خطرهای رهاسازی زندانیان بگرام

در کشمکش دیپلماتیک کابل و واشنگتن در مورد امضای موافقت‌نامه‌ی امنیتی، هر دو طرف تلاش می‌کنند با پیش‌شرط‌ها و به کار گرفتن فشار‌ها، گوی سبقت را از دیگری ربوده و طرف را در موقف دشوار قرار دهند؛ در این ‌میان اما توصل دولت افغانستان به رهاسازی زندانیان طالب از بازداشتگاه بگرام کارآمد‌تر از هر یک‌ دیگر واقع شده است. به کار‌گیری فشارها و ابزارهای بازی در این مصاف بدفرجام سیاسی اگر به منظور در تنگنا قرار دادن حریف بوده باشد، رهاسازی زندانیان طالب خوب عمل کرده است. این اقدام دولت افغانستان نگرانی‌های گسترده‌ای در داخل و خارج از افغانستان به بار آورده و تکانی جدی بر خاک سفید وارد کرده است. این تصمیم سناتوران آمریکایی را سر زده به افغانستان کشاند و کاخ سفید و نیز فرماندهی نیروهای آن‌ها در افغانستان همواره نگرانی خود از این تصمیم دولت افغانستان ابراز کرده‌اند. هیأت بازرسی از پرونده‌های این زندانیان ادعا می‌کند که آن‌ها بی‌گناه بوده و دلایل کافی برای محاکمه‌ی آنان وجود ندارند، اما مقام‌های نظامی آمریکا اطلاعاتی را در مورد آن‌ها منتشر کرده که نشان می‌دهد این 35 زندانی که حکم رهایی از سوی رییس جمهور کرزی دریافت کرده‌اند، در فعالیت‌های تروریستی، بمب‌گذاری‌های کنار جاده، حملات مسلحانه بر نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو و حمل و انتقال مواد انفجاری دست داشته‌اند.
جرم زندانیان بازداشتگاه بگرام بر تمام مردم افغانستان آشکار است. افرادی که در این زندان نگه‌داری می‌شوند، از خطرناک‌ترین چهره‌ها و عوامل تروریستی می‌باشند که به جرم دست داشتن در فعالیت‌های تروریستی بازداشت و به این مکان منتقل شده‌اند. قبل از این‌که دولت افغانستان مسئولیت این زندان را از نیروهای آمریکایی به عهده بگیرند، بارها مقام‌های نیروهای امنیتی افغانستان از خطرناک بودن این زندانیان نام گرفته بودند و در بازداشت و ارسال آن‌ها به این زندان‌ها نقش جدی داشت. حتا در مواردی که گزارش‌هایی از نقض گسترده و جدی حقوق بشر در این زندان‌ها از سوی برخی رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری منتشر گردید‌ نیز دولت افغانستان به آن توجه نکرد و از این زندانیان به عنوان چهره‌های خطرناک تروریستی نام برد‌. اکنون نیز دولت افغانستان در رهایی زندانیان بگرام جز توصل به ابزار فشار خطرناک در مصاف دیپلماتیک با آمریکا دیگر هیچ‌توجیهی ندارد. هنوز هیچ‌کدام از سوال‌ها در مورد هویت جرمی و تروریستی این افراد رفع نشده و تمامی اتهام‌ها با قوت خود باقی‌اند.
این زندانیان هنوز هم تهدید جدی برای امنیت افغانستان و آمریکا بوده و رهایی آن‌ها خطرناک می‌باشد. تاکنون رهایی جنگ‌جویان و فرماندهان طالبان به هدف دست‌رسی به صلح تعقیب می‌گردید و در این مسیر چهره‌های زیادی را آزاد کرد. البته در همین مورد نیز تجربه‌ی موفقی ثابت نشد، بلکه اکثر عناصر رها شده از زندان‌های دولت افغانستان ‌یا نیروهای خارجی دوباره به صفوف طالبان پیوستند و این بار عقده‌مندانه‌تر از گذشته به جنگ، دهشت‌افگنی و تخریب ادامه دادند. این بار اما رییس جمهور کرزی در قضیه‌ی زندانیان بگرام اجندایی غیر از مصالحه را تعقیب می‌کند. این بار رییس جمهور کرزی می‌خواهد از زندانیان بگرام به عنوان ابزار فشاری در برابر دولت آمریکا در کشمکش معادله‌ی امضای موافقت‌نامه‌ی امنیتی استفاده ‌‌کند. آقای کرزی به‌خوبی می‌داند که هریک از زندانیان بگرام، عناصر خطرناکی برای امنیت ایالات متحده‌ی آمریکا می‌باشند و وجود آن‌ها در زندان‌ تحت حاکمیت دولت افغانستان ابزار بازی خوبی برای امتیاز‌گیری بیش‌تر ‌یا دفع فشارهایی که ایالات متحده بر ‌وی وارد می‌کند، می‌باشد. شاید رییس جمهور کرزی در گیرودار کشمکش سیاسی با واشنگتن، این ابزار را مؤثرترین شیوه برای گرفتن امتیازها از آمریکا تلقی نماید و در ا‌ستفاده از آن تعللی نمی‌کند. در حقیقت این زندانیان همان اندازه که برای ایالات متحده آمریکا خطرناک‌اند، برای دولت افغانستان نیز خطرناک بوده و رهایی آن‌ها برای امنیت افغانستان نیز هزینه‌های سنگینی دارد. نباید در یک مذاکره‌ی سیاسی از این ابزارهای خطرناک استفاده شود. این باور که اگر این زندانیان از سوی دولت افغانستان رها شوند، دیگر ‌علیه امنیت افغانستان کار نمی‌کنند، اشتباه است. تخریب و ترور کار و مرام همیشگی آن‌ها بوده و آن‌ها هرگز از آن دست نمی‌کشند.