راهنمای مصونیت از حملات تروریستی

اگر شما در یک حمله‌ی تروریستی گرفتار شدید چه نکات ایمنی را برای محافظت خود از آسیب‌ها به کار می‌برید؟
هیچ فرمول جادویی برای محافظت شما از اقدامات تروریستی وجود ندارد اما می‌توانید با دنبال کردن و به‌کار بستن نکات ایمنی و توصیه‌های پزشکی زیر، میزان آسیب‌‌ها و خطرها را کاهش دهید. این توصیه‌ها براساس تجزیه و تحلیل متخصصان و داکتران تهیه شده است.
اگر با یک حمله‌ی تروریستی روبه‌رو شدید، کارهای زیر را انجام دهید:
سریع واکنش نشان بدهید
کسى‌که سریع و قاطع تصمیم بگیرد، شانس بیشتری برای نجات‌یافتن دارد. اما طبیعت انسان طورى است که صبر مى‌کند ببیند بقیه چه مى‌کنند. آن‌هایی‌که تنها هستند بیشتر واکنش نشان مى‌دهند تا آن‌هایی که در یک جمع‌اند.
کنجکاوی نکنید
از جمله عادات خیلی بد، تلاش برای سرک کشیدن به حوادث مختلف است. این کار هم برای خودتان خطرناک است و هم برای گروه نجات مزاحمت ایجاد می‌کند.
خودتان را از تیررس دور کنید
اگر مهاجمان شما را نبینند، نمی‌توانند شما را بزنند. بنابراین اولین قدم این است که چشم‌گیر نباشید و یا کمتر دیده شوید. بدیهى‌ترین گزینه این است که خودتان را روى زمین بیندازید، اما بهتر است پشت چیزى که محکم باشد پناه بگیرید، مثلا یک دیوار بتنى.
پرهیز از درافتادن با مهاجمان
هرچند مواردی از موفقیت در درگیری با مهاجمان ثبت شده اما اصولا بهتر است کسی‌که آموزش ندیده با فرد مهاجم درنیفتد. از یاد نباید برد که بسیاری از حمله‌ها تک‌نفره نیستند و گروهی انجام می‌شوند. بعضی‌ها ممکن است جلیقه‌ی ضدگلوله به تن داشته باشند، یا مواد منفجره همراه‌شان باشد.
به هیچ شی مشکوکی دست نزنید
فراموش نکنید در صورت مواجه شدن با بسته‌ها یا کیف دستی و حتا موترهای مشکوک نیز چشم‌دید خود را با پولیس در جریان بگذارید. مراقب باشید که به هیچ شی مشکوکی دست نزده و برای جابه‌جایی آن اقدام نکنید. در صورت مواجه شدن با این موارد مشکوک، تنها مأموران امنیتی را در جریان بگذارید و تلاش کنید مردم را از آن اشیا دور نگه دارید.
شماره‌ی تلفون‌های ضروری را به یاد داشته باشید
شماره‌ی تلفون پولیس در سراسر افغانستان (119).
فرماندهی پولیس کابل (100، 400 و یا 2100)
شماره‌ی تلفون آتش‌نشانی (101)
شماره‌ی تلفون کابل‌آمبولانس (102)
شماره‌های تماس شفاخانه‌های شهر کابل :
شفاخانه‌ی وزیر محمداکبر خان: 0202301360
شفاخانه‌ی کودکان ایندراگاندی: 0202302280
‎شفاخانه‌ی کودکان اتاترک: 0202500312
‎‎شفاخانه‌ی ستوماتولوژی: 0202100444
شفاخانه‌ی رابعه بلخی: 0202100439
شفاخانه‌ی جمهوریت: 0202201375
‎ شفاخانه‌ی چشم نور: 0202100446
‎پولی‌کلینیک مرکزی: 0202100445
‎ شفاخانه‌ی صدری: 0202100438
‎ شفاخانه‌ی ملالی:0202201377
شفاخانه‌ی میوند: 0202100447
برای نجات خود، توصیه‌های ذیل را انجام دهید
• محل حادثه را فورا ترک کنید.
• از ورود به ازدحام جمعیت اجتناب کنید. ازدحام جمعیت ممکن است هدفی برای حمله‌ی دوم باشد.
• از انواع موترهای مشکوک اجتناب کنید. ممکن است این موترها حاوی مواد منفجره باشد.
• به‌منظور جلوگیری از سقوط شیشه و خشت، حداقل ۲۰۰ متر از ساختمان‌های آسیب‌دیده دور بمانید.
• آرامش خود را حفظ کنید. شما تنها کسی هستید که می‌توانید به خود کمک کنید.
• زیر یک میز محکم یا وسیله‌ی مشابهی پناه بگیرید. اگر همه‌چیز در اطراف شما در حال سقوط است، حداقل یک دقیقه زیر میز بمانید.
• از شیشه یا وسایلی مانند پنجره‌ها، آیینه، کابینت و تجهیزات الکتریکی دور بمانید.
• دستورالعمل‌های پولیس و یا پرسنل ایمنی را دنبال کنید. اگر دستور تخلیه داده شده است، ساختمان را در اسرع وقت ترک کنید.
• اگر می‌توانید به افراد آسیب‌دیده و یا افرادی که قادر به ترک منطقه نیستند (مانند افراد معلول) کمک کنید. اگر کسی آسیب‌دیدگی شدیدی دارد سعی نکنید به‌تنهایی وضعیت را مدیریت کنید.
• افرادی را که به‌شدت مجروح شده‌اند، حرکت ندهید مگر این‌که در معرض خطراتی مانند فروریختن ساختمان و یا نزدیک به آتش خطوط گاز و یا خطرات آتش‌سوزی باشند.
• هنگامی که از ساختمان خارج شدید، از ساحه دور شوید.
• از آسانسور استفاده نکنید.
• روی زمین به حالت کاملا مسطح دراز بکشید. اکثر مواد منفجره‌یی که توسط بمب‌گذاران استفاده می‌شوند طوری طراحی شده‌اند که به‌صورت پشت سر هم به‌شکل افقی در فاصله‌ی دو تا شش پا بالای زمین گلوله پرتاب می‌کنند که احتمال ضربه زدن به نیم‌تنه و سر انسان را افزایش می‌دهد. بنابراین روی زمین به حالت کاملا مسطح دراز بکشید.
• دهان خود را باز نگه دارید و در فاصله‌هایی کوتاه نفس بکشید. موج انفجار به‌شدت بر روی اندام‌هایی که هوا در آن موجود است مانند شش‌ها، گرده‌ها و روده‌ها تاثیر می‌گذارد. ما به‌طور طبیعی تمایل داریم که نفس عمیق بکشیم و در شرایط اضطراری نفس‌مان را نگه داریم. در این حالت ریه‌ها مانند بادکنک تحت فشار امواج انفجار پاره می‌شوند. اکثر قربانیان در بمب‌گذاری انتحاری از خونریزی داخلی شش‌ها می‌میرند. به‌طور متوسط تنها ۶ درصد از افراد براساس گلوله جان خود را از دست می‌دهند. به‌جای نگه‌داشتن نفس، شش‌های خود را خالی کنید و نفس‌های کوچک بکشید.
کاهش خطرات جانبی:
• در حالی‌که بر روی زمین دراز کشیده‌اید تلاش کنید که در همان وضعیت بمانید و از بازوهای خود برای محافظت از چشم استفاده کنید.
• اگر شما می‌دانید که یک انفجار در حال وقوع است، بهترین کار این است که محلی در زیر سطح زمین پیدا کنید و آن‌جا پنهان شوید.
وقتی انفجار به پایان رسید:
• با بیشترین سرعت ممکن ساختمان را ترک کنید. برای بازیابی اموال شخصی و یا تماس‌های تلفونی توقف نکنید.
• دروازه‌ها را برای تماشای اجسام در حال سقوط بااحتیاط باز کنید.
• کبریت یا فندک استفاده نکنید. جرقه ممکن است انفجار را تحریک کند.
• از تلفون، تلفون همراه و رادیوهای دستی استفاده نکنید. جرقه‌های الکتریکی و یا سیگنال می‌تواند بمب‌های دیگر را تحریک کند.
• اگر شما یا افراد دیگر آسیب‌های جدی مانند خونریزی شدید، اشکال در تنفس، درد قفسه‌ی سینه و یا سوختگی، دارید کمک‌های اولیه را دنبال کنید و از مقامات و یا افراد دیگر کمک بگیرید.
• بیشتر زخمیان به‌دلیل خونریزی می‌میرند. شما می‌توانید به دو طریق جلوی خونریزی زخمیان را بگیرید: جای زخم را با بنداژ یا تکه‌ی پاک بپیچانید. و یا کمی بالاتر از جای زخم را با تسمه یا چیزی شبیه آن، محکم ببندید.
• به کارمندان بخش نجات گوش دهید.
• اگر شما یا افراد دیگر جراحات جزئی دارید، به‌دنبال کمک‌های اولیه برای کسانی که به‌شدت مجروح شده‌اند، باشید.
• به یاد داشته باشید برگشتن به صحنه، خطر را افزایش می‌دهد.
• به رادیو و یا تلویزیون برای اخبار و دستورالعمل‌ها گوش دهید.
اگر در حمله‌های انتحاری و انفجاری زیر آورار بمانیم باید چکار کنیم؟
• دهان خود را با یک دستمال یا لباس بپوشانید.
• به دیوار یا لوله‌ها ضربه بزنید، طوری که امدادگران صدای آن را بشنوند و بفهمند که شما آن‌جایید.
• داد نزنید، حتا اگر هیچ انتخاب دیگری ندارید. وقتی فریاد می‌زنید شما مقدار زیادی گرد و غبار را استنشاق می‌کنید.
• آرامش خود را حفظ کنید و به چیزهایی که شما را خوشحال می‌کند فکر کنید.
• از جنبش‌های غیرضروری اجتناب کنید تا گردوغبار ایجاد نشود.
• در صورت امکان از چراغ‌دستی و سوت برای نجات‌تان استفاده کنید.
ما باید چه وقت به شفاخانه برویم؟
اگر با هر یک از مشکلات زیر روبه‌رو شدید، حتما به شفاخانه مراجعه کنید:
• خونریزی بیش از حد، مشکلات تنفسی، سرفه‌ی مداوم، مشکل در راه رفتن و یا با استفاده از یک دست یا پا، درد معده، درد در پشت یا قفسه‌ی سینه، سردرد، تاری دید و یا سوزش چشم، دهان‌خشک، استفراغ یا اسهال، سوزش پوست، مشکلات شنوایی، آسیب‌هایی که درد و تورم را افزایش می‌دهد و آسیب‌هایی که پس از ۲۴ تا ۴۸ ساعت بهتر نمی‌شود.
• برای جلوگیری از انتظار طولانی‌مدت، شفاخانه‌های دور از حادثه را انتخاب کنید. این انتخاب ممکن است زمان رسیدن به آن شفاخانه را افزایش دهد، اما در عوض، شما زودتر مراقبت‌ها را دریافت می‌کنید.