شنبه 2 ثور 1396

نامه‌‌یی به موآب

مدتی پیش امریکا «مادر همه‌ی بمب‌ها» یا MOAB را به افغانستان فرستاد تا به نبرد نیروهای داعش در ولایت ننگرهار برود و تونل‌ها و پناهگاه‌های آنان را […]

مدتی پیش امریکا «مادر همه‌ی بمب‌ها» یا MOAB را به افغانستان فرستاد تا به نبرد نیروهای داعش در ولایت ننگرهار برود و تونل‌ها و پناهگاه‌های آنان را خراب کند. موآب برای خدمت به وطن خود از همه‌ی فرزندان خود دل کند و رفت به ننگرهار و در آن‌جا خود را در جایی که گفته می‌شد مخفیگاه داعشیان است منفجر کرد. موآب اولین زن انتحاری امریکایی در تاریخ آن کشور بود. از موآب، مادر همه‌ی بمب‌ها، چندین میلیون فرزند برجا مانده. یکی از آن فرزندان او اخیراً نامه‌یی خطاب به مادر خود نوشته. ما آن نامه را برای خواننده‌گان عزیز روزنامه ترجمه کردیم:
«مادر عزیزم، موآب ِ فداکار،
هر چند دلم برایت تنگ شده، در حدی که از دلتنگی نزدیک است منفجر شوم، به‌عنوان یک بمب کوچک به فداکاری‌ات افتخار می‌کنم. تو مادر ما بمب‌ها بودی، اما وقتی که پای جان‌فشانی برای وطن در میان آمد از همه چیز گذشتی و چه جانی افشاندی. نگفتی پیرم‌؛ نگفتی چاقم (آخر تو یازده تُن وزن داشتی)؛ نگفتی فرزندانم، چندین میلیون بمب، یتیم می‌شوند. رفتی و در دیاری دور، در جایی به نام ننگرهار، بر سر داعشیان آوار شدی. این‌ها مرا رنج نمی‌دهند. تو به‌عنوان یک مادر کاری را کردی که هر آدم وطن‌پرست واقعی باید بکند.
آنچه مرا عذاب می‌دهد، این است:
ما تازه اطلاع یافته‌ایم که در جاهای دیگر ننگرهار و مناطق دیگر افغانستان طالبان پایگاه‌های نظامی بزرگی دارند و در این پایگاه‌ها صدها تروریست زنده‌گی می‌کنند. شنیده‌ایم که دولت افغانستان این تروریست‌ها را برادر خطاب می‌کند و با آن‌که از پایگاه‌های‌شان کاملا باخبر است، علیه آنان کاری نمی‌کند.
موآب عزیز،
کاش به‌جای فرود آمدن بر سر چند نفر در ننگرهار بر یکی از این مجتمع‌های تروریستی چند صد نفره فرود می‌آمدی. ترا مجبور کردند خود را سر تونلی منفجر کنی که معلوم نیست درون آن کسی بود یا نبود. در حالی‌که صدها تروریست طالب هر روز در روشنی روز و بر سطح زمین مانور می‌دهند (گاهی با موترها و تانک‌های ارتش افغانستان) و تو می‌توانستی خشم خود را بر سر آنان بریزی.
ما غمگین‌ایم. نه‌فقط به‌خاطر از دست دادن‌ات. بل بیشتر از این جهت که ترا به‌خاطر هیچ از دست دادیم.
یکی از چند میلیون فرزندت،
بمبچه موآبی».
گفته می‌شود دولت افغانستان با خواندن این نامه، سفیر امریکا در کابل را ایهمان کرده (ایهمان نوعی احضار دوستانه است که در اثر آن شخص احضار شده میهمان دولت احضارکننده می‌شود) و از دولت امریکا خواسته که جلو دخالت بمبچه‌های خود در امور داخلی افغانستان را بگیرد.

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of