حزب جمعیت اسلامی افغانستان و «جبهه مقاومت ملی افغانستان» در واکنش به نشست روحانیان هوادار طالبان در دانشگاه کابل گفته است که «بحران افغانستان با نمایشهای سیاسی و گردهماییهای فرمایشی حل نمیشود و راه برونرفت از آن، پذیرش ارادهی مردم و فراهمساختن زمینهی مشارکت واقعی و برابر آنان در ساختار قدرت است».
در اعلامیهی مشترک حزب جمعیت و «جبهه مقاومت ملی افغانستان» که امروز (چهارشنبه، ۲۷ عقرب) نشر شده، آمده است: «طالبان با برگزاری چنین نشستهایی، برداشت نادرستی از مطالبات مردم افغانستان ارائه میکنند. خواست مردم، تقسیم مناصب میان گروههای وابسته به طالبان یا تأیید ساختار غیرمشروع و استبدادی موجود از سوی افراد گزینششده نیست؛ بلکه مردم افغانستان خواهان برخورداری از حقوق اساسی، آزادیهای مشروع، عدالت اجتماعی و حق مشارکت در تعیین سرنوشت سیاسی خویش هستند.»
این دو جناح سیاسی افزودهاند که «قدرت سیاسی ملک شخصی هیچ فرد یا گروهی نیست، بلکه امانتی برخاسته از اراده و رضایت مردم است؛ اصلی که طالبان از آن بیبهره اند».
بهگفتهی آنان، «هیچکس نمیتواند با توسل به زور یا تفسیر انحصاری از دین، قدرت را در انحصار خود درآورد. مشارکت سیاسی نیز تنها بر پایه حق انتخاب آزادانهی مردم و تضمین حقوق برابر شهروندان معنا و اعتبار پیدا میکند».
حزب جمعیت اسلامی و «جبهه مقاومت ملی افغانستان» گفتهاند که سیاستهای طالبان افغانستان را با بحرانهای عمیق سیاسی، اجتماعی و حقوق بشری روبهرو ساخته است و این گروه با برگزاری نشستهای فرمایشی و گردهمآوری «شماری به ظاهر عالمان دینی» و سوءاستفاده از اعتبار نهادهای علمی چون دانشگاه کابل در تلاش کسب مشروعیت به «حاکمیت نامشروع» خود هستند.
آنان تأکید کردهاند که «راهحل پایدار بحران افغانستان، ایجاد یک نظام سیاسی فراگیر و مبتنی بر ارادهی مردم است؛ نظامی که در آن حق انتخاب آزادانه، حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، پاسخگویی و رعایت حقوق همهی شهروندان تضمین شود».
بهگفتهی این دو جناح سیاسی، «چنین نظامی باید بر پایه مشارکت واقعی همهی واقعیتهای اجتماعی، جریانهای سیاسی و تودههای مردم شکل بگیرد و زمینهی همزیستی مسالمتآمیز و ثبات پایدار را فراهم سازد».
آنان افزودهاند که «با توجه به بهرهبرداری ابزاری روزافزون طالبان از آموزههای دینی و جایگاه روحانیت برای توجیه سیاستهای خود، از جامعهی روحانیت و عالمان برجستهی کشور انتظار میرود که مطابق مسئولیتهای شرعی، اخلاقی و اجتماعی خویش، در برابر ظلم، تبعیض، تحریف آموزههای دینی و استفادهی ابزاری از دین سکوت نکنند و با تکیه بر اصول عدالت، کرامت انسانی، حقگویی و مسئولیتپذیری، صدای حقیقت و دادخواهی مردم باشند».
بهگفتهی آنها، «سکوت در برابر ظلم و بیعدالتی، با مسئولیت دینی و اخلاقی عالمان و شخصیتهای اثرگذار جامعه سازگار نیست. عالمان دینی، بهعنوان صاحبان جایگاه معنوی و اجتماعی، مسئولیت دارند که در کنار مردم بایستند، از حقوق و کرامت انسانی دفاع کنند و اجازه ندهند دین به ابزاری برای توجیه استبداد و انحصار قدرت تبدیل شود».
روحانیان هوادار طالبان روزهای دوشنبه و سهشنبه این هفته در نشستی در مورد تأثیرات فرامین رهبراین گروه در دانشگاه کابل گردهم آمدند. دومین روز این نشست با حضور هبتالله آخوندزاده ادامه یافت و روحانیان حاضر در این نشست به او لقب «شیخالاسلام» دادند.
رهبر طالبان در این نشست گفت که تمام مردم افغانستان پیروان مذهب حنفی هستند و از شهروندان مقیم خارج خواست که به کشور بازگردند و در صورت اهلیت و شایستگی، برای آنان «چوکی» داده خواهد شد.
او در این نشست خود را «امیر» خواند و گفت که «تطبیق شریعت بدون وجود امیر شرعی ناممکن است».
شمار دیگر از رهبران طالبان نیز در سخنرانیهای خود در این نشست به مسائل سیاسی پرداختند و از جمله از عدم توافق با حکومت پیشین و شکلگیری یک حکومت فراگیر ابراز خوشحالی کردند و گفتند که اگر چنین حکومتی شکل میگرفت، این گروه بهتدریج تضعیف میشد.