[su_label]مهدی زرتشت[/su_label]
تا سه روز دیگر، هدیه بهاری عزیز سیرت؛ هنرمند جوان و خوش صدا، با عنوان «شهر ملودی» از راه میرسد. آلبوم «شهر ملودی» شامل ده پارچه آهنگ میشود که همهی کمپوزها را خود او ساخته است.
سیرت شعرهای آهنگها را از لای صفحات کتاب شاعران مختلف گلچین کرده است که فهرست ذیل را شامل میشود: «مرا عمری» و «صبح دلاویز» از فریدون مشیری، «مادر سلام» از ابوطالب مظفری، «خداوندا» از زنده یاد مهدی اخوان ثالث، «همیشه در خیال من» از سیمین بهبهانی، «شراب» از حسین آذرمهر، «درد و داغ» از میرزا نادیم قیصاری و «باز باران» همان ترانه محبوب و مردمی از مجدالدین میرفخرایی معروف به گلچین گیلان، است. همچنین دو آهنگ دیگر با عنوان «بیه که شار کنی آغیل خوره مو» در قالب یک اجرای کاملاً ناب و تازه هزارگی از سرودههای محمدسعیدی و سرانجام آهنگ «چشمان قشنگ» از سرودههای خودش میشود.
در مجموعه «شهر ملودی» آهنگها و ترانههایی با مضامین مختلف؛ از حسرت گذشته تا رؤیای آینده، گرد آورده شده و به سبک «پاپ» و یک قالب هزارگی ارائه شدهاند.
انتظار میرود که آلبوم «شهر ملودی» منظرهی بسته هنر موسیقی فعلی افغانستان را تا حدی باز کند. عزیز سیرت با تأنی و تأمل زیاد، سالها روی کمپوز این مجموعه کار کرده و تنها یک سال تنظیم آن وقت برده است.
عزیز سیرت موسیقی پاپ را بهطور مسلکی در دانشگاه دولتی کابل در دانشکده هنرهای زیبا آموخته است. پیش از این، آهنگهای او با مضامین و قالبهای مختلف بهطور پراکنده اجرا و ارائه شده است؛ اما «شهر ملودی» نخستین مجموعه از کارهای هنری بهم پیوسته سیرت است که زیر یک عنوان جمع شده و با کمپوز و صدای خودش، در یک استدیو تنظیم شده است.
از آنجایی که سیرت هنر موسیقی را بهصورت مسلکی آموخته است، دیدگاه، کارها و فعالیتهای هنری او بیش از حد سختگیرانه است. از دیدگاه او، موسیقی تنها هنر نیست؛ بلکه زبانی است که اندیشه و تفکر را در خود حمل میکند. سیرت، یک هنرمند سبکگرا است. از دید او، هنر را نمیشود مثل کالا به بازار عرضه کرد؛ هنر تجلی روحیات عقلی و معنایی جامعه است و برای همین، یک هنرمند واقعی خودش را در گذرگاههای مبهم، جا نمیگذارد.
عزیز سیرت در ترانهها و آهنگهایش، همیشه به دنبال مفاهیم «سادگی»، «کمال هنری» و «ایدئالگرایی» است. برای همین، خوانش و پردازش هنری او؛ همچون ماحصل خوش ذایقه و پرعاطفه، ذوق مخاطبان را به شور میاندازد و روح شان را تلطیف میبخشد. آهنگهای او، مخاطب خاص نمیشناسد و ضمن اینکه مردمی است، سبک خاصی را دنبال میکند. سیرت تلاش میکند تا به سکوی یک هنرمند واقعی تکیه کند.
در «شهر ملودی» عزیز سیرت تلاش کرده است تا از کلیشههای هنری موسیقی فعلی در افغانستان عبور کند. به اعتقاد نگارنده، سیرت توانسته است در برآوردن مقصدش، موفق شود. کمپوزهای ده پارچه آهنگ «شهر ملودی» با آنچه تااکنون از سوی سایر هنرمندان جوان عرصه موسیقی افغانستان بیرون داده شده، تا حدی زیاد متفاوت است. این همان چیزی است که عزیز سیرت دنبال آن بوده و است. علاوتاً، میتوان امیدوار بود که کارها و فعالیتهای بعدی سیرت، مسیر مشخصتر و درخشانتری را پیدا کند. زیرا نگاه ارزشگرایانه خالق «شهر ملودی» نسبت به هنر موسیقی، بیش از حد سختگیرانه و حساب شده است. گو اینکه موجی سرگردان و زهوار در رفتهی موسیقی فعلی افغانستان، برای او هرگز قابل قبول نیست.
عزیز سیرت در انتخاب شعرها بیش از حد جدی است و با تأمل زیاد، دست به انتخاب آخر میزند. او پروای نام ندارد بلکه دغدغه اساسی او، رفتن تا نقطه عمیق هنر موسیقی است. تلاش و انگیزه خاص او در هنر موسیقی، این امیدواری را خلق میکند که در بازار افغانستان، موسیقی بهعنوان یک هنر واقعی جایی برای خودش باز کند. با توجه به اینکه عزیز سیرت موسیقی را بهصورت علمی و آکادمیک آموخته است، رویکرد او در مجموعه آهنگ «شهر ملودی» کاملاً متفاوت و علمی است.
عزیز سیرت در سال 1363 در یکی از شهرستانهای ولایت غزنی به دنیا آمده است. او در سال 1384 وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل گردید. در دیپارتمنت موسیقی، سیرت بهطور خاص به آموختن موسیقی پاپ شروع کرد. پس از فراغت، در کنار مشغلههای کاری، به موسیقی ادامه داد. قبل از آلبوم «شهر ملودی» نیز چند پارچه آهنگ از ساختههای خود او، تنظیم و نشر شده است که در کارنامه هنری او از کارهای پراکنده او به حساب میآید.
سیرت از وضعیت فعلی موسیقی در افغانستان، ناراض است و همواره از آن به عنوان «آشفته بازار» یاد میکند؛ با وجود این، او باورمند است که برای کار کردن و خلق مائدههای ارزشمند هنری، هنوز هم فرصت کافی وجود دارد. انتظار میرود که ملودیهای یک «شهر ملودی» سیرت، آغازگر مسیر تازه موسیقی شود تا شهر ملودیهای آشفته، با روح سرگردان خودش خدا حافظی کند و نفس تازهای را از سر گیرد.
