روز تشکر از هم دیگر

روشن است که هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید، چه کسی از مدعیان ریاست جمهوری در این انتخابات پیروز شد. اما حکم قاطع می‌توان کرد که مردم افغانستان در این کارزار پیروز اصلی میدان ا‌ند. ما ثابت کردیم که تهمت بیگانگی با دموکراسی، به این ملت نمی‌چسپد. ثابت کردیم که دل‌بسته‌ی آینده‌ای استیم که در آن مهم‌ترین تصمیم‌گیرنده‌ی کشور با رای ما تعیین می‌شوند. به خاطر این آینده، باد و باران و هوای بد مزاحم نیست. ترس دهشت‌افگنان را هم به هیچ گرفتیم و با انگشت‌های رنگ شده به آن‌ها نشان دادیم، چقدر زبون و منزوی و حقیرند. با این رای دادن ابراز سپاس کردیم از سربازان و افسران پولیس، ارتش و امنیت ملی که در راه میسر ساختن این روز در گوشه و کنار کشور، زند‌گی‌شان را در این سیزده سال فدا کرده‌اند. ابراز سپاس کردیم از جامعه‌ی جهانی و به آن‌ها نشان دادیم که پول مالیه دهند‌گان‌شان، کشتی در شوره‌زار نبوده است و مردم افغانستان‌ طبیعت‌شان با آزاد‌گی و بنابراین با انتخابات آزاد سازگار است و این راه و روش انتقال قدرت را خیلی خوب می‌فهمند.
جا دارد از برخی از نامزدها به خاطر اعتماد به‌نفس مضاعف‌شان تشکر کنیم. آن‌ها خود می‌دانستند که خورجین رای‌شان به آن اندازه پر نخواهد بود که ره‌توشه‌ی رسیدن به ارگ شود، ولی بازهم آمدند و وارد میدان شدند. از آن‌ها تشکر کنیم که زمینه‌ی کار را برای مسئولان دفترهای تبلیغاتی‌شان در گوشه و کنار کشور آماده کردند. برای‌شان آرزو کنیم در معامله‌ای که بعداً‌- اگر طالع کنند و کار به دور دوم بکشد- با دو رقیب اصلی می‌کنند، هزینه‌های‌شان را با سود برگردانند.
از آن‌هایی تشکر کنیم که تمام عمر را هزینه کردند، به سلاح دست بردند و از کشتن آدم ابا نداشتند، تا ثابت کنند که اصل یک آدم- به یک رای از بنیاد غلط است و مخالف اصول زرین دینی است، چون گزینش سایه‌ی خدا- عرصه‌ی کار بند‌گان نیست‌، ولی امروز آمدند و نامزد ریاست جمهوری شدند. عکس گرفتند و با چاپ عکس‌های مردم در کارزار انتخاباتی‌شان نشان دادند که مخالفتی با عکس گرفتن ندارند.
تشکر از همه‌ی نامزدها که هم‌دیگر را تهدید نکردند. تهدید به جنگ نکردند و به این ترتیب مردم را قناعت دادند که سرنوشت را مردم تعیین می‌کنند.
تشکر از نیروهای امنیتی، از این فرزندان نازنین خود ما که امنیت انتخابات را تا آخرین مرز ممکن تأمین کردند.
و تشکر از کرزی. این روز به‌رغم تمام دشواری‌هایی که داشت، از برکت سعه‌ی صدر اوست. کرزی‌ هرچند در سیزده سال حاکمیتش برای ما افتخار نیاورد، ما را نفهمید، ولی این روز را میسر کرد و این مهم‌ترین حسن حامد کرزی بود که گذاشت قدرت از طریق رای مردم به دیگری منتقل شود.
هواداران این یا آن کمپاین زحمت کشیدند، برای پیروزی نامزد مورد نظرشان عرق ریختند. گاه به درشت‌گویی هم روی آوردند، ولی خوب است به یاد داشته باشیم، در افغانستان، هوادار و رقیب و مخالف و موافق‌- دیواری میان هم‌دیگر‌مان نیست. به رهبران ما نگاه کنید: بارها مخالف و موافق و باز هم مخالف و بازهم موافق همین حکومت بوده‌اند. ما مناسبات انسانی و هم‌وطنانه‌ی خود را پاس بداریم و اگر می‌توانیم تلاش کنیم، در انتخابات بعدی فکرها با هم رقابت کنند، نه افراد و…