از دشمنی تا دلگرمی در یک فرصت تاریخی؛ جهان در انتظار صلح افغان‌هاست
رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر گفت که به مردم افغانستان اطمینان می‎دهد که در جریان مذاکرات صلح با «اخلاص کامل» تلاش می‎کند تا زمینه‌ی صلح، آرامی و زندگی مرفه برابر شود. او گفت: «به دنیا اطمینان می‎دهیم که به اندازه‌ی توان خود تلاش می‌کند تا مذاکرات بین‌الافغانی نتیجه‎ی خوب بدهد.»
انتقاد از قطع حقوق معلولان غیرجنگی؛ «قانون تبعیض‌آمیز است»
مصطفا می‌افزاید که فرمان رییس‌جمهور باعث شده عده‌ای از معلولان که مصروف درس و تحصیل‌اند مجبور به ترک آن شوند: «خانواده‌هایی است که دو-سه عضو فامیل‌شان معلولند. قطع حمایت دولت، آن‌ها را با مشکلات جدی روبه‌رو خواهد کرد.» مصطفا مدعی است که در روند کمک به افراد دارای معلولیت شفافیت وجود ندارد. او در گفت‌وگو با اطلاعات روز مدعی است که خودش شاهد حق‌خوری بوده است
یافته‌های یک تحقیق: بورد کرکت افغانستان فاقد شفافیت و حساب‌دهی است
به باور آقای رحیم، کم‌کاری و عدم مدیریت درست کرکت سبب شد که تیم ملی کرکت افغانستان در جام جهانی خوب ندرخشد: «به‌دلیل ضعف مدیریتی، تیم کرکت در بازی جام جهانی نتوانست توقعی را که ازش می‌رفت براورده کند. این ظرفیت را داریم که در بین شش بهترین تیم‌های جهان باشیم. با مدیریت سالم می‌توانیم به این هدف برسیم.»
بی‌جاشدگان داخلی؛ قربانیان فراموش‌شده‌ی جنگ در مذاکرات صلح
در ترکیب ۲۱ نفره‌ی هیأت مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان، نماینده‌ی مستقیم قربانیان جنگ حضور ندارد. بازماندگان قربانیان جنگ و فعالان حقوق بشر بارها از نادیده‌انگاری بازماندگان قربانیان در روند صلح اظهار نگرانی کرده‌اند. فوزیه کوفی می‌گوید معلوم نیست که آیا ترکیب این هیأت تا آخر روند مذاکرات صلح ثابت باقی خواهد ماند یا تغییر خواهد کرد.
دانشجویان افغانستان در روسیه و بنگلادش: «مددمعاش نمی‌دهند، مجبوریم کار سیاه کنیم»
در روزهای که در روسیه دانشگاه‌ها تعطیل و درس‌ها آنلاین شد، بسیاری می‌خواستند که به کابل پیش پدر و مادرش برگردند، اما نتوانستند به دیدار خانواده به افغانستان برگردند؛ زیرا سفارت افغانستان در مسکو مددمعاش‌‌‌شان را پرداخت نکرد. فوزیه در مدت چهار سالی که در روسیه برای ادامه‌ی تحصیل رفته است، نتوانسته حتا یک بار هم به دیدن فامیلش به کابل برگردد.
64 سال زندگی در رنج مدام؛ روایت تقلای یک میان‌جنسی در جامعه سنتی هرات
به گفته‌ی صبور او در یک سفر هشت ماهه در سال 1383 رقص را در هند از هنرپیشه‌های مطرح زن به‌صورت حرفه‌ای آموخته است. او رقص را به مثابه یک نوع ورزش و بهترین سرگرمی خود می‌داند: «من خیلی علاقه به رقص دارم. در سن 64 سالگی، همین رقص‌کردن من را جوان نگهداشته و اصلا من خود را پیر فکر نمی‌کنم.»
حمله طالبان بر ولسوالی غوریان هرات؛ شکست طالبان و دوام نگرانی
ولسوالی غوریان هم‌مرز با کشور ایران است. در کنار گروه طالبان، حضور قاچاق‌بران انسان و مواد مخدر در این ولسوالی نیز زیاد گزارش می‌شود. ساکنان محل به روزنامه اطلاعات روز می‌گویند که یکی از دلایل افزایش ناامنی‌ها، حضور مافیای مواد مخدر است.
شبیخون سیلاب
از حسیبا پرسیدم با از دست دادن پدر، مادر و مادر‌بزرگش، به‌عنوان بزرگ‌ترین فرزند خانواده، با دشواری زندگی چگونه کنار می‌آید: «من دانش‌آموز صنف 7 و دوم نمره‌ی صنف هستم. نمی‌خواهم از درس‌خواندن دست بکشم. هم کار می‌کنم و هم درس می‌خوانم. پدرم آرزو داشت که من داکتر شوم. من آرزوی پدرم را برآورده می‌کنم.»
کارزار روایت زنانه
مرضیه از هرات با نوشتن روایتی از دوران طالبان می‌نویسد که دولت افغانستان باید در مذاکرات صلح به نمایندگان زنان افغان نقش‌های اصلی را بدهد و باید به صدای زنان افغان گوش داده شود: «ما باید حق حفظ دستاوردهای اجتماعی و سیاسی خود را داشته باشیم. مذاکرات مشروع صلح مستلزم شمولیت تمام اقشار ملت افغانستان می‌باشد. در غیر این صورت صلح پایدار در افغانستان محقق نمی‌شود.»
دانشجویان افغان در هند به دانشگاه‌‌‌های جعلی فرستاده می‌‌‌شود؟
به گفته‌‏ی این دانشجوی افغان در هند، سکرتریت ایالت راجستان به آن‌ها می‌‌‌گوید که چرا سفارت افغانستان آن‌ها را به دانشگاه‌های خصوصی می‌‌‌فرستد، درحالی‌که دانشگاه‌‌‌های دولتی باکیفت خیلی خوب زیاد است: «این دانشگاه‌‌‌ها پیش ما اعتبار ندارد و به همین دلیل مدرک شما را تأیید نمی‌‌‌کنیم.»
13 ساعت مقاومت در برابر طالبان و بی‌توجهی مسئولان محلی؛ چرا معترضان در غزنی شاهراه کابل-قندهار را بسته‌اند؟
او عمده‌ترین دلیل غیرفعال‌بودن ارگان‌های امنیتی در غزنی را «بی‌کفایتی» رهبران و مسئولان این نهادها می‌داند. این متنفذ قومی می‌گوید: «یک باند مافیایی در سطح رهبری حکومت محلی و ارگان‌های امنیتی و کشفی تقرر یافته است که به‌جای تأمین امنیت و ارایه‌ی خدمات، فقط ثروت عامه را چوروچپاول می‌کند.»
در آستانه‌ی مذاکرات بین‌الافغانی؛ رهایی زندانیان امروز تکمیل می‌شود
منبع همچنان می‌گوید که گروه طالبان چهار تن از کماندوهای ارتش افغانستان را دیروز آزاد کرده، دو تن دیگر را امروز آزاد می‌کند، اما در مورد بقیه کماندوها گفته‌ است که آنان کشته شده‌اند. پیش از این رهایی هشت تن از کماندوهای ارتش افغانستان یکی از موضوعات جنجالی بود و طالبان زندانی بودن آنان را انکار می‌کردند.