برخی از پناهجویان افغانستان در اندونیزیا میگویند که یک پناهجوی ۶۰ ساله در شهر «باتم» این کشور اقدام به خودکشی کرده، اما نجات داده شده است. همزمان با این، یک پناهجوی دیگر افغانستان در منطقهی «چاوی» شهر بوگور اندونیزیا پس از یک سال بیماری و درماننشدن، جان باخته است.
بهگفتهی پناهجویان افغانستان در اندونیزیا، فیضالله شفایی پناهجوی ۶۰ سالهی افغانستان طی روزهای اخیر اقدام به خودکشی کرده، اما توسط همسایهاش نجات داده شده و به شفاخانه منتقل شده است.
این پناهجوی افغانستان از سال ۲۰۱۴ میلادی تا کنون منتظر اسکان مجدد بوده، اما همواره از سوی دفتر کمیساریای سازمان ملل در امور پناهندگان (UNHCR) پاسخ منفی دریافت کرده است.
برخی از پناهجویان افغانستان در اندونیزیا میگویند که او از وضعیت نامعلوم و طولانیشدن روند اسکان مجدد و نیز از فراق فامیل خود رنج میبرد و از سال ۲۰۱۹ میلادی دچار مریضی اسهال مزمن و چره نیز شده است.
بهگفتهی آنان، سازمان بینالمللی مهاجرت که مسئولیت درمان پناهندگان را دارد، نیز در زمینهی درمان این پناهندهی افغانستان بیتوجهی کرده است. طبق گفتههای منابع، وضعیت صحی او پس از انتقال به شفاخانه در حال بهبود است.
با این حال، پناهجویان افغانستان در اندونیزیا میگویند که میزان خودکشی در میان پناهجویان طی دو سال اخیر افزایش یافته و نگرانیهایی زیادی را خلق کرده است: «همه پناهندگان از وضعیت موجود و بیتوجهی سازمان ملل به ستوه آمده است و کاسهی صبر همه لبریز شده و طولانیشدن اسکان مجدد همه را خسته کرده است.»
این درحالی است که در تاریخ ۲۵ جدی نیز یک پناهجوی افغانستان در اندونیزیا به نام حبیب میرزایی که چندین سال با اعضای خانوادهاش منتظر اسکان مجدد بود، خودکشی کرد. از او پنج فرزند بر جای مانده است.
براساس آمارها، در ۱۰ سال اخیر، دستکم ۱۵ پناهجوی افغانستان بهدلیل بیسرنوشتی و طولانیشدن روند اسکان مجددشان، خوکشی کردهاند. علت خودکشی بیشتر این افراد «ناامیدی» خوانده شده است.
