی را بهعنوان یک جنایت علیه بشریت بهرسمیت بشناسند.
