سازمان بینالمللی مهاجرت، متعلق به سازمان ملل متحد، میگوید در توزیع کمک نقدی چندمنظوره در میان مهاجران بازگشتکنندهی افغانستان از ایران و پاکستان تفاوت چشمگیری وجود دارد و عودتکنندگان از پاکستان حدود سه برابر بیشتر نسبت به عودتکنندگان از ایران، کمک دریافت میکنند.
سازمان بینالمللی مهاجرت روز دوشنبه (۶ میزان) گزارشی با عنوان «مرور تابآوری بازگشتکنندگان افغانستان» منتشر کرد.
سازمان بینالمللی مهاجرت میگوید بازگشتکنندگان هنگام ورود به افغانستان در مرزها کمکهای نقدی، خدمات صحی، کمک غذایی و سیمکارت دریافت کردهاند.
در گزارش آمده است که از مجموع ۱.۹ میلیون بازگشتکننده در شش ماه دوم سال ۲۰۲۵ میلادی، ۳۸ درصد آنان کمکهای نقدی دریافت کردهاند.
اما تفاوت آشکار در میزان توزیع کمکهای نقدی بین مهاجران بازگشتکننده از ایران و پاکستان وجود دارد.
سازمان بینالمللی مهاجرت گفته است که تنها ۲۴ درصد بازگشتکنندگان از ایران در دورهی مورد بررسی کمک نقدی چندمنظوره دریافت کردهاند؛ در حالی که این رقم برای بازگشتکنندگان از پاکستان ۶۹ درصد بوده است.
این سازمان در گزارش جدید خود مبلغ کمکها را ذکر نکرده است، اما در برنامهی یکپارچه این سازمان برای بازگشتکنندگان در سال ۲۰۲۴، بسته کمک نقدی چندمنظوره ۱۴۰ دالر برای هر خانواده در نظر گرفته شده بود.
این بسته شامل کمک برای مواد غذایی و سایر نیازهای بخشهای مختلف بود و افزون بر آن، بهطور میانگین ۲۰ دالر برای هزینهی انتقال هر فرد نیز پیشبینی شده بود.
خانوادههای بازگشتکننده در تأمین غذا و سرپناه با مشکل مواجهاند
سازمان بینالمللی مهاجرت میگوید بازگشتکنندگان پس از ورود به افغانستان با مجموعهای از «نیازهای فوری و بلندمدت» روبهرو هستند.
بیشترین نیازمندی فوری و بلندمدت در بین بازگشتکنندگان غذا است که ۶۹ درصد آنان در تأمین غذا با مشکل مواجه هستند.
بازگشتکنندگان در تأمین سرپناه نیز با مشکل مواجهاند و ۶۷ درصد برای سرپناه امن به کمک نیاز دارند. ۷۷ درصد از مجموع بازگشتکنندگان در سرپناههای موقت زندگی میکنند و ۵۱ درصد فضای کافی برای اعضای خانواده ندارند.
در گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت آمده است که فرصتهای کاری و معیشتی نیز برای ۵۶ درصد بازگشتکنندگان یک نیاز اساسی بوده است. تنها پنج درصد بازگشتکنندگان دارای دارایی یا ملک مولد برای تأمین درآمد بودهاند و ۵۴ درصد گفتهاند درآمدشان در ۳۰ روز پیش از مصاحبه برای تأمین نیازهای اساسی کافی نبوده است.
اکثریت بازگشتکنندگان قصد ترک افغانستان را ندارند
گزارش جدید سازمان بینالمللی مهاجرت بر اساس مصاحبه با هزار و ۵۴۷ بازگشتکننده که ۸۸۸ نفر آنان از پاکستان و ۶۵۹ نفر از ایران بازگشته، تهیه شده و این سازمان وضعیت آنان پس از حدود نُه تا ۱۵ ماه بعد از برگشت به افغانستان را بررسی کرده است.
با وجود مشکلات اقتصادی و کمبود خدمات، ۷۵ درصد بازگشتکنندگان گفتهاند در شش ماه آینده قصد ترک محل فعلی زندگیشان را ندارند. در مقابل، شش درصد قصد دارند از افغانستان خارج شوند و پنج درصد میخواهند در داخل کشور به محل دیگری منتقل شوند. تنها یک درصد قصد بازگشت به محل اصلی زندگی خود را داشتهاند و ۱۳ درصد دربارهی برنامهی آیندهی خود مطمئن نبودهاند.
این وضعیت در میان افراد و خانوادهها تفاوت دارد؛ ۷۶ درصد خانوادههای بازگشتکننده قصد جابهجایی نداشتند، در حالی که این رقم در میان بازگشتکنندگان انفرادی ۶۹ درصد است. همچنین ۱۶ درصد بازگشتکنندگان انفرادی گفتهاند که قصد دارند دوباره افغانستان را ترک کنند؛ اما این رقم برای خانوادهها فقط چهار درصد بود.
طی سه سال اخیر ۶.۵ میلیون نفر به افغانستان بازگشتهاند
بر اساس گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت، از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ تا ۳۱ آگست ۲۰۲۶ میلادی در مجموع شش میلیون و ۴۷۳ هزار و ۹۷۸ نفر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند.
سازمان بینالمللی مهاجرت میگوید در بازهی زمانی ۱ جولای تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ میلادی که تمرکز گزارش جدید این سازمان را تشکیل میدهد، یک میلیون و ۹۳۱ هزار و ۴۱۸ نفر بهصورت اجباری و داوطلب از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند. از این میان، یک میلیون و ۱۳۸ هزار و ۳۷۴ نفر از ایران و ۷۹۳ هزار و ۴۴ نفر از پاکستان بازگشتهاند.
از مجموع بازگشتکنندگان بررسیشده در این دوره، ۴۸ درصد زن و ۵۲ درصد مرد بودهاند. همچنین ۵۸ درصد کل این افراد را کودکان تشکیل میدهند؛ یعنی زیر ۱۸ سال سن داشتهاند.
