رزماری دی‌کارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور سیاسی و صلح امروز (دوشنبه، ۱۳ میزان) به سفر خود به افغانستان پایان داده است.
او در جریان این سفر با مقام‌های طالبان، نمایندگان جامعه‌ی مدنی افغانستان، رهبران زن و کارکنان زن اهل افغانستان سازمان ملل متحد دیدار کرده است.
در اعلامیه‌ای که دفتر او منتشر کرده، آمده است که خانم دی‌کارلو در دیدار با مقام‌های طالبان گفته است که سازمان ملل متحد متعهد به پیش‌برد روند دوحه است و با اشاره به پیشرفت دو کارگروه مبارزه با مواد مخدر و حمایت از سکتور خصوصی، بر اهمیت تبدیل گفت‌وگوها به نتایج عملی بیشتر برای مردم افغانستان تأکید کرده است.
مطابق این این اعلامیه، دو طرف در این دیدارها بر «تعهد خود به ادامه‌ی تعامل و همکاری تأکید کردند.»
دفتر خانم دی‌کارلو افزوده است که او همچنین نگرانی‌های کشورهای عضو سازمان ملل متحد درباره‌ی وضعیت زنان و دختران، به‌ویژه دسترسی دختران به آموزش، را به طالبان منتقل کرده است.
مطابق اعلامیه‌ی این دفتر، او تأکید کرده است که پیشرفت در زمینه‌ی حقوق زنان و دختران می‌تواند به توسعه افغانستان کمک کند.
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور سیاسی و صلح همچنین در مورد ممنوعیت ورود کارمندان زن اهل افغانستان سازمان ملل متحد به دفاتر این سازمان در سراسر کشور با طالبان گفت‌وگو کرده است.
او بر چالش‌های پیش روی افغانستان، از جمله فشارهای اجتماعی و اقتصادی، تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی، تأکید کرده وی آمادگی سازمان ملل متحد برای کمک به افغان‌هایی را که از کشورهای همسایه به افغانستان بازمی‌گردند، اعلام کرده است.
خانم دی‌کارلو در دیدارهای خود با نمایندگان جامعه مدنی و رهبران زن، بر نقش و مشارکت مهم آنان در جوامع سراسر افغانستان تأکید کرده و سهم ارزشمند آنان را در این زمینه مورد توجه قرار داده است.
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور سیاسی و صلح، برای پنجمین‌بار پس از تسلط دوباره‌ی طالبان بر افغانستان به این کشور کرده بود. او در کابل با امیرخان متقی، وزیر خارجه‌ی طالبان و در قندهار با ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان دیدار و گفت‌وگو کرده است.
خانم دی‌کارلو مأموریت سومین نشست روند دوحه درباره‌ی افغانستان را به عهده داشت که با حضور مقام‌های طالبان و بدون حضور نمایندگان زنان و جامعه‌ی مدنی افغانستان برگزار شد.
برگزاری این نشست بدون حضور نمایندگان زنان و اعضای جامعه مدنی انتقادات گسترده‌ای را در پی داشت و بسیاری از منتقدان سازمان ملل متحد را به «عادی‌سازی» طالبان متهم کردند.
