در حالی که بیش از پنج سال از ممنوعیت آموزش و تحصیل دختران توسط طالبان در افغانستان میگذرد، دانشگاه آسیایی برای زنان (اییو دبلیو) که در شهر «چیتاگونگ» بنگلادش مستقر است، شماری از دانشجویان اهل افغانستان را اخراج کرده است.
روزنامه اطلاعات روز با دو نفر از دانشجویانی که از این دانشگاه اخراج شدهاند صحبت کرده است. این دانشجویان میگویند که از بازماندگان حمله به مکتب سیدالشهدا و مرکز آموزشی کاج در غرب کابل هستند.
صابره محمدی، یکی از این دانشجویان به روزنامه اطلاعات روز گفت که دانشگاه تصمیم گرفته است که دستکم 160 دانشجوی اهل افغانستان را اخراج کند.
او گفت که دانشگاه برای شخص او تکت هواپیما «بوک» کرده و به خانوادهاش نیز اطلاع داده است که دخترتان به افغانستان فرستاده میشود.
زهرا محمدی، دانشجوی دیگر گفت که چهار روز است که به افغانستان اخراج شده است. او گفت که از اخراج شدن هشت دانشجوی دیگر نیز خبر دارد.
صابره میگوید که دانشگاه دلیل اخراجش را «میانگین پایین نمرات» پایان سمستر گفته است و این موضوع را به خانوادهاش نیز اعلام کرده است.
او اما میگوید که پس از انفجار در مکتب سیدالشهدا و از دستدادن خواهر کوچکش، گاهی دچار تنشج میشود و حدود 15 روز قبل، درست پیش از امتحانات نهایی، نیز دچار این بیماری شد.
صابره میگوید که تشنجش شدید بود و بههمین دلیل دانشگاه او را به یک شفاخانه منتقل کرد و دو روز بستری بود.
این دانشجو میگوید: «داکتران پیشنهاد کرد که باید مدت بیشتری بستری باشی، اما او رد کرد و در امتحانات شرکت کردم، اما به دلیل مشکلاتی روحی و روانی که داشتم، نمرات نهایی خوب نبود.»
او میافزاید: «دانشگاه نیز ابتدا پیشنهاد کرد که یک سمستر رخصت بگیر و برگرد افغانستان، اما پس از آنکه رد کردم، مرا به دفتر دانشگاه خواستند و اطلاع دادند که باید برگردی افغانستان.»
زهرا محمدی میگوید که دانشگاه دلیل اخراج او را «عدم پیشرفت» گفته است. او میگوید که در نخست زبان انگلیسی را نمیدانست، اما دانشگاه نیز برنامهی درستی تدارک ندیده بود تا او بتواند به درستی انگلیسی یاد بگیرد و مشکلاتش حل شود.
زهرا میگوید که پس از پذیرش در دانشگاه آسیایی برای زنان، یکونیم سال برایش صنف ندادند و تنها دو سمستر آخر را به او صنف دادند و در نهایت هم اخراج شد.
صابره و زهرا میگویند که دلیل اخراج سایر دانشجویان دختر اهل افغانستان را نمیدانند، زیرا دانشگاه با هر دانشجو جلسات جداگانه میگیرد و به هر فرد به صورت خصوصی وضعیتاش را توضیح میدهد و سپس اخراج میکند.
آنان میگویند شماری از دانشجویان هنوز در برابر تصمیم اخراج مقاومت کردهاند و در دانشگاه حضور دارند و خواستار ارائهی «دلیل معقول» از سوی دانشگاه هستند، اما هنوز هیچ دلیلی عمومی ارائه نشده است.
این دانشجویان میگویند که از مسئولان دانشگاه خواستهاند که به آنان فرصت بدهند تا به درسهای خود ادامه بدهند، اما مسئولان دانشگاه این درخواست را نپذیرفتهاند.
دانشگاه آسیایی برای زنان یک نهاد آموزشی مستقل بینالمللی است که بهصورت ویژه در راستای آموزش و پرورش رهبران زن در آسیا فعالیت میکند.
این دانشگاه پس از تسلط دوبارهی طالبان بر افغانستان، پذیرش دانشجویان از این کشور را افزایش داده بود، اما اکنون در حالی دانشجویان دختر را اخراج میکند که طالبان دروازه مکاتب، دانشگاهها و انیستیتوتهای صحی را به روی زنان و دختران بستهاند و هیچ فرصت آموزشی برای آنان باقی نگذاشتهاند.
