ریخت و پاش های صف بندی های انتخاباتی

با نزدیک شدن به شروع ثبت نام نامزدان انتخابات ریاست جمهوری، صف بندی های انتخاباتی نیز روشن تر شده و تنور تعاملات و گفتگوهای انتخاباتی داغ گردیده است. یکی دو هفته اخیر فضای انتخاباتی کشور به شدت گرم بود؛ شام های گرم و مفصل میان رهبران و شخصیت های مطرح سیاسی کشور ترتیب گردیدند، مذاکرات فشرده ای انجام شد و رایزنی های گسترده ای برای ایجاد صف های انتخاباتی و همسو کردن اشخاص و جریان های سیاسی صورت پذیرفت. در حال حاضر حداقل سه جبهه انتخاباتی روشن شده است؛ اپوزیسیون در قالب شورای همکاری احزاب و ایتلاف های سیاسی که اکنون در قامت “اتحاد انتخاباتی” ظاهر شده؛ حکومت و چهره های نزدیک به حکومت و چهره ها و جریان های سیاسی که نه شامل فراکسیون اپوزیسیون اند و نه هم دل در گرو حکومت و ارگ دارند. جبهه سومی یا چهره های مستقل سیاسی جمع شان پاشان و ساختارش به شدت متزلزل و شکننده می باشند. این عده با  اینکه نخستین تلاشها و رایزنی ها را برای شکل دهی صف انتخاباتی آغاز کردند و برنامه های متعددی تحت نام ها و عنوان های گوناگونی ارائه دادند؛ اما سرانجام تاکنون نتوانستند صف واحد و منسجمی شکل دهند. این عده ابتدا با ارائه طرح “اجماع ملی” وارد شدند و از نظر تبلیغاتی آن را در سطح یک گفتمان جدی و سراسری در کشور رساندند، اما در نهایت فروکش کرد و در میان دیگر طرح ها و تعاملات گرم سیاسی در فضای انتخاباتی کشور محو گردید. در ابتدا بیشتر چهره های تکنوکرات و دموکرات این طرح را ارائه کردند و بعد تر توانستند تعداد زیاد از چهره های جهادی و غیر جهادی حکومتی و غیر حکومتی را با خود همراه و همسو سازند، اما در نهایت تنها عده ای معدود بر محور این طرح باقی ماندند. هنوز هم این جبهه پایگاه و جایگاه محکم و قابل قبولش را نیافته و در میان دیگر جبهه ها و صف بندی های انتخاباتی سرگردان می باشند. جبهه دومی، یا جبهه نزدیک به حکومت آرام و برنامه ریزی شده کار می کنند. این جبهه تلاش های انتخاباتی اش را از مدت ها قبل شروع نموده بودند و تماس ها و مذاکرات گرمی با اشخاص و جریان های سیاسی را انجام داده اند. ظاهرا گفته می شود این تیم روی نامزد مورد مورد نظر نیز به تفاهماتی رسیده اند. زمزمه های جدی وجود دارد که زلمی رسول وزیر خارجه کنونی از نامزدان احتمالی این جبهه در انتخابات آینده ریاست جمهوری است و اکنون در تلاش جلب اشخاص و جریان های سیاسی دیگر می باشند. در این میان اما گسترده ترین و پرهیاهو ترین تلاش ها را اپوزیسیون انجام داده اند. در حال حاضر تمام احزاب و جریان های سیاسی اپوزیسیون در صف بندی های انتخاباتی منسجم و هماهنگ به نظر می رسند و در طول چندهفته گذشته تلاش های فشرده، جدی و ثمر بخشی را انجام داده اند. ابتدا بیش از بیست حزب سیاسی در چوکات شورای همکاری احزاب و ایتلاف های سیاسی گردهم آمدند و گسترده ترین چتر سیاسی معطوف به انتخابات را در کشور به وجود آوردند. این شورا خوب درخشید و به روشن شدن صف های موهوم و نامعلوم انتخاباتی کمک شایانی نمود. در طول دو هفته اخیر این شورا تلاش های مذاکرات جدی را آغاز نمودند و توانستند تمام اشخاص و جریان های مطرح سیاسی در کشور را با خود همسو کند. در دو جلسه اخیر این شورا که درخانه های جنرال دوستم و محمد محقق برگزار شد، تقریبا تمام اشخاص و جریان های مطرح سیاسی حضور یافتند و روی جزئیات ایجاد یک صف انتخاباتی باهم گفتگو نمودند. این شورا سرانجام با ایجاد  اتحاد انتخاباتی، متشکل از اکثر احزاب و جریان های مطرح سیاسی کشور، یک قطب نیرومند در فضای انتخاباتی کشور شکل دادند. هرچند که این اتحاد انتخابات با ریخت و پاش های زیاد پس از دو جلسه جدی اش اعلام موجودیت نمود و هنوز هم بر ثبات و پایداری آن در فضای انتخاباتی کشور چندان اعتمادی وجود ندارد، اما با آنهم صرفا اعلام موجودیت چنین اتحادی و گردهم آیی چهره های شرکت کننده روی اجندای مشترک خود یک دست آورد کلان برای دموکراسی در کشور می باشد. ظهور و نزول ایتلاف ها و صف بندی های انتخاباتی از مزیت های دموکراسی بوده و امری سودمند می باشد. باید این اتحاد ها و ایتلاف ها هرچند که بی ثبات و نامطمئن می باشند، حمایت صورت گیرد و آن را به فال نیک گرفت.