با خبر باش!

خبر شدید که وزیر معادن فرانسه گفته امریکا قصد دارد تا سال 2020 میلادی شش صد و هفتاد میلیون مکعب گاز طبیعی افغانستان را به سایبریا انتقال بدهد؟ می‌دانم از این ماجرا خبر ندارید؛ چون امکان ندارد خبر داشته باشید. آخر وزیر معادن فرانسه چنین چیزی نگفته. اصلاً معلوم نیست فرانسه وزیر معادن دارد یا ندارد. بعد، از حالا تا 2020 چهار سال مانده و شش صد و هفتاد میلیون مکعب گاز افغانستان کجا بود که امریکا بخواهد آن را به سایبریا انتقال بدهد. چرا سایبریا؟ هیچ کدام از این ملاحظات مهم نیستند. برای این که ذایقه‌ی ملت شهیدپرور ما هر روز به این گونه اخبار دشگوار نیاز دارد. البته گفتم که ذایقه‌ی ما نیاز دارد؛ چون وقتی نوبت به‌هاضمه برسد، دیگر معلوم نیست چه کار می‌شود.‌هاضمه‌ی خبری وقتی درست کار می‌کند و این گونه خبرها را دریافت می‌کند، اسیدی به نام «فهمید» ترشح می‌کند. این اسید خبرها را تجزیه می‌کند و بخش‌های مفیدش را جذب عاقله می‌کند و بخش‌های مسموم آن را دور می‌اندازد. ظاهراً در مورد ملت شهیدپرور این‌طور نیست، چرا که فقط ذایقه‌اش خوب کار می‌کند. شما هر چه به‌خاطر تان می‌رسد، به‌عنوان خبر پخش کنید. ببینید که ذایقه‌ی ملت چگونه آن را از هوا می‌رباید. اما نوبت که به هاضمه رسید، کار خراب می‌شود. این را از روی فحش‌هایی که ملت می‌دهد، می‌توان فهمید. مثلاً همین خبر اختطاف گاز طبیعی ما تا زبان به زبان می‌گردد، خیلی خوش مان می‌آید. ولی به محضی که نوبت به‌هاضمه می‌رسد، شروع می‌کنیم به فحش خواهر و مادر دادن به امریکا. ‌هاضمه‌ی مان گاه چنان خراب است که حتا به «زن ِ امریکا» فحش می‌دهیم. یکی نیست بگوید که برادر متعهد، تا حالا شنیده‌ای که یک کشور کامل همسر داشته باشد؟
در همین راستا یا راسته، حالا آوازه افتاده که جنگ افغانستان برای پنجاه سال آینده طراحی شده. یعنی عده‌ای نشسته‌اند و گفته‌اند چطور است کاری کنیم که تا پنجاه سال آینده افغانستان در آتش جنگ بسوزد. بعد، توافق کرده‌اند که این چیز خوبی است. آن گاه گفته اند هههههههه و لول و کار از کار گذشته. فقط متوجه نشده‌اند که جاسوسان ملت شهیدپرور در جیب این عده ابزار شنود گذاشته‌اند و تا تو بگویی عع خبر این جلسه‌ی سری را به اقطاب عالم مخابره می‌کنند. کثافت‌های بی ناموس! (گفتم که ذایقه داریم، ‌هاضمه نداریم.)