نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دائمی افغانستان در سازمان ملل متحد هشدار داده است که تعامل با طالبان بدون پیشرفت معنادار در زمینه‌ی حقوق بشر، خطر عادی‌سازی سیاست‌های تبعیض‌آمیز این گروه را در پی دارد.
فایق روز جمعه (۸ عقرب) در هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأکید کرد که تعامل جامعه‌ی بین‌المللی با طالبان «اصول‌محور» باشد.
او گفت: «ما همچنان نگران هستیم که تداوم تعامل با طالبان، بدون پیشرفت معنادار در زمینه‌ی حقوق بشر، خطر عادی‌سازی سیاست‌های تبعیض‌آمیز آنان را در پی داشته باشد.»
فایق افزود که تعامل باید براساس معیارهای روشن، پیشرفت‌های قابل سنجش و احترام به تعهدات بین‌المللی افغانستان هدایت شود.
او تأکید کرد که تعامل سیاسی با طالبان نباید به بهای حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان تمام شود.
این در حالی است که کشورهای منطقه، به‌جز پاکستان، روابط نزدیکی با طالبان برقرار کرده‌اند و روسیه حتا این گروه را به‌رسمیت شناخته است. اتحادیه اروپا نیز میزبان هیأت دیپلماتیک طالبان بوده و چندین کشور اروپایی با وجود انتقادها، به اخراج مهاجران از طریق همکاری با طالبان ادامه داده‌اند.
نماینده‌ی افغانستان در سازمان ملل از کشورها خواست که از پناهندگان افغانستان محافظت و اصل «عدم بازگرداندن اجباری» را رعایت کنند.
نصیراحمد فایق بحران حقوق بشری در افغانستان را درهم‌تنیده با بحران سیاسی پس از روی‌کارآمدن طالبان دانست و گفت برای گذار از این وضعیت باید یک فرآیند سیاسی به رهبری مردم شکل بگیرد.
او از سازمان ملل متحد خواست یک روند سیاسی به رهبری مردم افغانستان را تسهیل کند که در آن زنان، جوانان، اقلیت‌ها و نمایندگان جامعه مدنی مشارکت معنادار داشته باشند و برآیند آن یک حکومت فراگیر و پاسخ‌گو باشد.
فایق گفت پنج سال پس از بازگشت نظامی طالبان به قدرت، مردم افغانستان همچنان «زیر حاکمیت نظام سرکوب‌کننده» زندگی می‌کنند که تقریبا به تمامی ابعاد زندگی آنان نفوذ کرده است.
او افزود: «زنان و دختران با تبعیض، جداسازی و حذف نهادینه‌شده مواجه‌اند که مصداق جنایت علیه بشریت است. آنان از آموزش، اشتغال و مشارکت در زندگی عمومی محروم شده‌اند؛ وضعیتی که پی‌آمدهای ویرانگر برای کرامت، معیشت و آینده‌ی آنان دارد.»
فایق گفت که سرکوب طالبان فقط جنسیتی نیست و به زنان و دختران محدود نمی‌شود. به‌گفته‌ی او، هزاره‌ها، شیعه‌ها و دیگر اقلیت‌ها، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر، نیروهای امنیتی پیشین و شهروندان عادی متهم به همدستی با جبهه‌های مقاومت علیه طالبان، با بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدیدسازی‌های اجباری، بی‌جاشدن اجباری و قتل‌های فراقضایی مواجه‌اند.
سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد گفت که طالبان «فرمان‌های تبعیض‌آمیز، محدودیت بر آزادی‌های اساسی، برچیدن حمایت‌های قانونی، ترس، ارعاب و حذف» را به ابزارهای حکومت‌داری تبدیل کرده‌اند.
او با تقدیر از قطع‌نامه‌ی اخیر شورای حقوق بشر برای ایجاد سازوکار مستقل تحقیقاتی در مورد افغانستان، گفت که معیار واقعی سنجش این قطع‌نامه، تنها قدرت کلمات و جملات آن نخواهد بود؛ بلکه تغییری است که در زندگی مردم افغانستان ایجاد کند.
فایق گفت که اقدامات جامعه‌ی جهانی زمانی مؤثر است که دختران بتوانند به مکتب بازگرند، زنان بتوانند آزادانه کار کنند، قربانیان بتواند دادخواهی کنند و جوانان با امید به آینده بنگرند.
