دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) می‌گوید کمبود منابع و محدودیت‌های طالبان، نظام آموزش در افغانستان را درگیر بحرانی کرده است که دختران بیشتر از آن رنج می‌برند.
نمایندگی اوچا در افغانستان امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر گزارشی گفته است که از مجموع ۱۶۰ میلیون دالر بودجه مورد نیاز برای آموزش در کشور، فقط ۲۲ میلیون دالر، یعنی کمتر از ۱۴ درصد آن تأمین شده است.
اوچه می‌گوید: «نظام آموزشی افغانستان به معلم، کلاس درست و منابع نیاز دارد. برای دختران، این بحران ابعاد وخیم‌تری دارد، چرا که ممنوعیت آموزش در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان پابرجاست.»
این نهاد تأکید کرده است که «تأمین فوری بودجه و لغو ممنوعیت آموزش دختران، امری است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت.»
اولگا چرفکو، عضو دفتر اوچا در جریان بازدید از مکتبی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گفته است که دختران افغانستان از بحران وخیم‌تری در عرصه آموزش رنج می‌برند.
او می‌گوید: «در هر جای جهان مکاتبی وجود دارد که دانش‌آموزان درس می‌خوانند، معلمان تدریس کنند و والدین روی آینده‌ی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند. اما در افغانستان به دلیل کمبود منابع، کمبود مکتب و از همه مهم‌تر کمبود معلم، آموزش به شدت محدود شده است. علاوه بر این دروازه‌های مکاتب به روی دختران در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان بسته است.»
خانم چرفکو می‌گوید همه‌ی این محدودیت‌ها فراتر از کلاس‌های درسی گسترش می‌یابد؛ زیرا فرصت‌های کمتر برای یادگیری به معنای فرصت‌های کمتر برای ورود نیروی کار جدید است.
او افزوده است که بخش‌هایی مثل صحت و آموزش که در آنجا حضور زنان الزامی است، بیشتر از محدودیت‌های طالبان و کمبود منابع متأثر می‌شوند.
به گفته‌ی او، آموزش تنها بحث یادگیری نیست، بحث سرمایه‌گذاری روی آینده و رشد همگانی جامعه است و محدودیت‌های فعلی در این عرصه، باعث رنج کل جامعه می‌شود.
طی پنج سال اخیر که طالبان آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کردند، براساس گزارش سازمان ملل، حدود ۲.۶ میلیون دختر از آموزش بازماندند.
سازمان ملل متحد می‌گوید طالبان هفت هزار آموزگار زن را اخراج کرده و اکنون تعداد آموزگاران زن از ۷۳ هزار در سال ۲۰۲۲ به ۶۶ هزار در سال ۲۰۲۴ کاهش یافته است.
سازمان ملل پیش‌بینی کرده است که با تداوم محدودیت‌های فعلی، وضعیت بدتر نیز خواهد شد و افغانستان تا سال ۲۰۳۰، حدود ۲۰ هزار آموزگار زن را از دست خواهد داد که ممکن است فقط ۴۶ هزار آموزگار زن باقی بمانند.
