چالش های امنیتی انتخابات، از واقعیت تا فرافگنی

در حالیکه کمتر از بیست روز به برگزاری انتخابات باقی مانده، هنوز هم پرسش امنیت پاسخ دریافت نکرده است. ارگان های امنیتی همواره از آمادگی های خود برای تامین امنیت انتخابات خبر می دهد و نیروهای ناتو نیز برای همکاری با نیروهای امنیتی افغانستان اعلام آمادگی کرده اند، اما واقعیت های موجود جامعه چیزی متفاوت است. براساس آخرین اظهار نظر مسئولین کمسیون مستقل انتخابات، 495 مرکز رای دهی مسدود شده و برای صدها محل رای دهی و در نقاط مختلف کشور هنوز مواد و مامورین انتخابات ارسال نشده است.
در حال حاضر تصور دگرگونه از واقعیت های عینی جامعه و میزان واقعی تهدیدات و چالش های امنیتی شکل گرفته است. ارگان های امنیتی از واقعیت های عینی برآورد خشوبینانه دارند و برنامه های خود را در ارتباط با انتخابات براساس فرضیات و حدس و گمان های خیالی و خوشبینانه بنا کرده اند. آنها فقط به این دلخوش کرده اند که چهارصد هزار نیروی امنیتی برای تامین امنیت انتخابات بسیج شده اند، بدون این که میزان واقعی تهدیدات و چالش های امنیتی را در نظر بگیرند. در حالیکه تنها بیست روز تا برگزاری انتخابات فاصله داریم، هنوز نیروهای امنیتی انواع واقعی تهدیدات و چالش ها را بررسی نکرده و گزینه های مناسب و واقعبینانه را طرح نکرده اند. فهم آنها از چالش های امنیتی انتخابات، وجود گروه ها و جنگجویان طالب در مسیر راه ها و محلات به عنوان گروه های مزاحم فراری هستند و خیال می کنند که باحضور چندسرباز امنیتی در ساحات، این گروه ها متواری و تهدیدات و چالش های امنیتی انتخابات رفع می گردند. هنوز نیروهای امنیتی دقیق نمی دانند که کدام محلات و در کدام مناطق در معرض تهدید شدید و یا ضعیف قرار دارد. به همین دلیل است که در رقم مراکز و محلات رای دهی که کمسیون اعلان می کند با آنچه را که نیروهای امنیتی می گویند، در تناقض قرار دارد. پیش از این وزارت امور داخله اعلان کرده بود که 250 مرکرز رای دهی در سراسر کشور مسدود باقی می ماند، در حالیکه اکنون کمسیون مستقل انتخابات این رقم را به نزدیک چهارصد مرکز ذکر کرده است. تنها حدود دوصد مرکز رای دهی در ولایت فاریاب مسدود بوده و احتمال دارد رقم محلات رای دهی از این هم افزایش یابد.
واقعیت این است که وضعیت امنیتی خلاف برداشت ها و برآوردهای نیروهای امنیتی است. از یک سو تامین امنیت انتخابات سخت ترین آزمون نیروهای امنیتی افغانستان می باشد. این بار باید نیروهای امنیتی افغانستان به تنهایی امنیت این پروسه حیاتی را در یکی از پیچیده ترین وضعیت سیاسی کشور بدوش بکشد. نمی توان به همکاری های نیروهای خارجی اعتماد کرد و تنها نقش مشورتی آنها تاثیر جدی بر توان و عملکرد نیروهای امنیتی در این آزمون ندارد. از سوی دیگر طالبان تنها گروه های متواری مزاحم نیست، بلکه این گروه جنگ سازماندهی و برنامه های نظامی دقیق برای اخلال و یا ایجاد مشکل در روند انتخابات طرح کرده است و تمام توان خود را در این راستا به کار خواهد گرفت. در حال حاضر بخش های زیاد درمناطق جنوب و شرق کشور یا در کنترل کامل طالبان قرار دارد و یا هم در معرض تهدیدات جدی قرار دارند. بنابراین برگزاری امنیت در این مناطق و از همه مهمتر تامین امنیت رای دهندگان امری دشوار است. تنها با اعزام چند سرباز در نقاط ناامن در روز انتخابات کافی نیست. باید برای امنیت مردم پس از انتخابات نیز فکری اساسی کرد. طالبان مردم را تهدید کرده اند که شرکت در انتخابات و رای دادن پیامد های خطرناک برآن ها دارد. اکنون نیروهای امنیتی باید نگرانی پیامدهای منفی شرکت در انتخابات را رفع کرده و امنیت مردم در پس از انتخابات را تضمین کنند.
از سوی دیگر، رسانه ها و افکارعمومی درک متفاوت از تهدیدات و چالش های امنیتی دارد. رسانه ها میزان حقیقی تهدیدات و چالش های امنیتی را بزرگنمایی کرده و چالش های امنیتی را به معنی اخلال در پروسه انتخابات تلقی کرده اند، در حالیکه واقعیت اینگونه نیست. طالبان به هیچ عنوان قادر به اخلال انتخابات و یا جلوگیری از برگزاری آن نمی شود. تنها کاری که آنها می توانند ساحات رای دهی در مناطق نا امن را بسته کرده و مردم را از شرکت در انتخابات تهدید می کنند.