در آستانهی «روز جهانی محو خشونت علیه زنان»، جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان میگویند که طالبان خشونت علیه زنان کشور را به سیاست هدفمند و سازمانیافته تبدیل کردهاند.
«جنبش زنان پنجرهی امید» امروز (دوشنبه، ۳ قوس) با نشر اعلامیهای گفته است که زنان افغانستان در چهار سال اخیر تحت شدیدترین اشکال خشونت، سرکوب و تبعیض سیستماتیک قرار داشتهاند.
«شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان» نیز در اعلامیهای گفته است که خشونت و محدودیت در افغانستان به سیاست رسمی تبدیل شده و زنان و دختران روزانه با اشکال گوناگون محرومیت، حذف و خشونت مواجه هستند.
این شبکه با اشاره به محدودیتهای طالبان بر آموزش، کار و حضور زنان در اجتماع گفته است که هیچ زنی نباید بهدلیل جنسیتاش از آموزش، کار، آزادی، کرامت و امنیت محروم شود.
این جنبش گفته است که سیاست طالبان علیه زنان افغانستان «جنایت علیه بشریت» و «آپارتاید جنسیتی» است و طالبان باید بابت آن پاسخگو باشند.
«جنبش متحد زنان افغانستان برای آزادی» نیز گفته است که خشونت علیه زنان در افغانستان ماهیت ساختاری و چندلایه دارد و در عرصههای خانوادگی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بازتولید میشود.
این جنبش افزوده است که در چهار سال اخیر زنان افغانستان شدیدترین محدودیتهای تاریخ معاصر را تجربه کردهاند که شامل ممنوعیت آموزش و کار، محدودیت بر پوشش، رفتوآمد و بازداشت و ناپدیدسازی فعالان زن میشود.
بهگفتهی این جنبش، این وضعیت نقض صریح حقوق بشر و مصداق جنایت سیستماتیک علیه زنان است.
این سه جنبش اعتراضی خواستار حمایت قوی جامعهی جهانی از زنان افغانستان، بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی، پاسخگوسازی طالبان و شکستن سکوت در برابر سیاستهای تبعیضآمیز طالبان شدهاند.
طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان، محدودیتهای گستردهای بر حقوق و آزادیهای اساسی زنان وضع کردهاند.
این گروه آموزش و کار زنان را ممنوع و حضور آنان در اجتماع را بهشدت محدود کرده است.
