همزمان با کاهش کمکهای بشردوستانه به افغانستان، سازمان «نجات کودکان» میگوید که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در کشور در حال افزایش است.
این نهاد در گزارشی که امروز (پنجشنبه، 22 اسد) نشر شد، گفت که در حال حاضر یک کودک از هر ۱۰ کودک زیر پنج سال از لاغری شدید ناشی از سوءتغذیه حاد رنج میبرد.
براساس دادههای سازمان ملل متحد، میزان لاغری شدید یا سوءتغذیه حاد در کودکان در سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته در دو سوم ولایتهای افغانستان بدتر شده است.
سازمان «نجات کودکان» افزوده است که در چهار سال گذشته، میزان سوءتغذیه حاد در میان کودکان زیر پنج سال ۱۴ درصد افزایش یافته و در سال جاری میلادی، ۳.۷ میلیون کودک را تحت تأثیر قرار داده است.
گسترش سوءتغذیه کودکان در حالی است که کمکهای بشردوستانه به افغانستان کاهش یافته است.
به گفتهی سازمان «نجات کودکان»، در دوره چهارساله، کمکهای بشردوستانه به افغانستان نزدیک به ۷۰ درصد کاهش یافته و از ۳.۲۷ میلیارد دالر در سال ۲۰۲۲ به یک میلیارد دالر در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
در حالی که بیش از نیمی از سال ۲۰۲۶ گذشته، تنها ۴۳۸ میلیون دالر از بودجه مورد نیاز برای رسیدگی به بحران افغانستان تأمین شده که نشاندهنده ۷۴ درصد کسری بودجه است.
سازمان نجات کودکان افزوده است که نزدیک به ۶۰۰ مرکز صحی به دلیل کاهش بودجه تعطیل یا فعالیت آنها متوقف شده است که حدود چهار میلیون نفر، نزدیک به نیمی از آنان کودکان، را تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان «نجات کودکان» اضافه کرده است که پس از کاهش کمکها، با استفاده از بودجه کوتاهمدت توانسته است ۱۴ درمانگاه صحی را باز نگه دارد و خدمات اساسی را در برخی از دورافتادهترین مناطق کشور ارائه کند؛ اما آینده این درمانگاهها و مراکز دیگر اکنون در معرض خطر قرار دارد.
سازمان نجات کودکان اضافه کرده است که حدود ۷۰۰ هزار نفر، از جمله ۱۴۰ هزار کودک زیر پنج سال، به دلیل تعطیلی یا کاهش فعالیت مراکز صحی و تیمهای سیار صحی در پی کاهش کمکها از اوایل سال ۲۰۲۵، دسترسی به خدمات صحی اولیه را از دست دادهاند.
اشیش دامل، مدیر سازمان «نجات کودکان» در افغانستان، گفته است: «جهان نمیتواند روی برگرداند. گرسنگی شدید، شمار تکاندهنده بازگشتکنندگان و آوارگی گسترده داخلی در پی بلایای طبیعی، درگیریهای اخیر و چهار سال خشکسالی، منابع محدود بشردوستانه را تا مرز فروپاشی تحت فشار قرار داده است.»
سازمان نجات کودکان افزوده است که جامعه جهانی اکنون با یک انتخاب روبهرو است: آیا همچنان تنها زمانی واکنش نشان دهد که خانوادهها به نقطه فروپاشی رسیدهاند، یا به اندازه کافی زود اقدام کند تا از جان، حقوق و آینده کودکان محافظت شود؟
