نوروز شهیدپروران

ما مردم شکاکی هستیم. فیلسوفان می‌گویند که آدم‌های شکاک معمولاً همان‌هایی اند که عقل نقاد دارند. اما در بعضی موارد، مثلاً در مورد کشور ما، خوب نیست میان این شک و عقل فوراً نسبتی مستقیم برقرار کنیم. کمر تان را ببندید، چون امروز بحث فلسفی داریم. ملت شهیدپرور ما که در طی اعصار حیوانات بسیاری را شکست داده و آن‌ها عبارت اند از خرس قطبی (شوروی سابق) و روباه پیر (انگلیس سابق)، شک می‌کند و از این بابت سرآمد همه‌ی ملل است. اما این ملت فقط عقل ندارد که فقط شک کند. ایمان هم دارد و به همین خاطر هر وقت که شک می‌کند، یعنی عقل می‌ورزد، ایمان خود را هم با تمام نیرو به میدان می‌آورد و می‌گذارد عقل و ایمان خوب با هم بجنگند. حتماً بودنه جنگی و سگ جنگی و خروس جنگی را دیده‌اید. در آن جنگ‌ها معمولاً یکی از طرفین پیروز می‌شود. در جنگ عظمی، یعنی نبرد عقل و ایمان، نیز قصه از همین قرار است. گاه عقل پیروز می‌شود و گاه ایمان. خوبی‌اش این است که در هر دو حالت پیروزی از آن ما، یعنی ملت شهیدپرور، است. منتها در این میان، یک مشکل کوچک هم داریم. نیست که ما از مادر قهرمان متولد می‌شویم و اگر شکست بدهیم یا پیروز شویم باید شکست و پیروزی در شان ما باشد؛ به همین خاطر، وقتی که پیروز می‌شویم می‌خواهیم مطمئن باشیم که خوب صحیح پیروز شده‌ایم. طرفی هم که از ما شکست خورده، باید طوری شکست بخورد که دیگر تا قیامت هوس مقابله با ما به سر نجس‌اش نزند. این است که حریف ما یا باید خرس قطبی باشد یا روباه پیر. بر ما ننگ است که با خرس بی‌قطب یا با روباه نوجوان یخن به یخن شویم. شاید بگویید خوب، این چه عیبی دارد؟ عیب‌اش این است که مثلاً وقتی از خداوند (ج) اولاد می‌خواهیم و خدا به ما پسر یا دختری می‌دهد، از یک سو ایمان داریم که خداوند مهربان دعای ما را اجابت کرده. اما این ایمان را که با عقل به جنگ می‌اندازیم، شک می‌کنیم و شک ما هم از آن شک‌هاست دیگر. با خود فکر می‌کنیم که از کجا معلوم که خداوند این پسر یا دختر را از ما نگیرد؟ بعد برای این که بر خداوند پیروز شویم و دست او را ببندیم، 9 پسر و 8 دختر به دنیا می‌آوریم که پیروزی خوب صحیح از آن ما شود و حتا خداوند هم، نعوذ بالله، نتواند ما را اولاد زدایی نماید.
حالا قصه‌ی نوروز است. می‌دانیم که همین نوروزی که می‌آید، صد درصد حرام است. ایمان ما این را به ما می‌گوید. اما چون ملت شهیدپرور عاقلی هم هستیم، شک هم می‌کنیم. با خود می‌گوییم نکند حرام نباشد. حالا بسته به این که عقل مان پیروز می‌شود یا ایمان مان، یکی از این دو کار را خواهیم کرد: اگر عقل ما پیروز شود و بر ما کشف گردد که نوروز حرام نیست، آن قدر شادیانه فیر کنیم که 74 نفر کشته و 123 نفر زخمی بر جای بگذاریم. اگر ایمان ما پیروز شود، از همین حالا 89 تن مواد منفجره را وارد پایتخت کنیم تا کفار نوروز پرست را از صفحه و صحنه‌ی حیات محو نماییم ان شاء الله.