[su_label]منبع: واشنگتنپست/ برادلی کلاپر[/su_label]
[su_label]برگردان: حمید مهدوی[/su_label] +
کابل، افغانستان – جانکری، وزیر خارجهی ایالات متحدهی امریکا امیدوار بود توقف کوتاه روز شنبه در افغانستان بهبهبود همکاری از طرف حکومت «وحدت» [ملی] کمک کند، حکومتی که در ادارهی کشور برای کمتر از دوسال، پس از آن که او تیم رهبری را نصب کرد، ناتوان بوده است. این دومین دیدار این دیپلمات ارشد امریکایی از کشوری است که ایالات متحده از دیروقت بدینسو آرزوی تأمین ثبات در آن را داشته است. کری، روز جمعه در بغداد، از تلاشهای نخستوزیر عراق برای حلوفصل بحران سیاسی حمایت کرد و بر اهمیت داشتن یک «حکومت متحد و کارا» برای مواجهه با گروه دولت اسلامی تأکید کرد. در کابل، کری بهتنهایی با رییسجمهور اشرفغنی دیدار کرد و سپس عبداللهعبدالله، رییس اجراییه و رقیب غنی، به آن اضافه شد. کری همچنین در صحبتها روی امنیت، حکومتداری و توسعهی اقتصادی تأکید کرد.
افغانستان تاحدود زیادی بیقانون باقی مانده است، فساد در آن شایع است و این کشور بهسختی با ستیزهجویی سرسخت طالبان مقابله میکند. کری به صلاحالدین ربانی، وزیر خارجه و دیگر مقامها گفت: «ما باید واضح بسازیم که حکومت وحدت ملی هرکار ممکنی را برای متحد ماندن و عمل بهوعدههایش به مردم افغانستان انجام میدهد». کری گفت که به غنی و عبدالله خواهد گفت «اختلافات جناحی» شان را کنار بگذارند.
چالشها در افغانستان با آنهایی که کری روز جمعه در عراق مواجه شد، متفاوت نیستند. ایالات متحده در زمان ریاستجمهوری جورج دبلیو بوش به هردو کشور حمله کرد و امیدوار بود دموکراسیهای با ثباتی را پرورش بدهد. این اتفاق نیافتاده است، هرچند ایالات متحده حدود 2 تریلیون دالر را تاکنون بهمصرف رسانده است و چندینهزارتن از امریکاییان در عملیاتهای ارتش کشته شدهاند. حکومتها در هردو کشور بر مناطق قابل توجهی کنترول ندارند. جنگ افغانستان علیه طالبان وارد پانزدهمین سالش میشود. عراق هنوز تلاش میکند برای حمله بر موصل، دومین شهر بزرگ این کشور، و جاهای دیگری که در تصرف داعش هستند نیرو جمعآوری میکند.
رقابتهای فرقهای و شخصی هردو حکومت را تهدید میکند. خلاهای امنیتی در هر کشور تهدیدی برای ایالات متحده است. باوجود وعدههای رییسجمهور اوباما مبنی بر پایان دادن به هردو جنگ، سربازان امریکایی نمیتوانند همینطوری [این کشورها را] ترک کنند. در افغانستان 9800 تن از نیروهای امریکایی وجود دارند که قرار است سال آینده به 5500 تن کاهش یابند. در عراق، 3780 سرباز امریکایی حضور دارند.
اوباما کمتر از ده ماه فرصت دارد به هردو کشور شکل بهتری بدهد، اما استراتژیها متفاوتاند: در عراق، ایالات متحده بهدنبال نابودی داعش است؛ در افغانستان، این کشور امیدوار است طالبان را به گفتوگوهای صلح بکشاند.
با اینحال، حکومت کابل باید اول اختلافات خودش را حل کند. پس از انتخابات ریاست جمهوری بینتیجهی 2014 که بهتلخی بر سر آن جنگیدند، غنی و عبدالله بر اساس توافقی که با پادرمیانی کری بهدست آمد، قدرت را تقسیم کردهاند. اما این همکاری هرگز بهصورت واقعی تعریف نشده است و حکومت در حالت بینظمی قرار دارد. پیشبینیهایی وجود دارد که این حکومت بهدلیل فساد و بیکفایتی سقوط خواهد کرد.
پس از نزدیک به دو سال، غنی وعبدالله نتوانستهاند رقابتهایشان را کنار بگذارند. این ناراحتی از باوری در اردوگاه عبدالله نشأت میگیرد که انتخابات به سرقت رفته و به غنی، انسانشناسی که سهدهه در آمریکا زیست و شخصی که تعامل با او برای واشنگتن راحتتر خواهد بود، هدیه داده شده است.
این دو اخیراً در یک نشست تمامروز خاطراتشان را پاک کردند تا اختلافات شان را از بین ببرند. مقامهای افغان و خارجی گفتند که آنها پس از دو ساعت منصرف شدند. وزارت دفاع این کشور و ریاست امنیت ملی آن توسط سرپرستها اداره میشوند چون پارلمان آن را تأیید نکرده است، چندین وزیر دیگر استعفا دادهاند. انتظار میرود بهزودی در کابینه تغییرات بیاید.
اقتصاد افغانستان در حال انقباض است. آمار بیکاری 25 درصد است. افغانستان نیاز دارد کمکهای بینالمللی بیشتری دریافت کند. طالبان در هیچ جایی به یک نیروی شکستخوردهی در حال جنگ نزدیک نیست، در حالیکه احتمال تاختوتاز یک گروه وابسته به داعش وجود دارد.
