عمر داوودزی، مشاور اشرف غنی و وزیر پیشین داخله، سخنان اخیر هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، را «شایسته تأمل عمیق و ارزیابی دقیق سیاسی» خوانده است.
او در پیامی که در صفحه فیسبوک خود نوشته است، رهبر طالبان را «امیر محترم امارت اسلامی» توصیف کرده است.
داوودزی نوشته است: «به باور من، این تحولات ممکن است نشانههای آغاز یک مرحله مهم و حساس در روند سیاسی افغانستان باشد؛ مرحلهای که ایجاب میکند با تدبیر، دوراندیشی و بصیرت سیاسی با آن برخورد شود.»
او اکنون رییس دورهای جریان موسوم به «مجمع ملی نجات افغانستان» است.
داوودزی از رهبران مجمع خواسته است که در قبال تحولات اخیر «از واکنشها و قضاوتهای شتابزده خودداری نمایند».
او گفته است: «در چنین شرایط حساسی، تدبیر سیاسی، بردباری و شناخت درست فرصتهای احتمالی از اهمیت ویژهای برخوردار است. بهتر خواهد بود این موضوع را در سطح شورای رهبری بهگونه مشترک مورد بررسی قرار دهیم و پس از بحثهای همهجانبه و مشورتهای لازم، با درنظرداشت منافع ملی و آینده کشور، موضع واحد، سنجیده و مسئولانه خود را اعلام نماییم.»
رهبر طالبان بهتازگی در دانشگاه کابل، در گردهمایی ملاهای حامی این گروه، سخنرانی کرده است.
او در بخشی از سخنان خود از شهروندان مقیم خارج خواست که به کشور بازگردند و در صورت اهلیت و شایستگی، برای آنان «چوکی» داده خواهد شد.
ملا هبتالله در این نشست خود را «امیر» خواند و گفت که «تطبیق شریعت بدون وجود امیر شرعی ناممکن است».
سایر چهرههای سیاسی نیز به این سخنان واکنش نشان دادهاند.
محمدحنیف اتمر، آخرین وزیر خارجه نظام جمهوری در افغانستان، نیز گفته است که مطرح شدن «برخی اصول و دیدگاههای مهم» از سوی رهبران طالبان در نشست دانشگاه کابل، اگر به سیاست رسمی و اقدامات عملی تبدیل شوند، «میتواند گام مهمی در مسیر حل مسالمتآمیز و پایدار بحرانهای افغانستان باشد».
حزب وحدت اسلامی افغانستان در واکنش به اظهارات هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، میگوید که انکار تنوع مذهبی مردم افغانستان و دامنزدن به تبعیضهای قومی و مذهبی، نهتنها به تحکیم وحدت ملی نمیانجامد، بلکه زمینههای بیاعتمادی، شکاف اجتماعی و نفاق ملی را وسیعتر و عمیقتر میسازد.
رهبر طالبان گفته است که تمام مردم افغانستان پیروان مذهب حنفی اهل سنت هستند.
این حزب با نشر بیانیهای گفته است که «نسبتدادن یک مذهب به تمام مردم افغانستان، انکار هویت و باورهای بخشهایی از شهروندان کشور و نادیدهگرفتن واقعیتهای تاریخی و اجتماعی آن است».