رهبران مجاهدین بیستوپنج سال پس از پیروزی در برابر ارتش سرخ شوروی سابق، به روسیه و کشورهای حامی گروههای مخالف مسلح افغانستان هشدار میدهند که مداخلهی آنان در امور افغانستان عواقب ناگوار برایشان خواهد داشت و بیست برابر کارشان، تاوان خواهند پرداخت.
عبدالرب رسول سیاف، رییس شورای حراست و ثبات و یکی از رهبران جهادی افغانستان در مراسمی که بهمناسبت تجلیل از هشتم ثور یا روز «پیروزی مجاهدین» با سه روز تأخیر در کابل برگزار شده بود، گفت تمام همسایههای افغانستان که دشمنان افغانستان را تقویت میکنند بدانند که روزی بیست برابر تاوان کارشان را خواهند پرداخت.
اعضای شورای حراست و ثبات در برنامهی رسمی دولتی در 9ام ثور در ارگ ریاستجمهوری شرکت نکردند و دیروز در تالار خیمهی لویجرگه این مناسبت را تجلیل کردند. در این برنامه برخی از اعضای آن، از آنجمله صادق مدبر، زلمی رسول و عبدالرحیم وردک حضور نداشتند. دو چهرهی اول از افراد نزدیک به حامد کرزیاند.
آقای سیاف به همسایههای افغانستان و مخصوصاً همسایهی شمالی افغانستان پیام داد و گفت مداخله در امور داخلی افغانستان به نفعشان نمیباشد.
این رهبر جهادی از روسیه نام برد و گفت دخالتش در امور افغانستان نه به خیر روسیه و نه به خیر کشورهای منطقه است.
وی با اشاره به شکست شوروی در هنگام اشغال افغانستان خطاب به مقامهای روسی گفت «مداخلهی اولتان اتحاد بزرگتان را شکست و اگر بار دوم مداخله کنید، بازهم تجزیه خواهید شد.»
او گفت: «به تمام همسایهها، خصوصاً همسایهی شمال یک پیغام دارم: بس است همان یک بار که سرت را با صخره جنگاندی و کلهات تکهتکه و جانت پرخون برآمد از اینجا، همان بس است.»
آقای سیاف در حالی به روسیه هشدار میدهد که اخیراً گزارشهایی مبنی بر فراهم کردن کمکهای تسلیحاتی روسیه به گروه طالبان و ادعای مقامهای امریکایی در این مورد به نشر رسیده است. هرچند روسیه این ادعاها را رد کرده اما گفته است که تلاش میکند طالبان را به پای میز مذاکره برای برقراری صلح در افغانستان بکشاند.
بیشتر بخوانید:
سفیر روسیه ارتباط میان مسکو و گروه طالبان را رسماً تایید کرد
درخواست روسیه از طالبان: به صلح دولت محور بپیوندید
در همین حال محمد یونس قانونی، معاون پیشین رییسجمهور و عضو ارشد شورای حراست و ثبات میگوید برخی کشورها که در گذشته از مجاهدین و مردم افغانستان حمایت میکرند، در حال حاضر به توطئهگری و مداخله در امور افغانستان دست میزنند.
آقای قانونی گفت کوتاه کردن دست مداخلهگران و توطئهچینان در افغانستان بدون یک اجماع سیاسی متشکل از تمام جریانهای مطرح در کشور ممکن نیست و برای این کار باید نیروهای سیاسی کشور با ایجاد صف واحد ملی و سیاسی در برابر چالشها ایستادگی کنند.
به گفتهی وی برای غلبه بر بحرانهای موجود در کشور و مداخله کشورهای همسایه یک حلقهی کوچک حکومتی کارساز نیست.
امنیت
رهبران جهادی در مراسم روز دوشنبه از تداوم جنگ و ناامنی در کشور نیز انتقاد کردند و گفتند این جنگ باید خاتمه یابد.
آقای سیاف گفت جامعهی جهانی تاکنون با قبول مصارف و تلفات نیروهای شان در افغانستان نهتنها به هدف نرسیده بلکه در افغانستان صلح هم نیامده است.
به گفتهی وی برای رسیدن به هدف مشترک، دو راه وجود دارد که باید فشارهای لازم برای تأمین صلح آورده شود و یا هم نیروهای امنیتی افغانستان کاملاً تجهیز شوند تا بتوانند گروههای مسلح مخالف را در میدانهای نبرد شکست بدهند.
رییس شورای حراست و ثبات به مفتیهایی که جواز جنگ نیروهای بنیادگرا را میدهند، حمله کرد. او گفت طالبان فریبخوردگان مفتیهاییاند که با سوءاستفاده از نام جهاد، از آنان برای کشتن مردم و افزایش جنگ در افغانستان استفاده میکنند.
به گفتهی وی اگر حملهی انتحاری درست میبود، چرا این مفتیها خود را انفجار نمیدهند که دستور به انجام این عمل میدهند.
به گفتهی سیاف، یک گروه کوچک نمیتواند ملت بزرگ و با عظمت را رهبری کند بلکه باید در سیاست رهبری تجدیدنظر شود و حکومت باید صدای ملت را شنیده اصلاحات بهوجود بیاورد.
رییس شورای حراست و ثبات همچنان از آمدن گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان استقبال کرد.
در همین حال عبدالهادی ارغندیوال، رییس حزب اسلامی و عضو شورای حراست و ثبات نیز خواهان جمع شدن در صف واحد شد و گفت: «از حکمتیار میخواهیم که در این صف با ما یکجا شود و افغانستان را از مشکلات نجات بدهیم و به هیچکس اجازه ندهیم میان ما اختلاف ایجاد کند.»
این رهبران جهادی در حالی از آمدن گلبدین حکمتیار استقبال میکنند که وی بهتازگی و پس از پانزده سال زندگی در خفا، در انظار عمومی پس از امضای توافقنامهی صلح با دولت افغانستان ظاهر شده است. وی نخست در ولایت لغمان در حضور مردم و رسانهها صحبت کرد و سپس به ولایت ننگرهار رفت.
هیأتی به نمایندگی از حکومت افغانستان به رهبری سرور دانش، معاون دوم رییسجمهور نیز به استقبال وی به ولایت ننگرهار رفت. قرار است آقای حکمتیار به کابل بیاید و پس از این فعالیتهای سیاسیاش را از سر بگیرد.
این عنوان، چه ربطی به محتوا داشت؟ کجای محتوا، سخن از تقابل شورای حراست با کرزی می گوید؟ اصلاً، به جز از عنوان، حتی یک بار نام کرزی در محتوای مقاله ذکر شده است؟