منبع: نیویارک تایمز
نویسنده: ایریک اشمیت
برگردان: جواد زاولستانی
ادارهی اوباما در جریان ماههای اخیر، انتخابات افغانستان را با احتیاط از حاشیه نظارت میکرد و به جای آن، تمرکز بر بحرانهای تازهظهور داشت. تمرکز ادارهی اوباما بر خاور میانه و اوکراین بود و نه بر کشوری که در زمان ورود او به کاخ سفید، اولویت سیاسی خارجی امریکا به شمار میرفت.
با آنهم، مقامهای پیشین و کنونی ادارهی اوباما میگویند که اطمینان یافتن از برقراری ثبات در افغانستان برای آنان هنوز هم مهم است، نه تنها به خاطر خون 1800 شهروند امریکایی که در این کشور ریخته شده و میلیاردها دالری که در جریان 13 سال در این کشور به مصرف رسیده است، بلکه به خاطر جلوگیری از پیچیده شدن وضعیت منافع کلان استراتژیک ایالات متحده در منطقه: با ثبات شدن پاکستان مسلح به سلاح هستهای، بهبود مناسبات بین هند و پاکستان و پاسخ دادن به نگرانیهای فزایندهی کشورهای آسیای میانه در رابطه به گسترش نفوذ روسیه.
کاخ سفید از روابط پرتنش با حامد کرزی خسته شده است، اما به گرم شدن روابط با جانشین کرزی امیدوار است.
ولی نصر، رییس مدرسهی مطالعات بینالمللی جان هاپکینز و یکی از مقامهای پیشین ادارهی اوباما میگوید: «مناسبات ما با حکومت افغانستان بسیار خراب شده است و تصور ما در بارهی کرزی در مقایسه با دوران جورج بوش، اشتباه از آب برآمده است. چالش ما اکنون این است که افغانستان را طوری مدیریت کنیم که در زمان که ایالات متحده کارهای زیادی روی میز برای انجام دادن دارد، به یک تهدید فوری امنیتی تبدیل نشود».
وزارت دفاع امریکا، پنتاگون، این هفته اعلان کرد که در ماه مارچ، 33500 سرباز امریکایی در افغانستان هیچ تلفاتی را متقبل نشدهاند. بعد از ماه جنوری سال 2007، این نخستین ماه است که هیچسرباز امریکایی در جریان آن کشته نشده است. خشونت جاری در این کشور وقتی یکبار دیگر، جدی به چشم آمد که روز جمعه یک پولیس یک عکاس اسوشیتدپرس را کشت و گزارشگر آن را شدیدا زخمی کرد.
برای ماهها، مقامهای امریکایی از هیچنامزدی اعلان حمایت نکردند و از دخالت در روند انتخابات پرهیز نمودند. یکی از مقامهای ارشد ادارهی اوباما میگوید که در ماه دسامبر وقتی حمایت مالی ایالات متحده از انتخابات در رابطه به دخالت این کشور در انتخاباتپرسش برانگیز شد، این کشور تمام کمکهای مالیاش را قطع کرد. این مقام ارشد امریکایی همچنان علاوه کرد که گروههای طرفدار دموکراسی حمایت مالیشان را از رایدهی ادامه دادند. با این وجود، مردم افغانستان احساس میکردند که مبارزات انتخاباتی جهتدهی میشوند.
این مقام که نمیخواهد نامش گرفته شود، میگوید: «ما خود را پس کشیدیم. ما تلاش کردیم که برای مردم افغانستان فضایی ایجاد کنیم تا این انتخابات را بدون دخالت واشنگتن برگزار نمایند». با این حال، ایالات متحده برخلاف انتخابات 2009 که در آن تقلب گسترده صورت گرفت، بسیار علاقهمند است که انتخابات افغانستان عادلانه به پایان برسد. جان کری در هفتهی گذشته گفت: «این انتخابات نشاندهندهی نخستین انتقال دموکراتیک قدرت در افغانستان است و همهی ما انتظار داریم که این رویای ما تحقق یابد».
مشکل جدیتر وقتی بروز میکند که هیچیک از نامزدان بیشتر از 50 درصد رای را به دست نیاوردند. به دور دوم رفتن انتخابات انتقال قدرت را ماهها به تأخیر میاندازد. اینکه کرزی بعد از ریاست جمهوری چه اندازه بر صحنهی سیاست افغانستان اعمال نفوذ میکند، در آینده دیده خواهد شد.
سناتور دموکرات، جاک رید، که عضو کمیتهی خدمات تسلیحاتی سنای امریکاست و 14 بار از افغانستان دیدن کرده است، میگوید: «اکنون با تغییر رییس جمهور، برای ایجاد روابط پربار و مؤثر فرصت ایجاد میشود».
اولویت مهم برای ایالات متحده آن است که جانشین کرزی موافقتنامهی دوجانبهی امنیتی را امضا کند. این موافقتنامهی امنیتی به سربازان امریکایی اجازه میدهد که بعد از 2014 در افغانستان باقی بمانند. تمام نامزدان پیشتاز وعده دادهاند که در صورت برنده شدن، موافقتنامهی دوجانبهی امنیتی با امریکا را امضا میکنند.
تا کنون، بحثها در کابل بر سر تعداد و مدت حضور نیروهای ائتلاف به رهبری امریکا در افغانستان بعد از 2014 بر وضعیت امنیتی این کشور در درازمدت تمرکز داشت. به باور مقامهای ملکی، نظامی و استخباراتی امریکا، تعداد نیروهای ائتلاف در افغانستان مستقیما بر منافع امنیتی درازمدت امریکا در پاکستان تأثیر میگذارد.
این خطر که در صورت امضا نشدن موافقتنامهی دوجانبهی امنیتی، آقای اوباما تمام سربازان امریکایی را تا پایان سال جاری میلادی باید از افغانستان بیرون بکشد، در درون سازمانهای استخباراتی امریکا باعث ایجاد نگرانی شده است، چون آنان پایگاههای هواییشان برای انجام حملات توسط هواپیماهای بدون سرنشینشان را علیه القاعده و پاسخ دادن به بحران هستهای احتمالی در منطقه از دست خواهند داد.
جیمز آر. کلیپر، رییس استخبارات ملی در ماه فبروری به کانگرس گفت: «جدا از صلح و ثبات در افغانستان، یکی از منافع عمدهی ما در افغانستان، توانایی دوامدار ما- در صورت ضرورت- تعقیب تروریستها و انجام عملیاتهای ضدتروریستی است».
جنرال جوزف دانفورد، فرمانده نیروهای بینالمللی در افغانستان، در اظهاراتش به کنگره گفت که اگر نیروهای بینالمللی تا پایان این سال افغانستان را کاملا ترک کنند، القاعده تجدید قوا نموده و بار دیگر حملاتش را بر غرب سازماندهی خواهد کرد.
جنرال دانفورد گفت که بعد از روی کار آمدن رییس جمهور جدید تا ماه آگست، او مطمئن است که موافقتنامه امضا میگردد و عساکر ذخیرهای بینالمللی و امریکایی میتوانند در این کشور باقی بمانند.
جنرال دانفورد گفت: «هر قدر شما به ماه سپتامبر نزدیک میشوید، به یک دورهی پرخطر وارد میشوید، چون شما باید حساب کنید که چقدر کار برای انتقال مکان یک نیروی بزرگ انجام شده و شما چندروز برای تکمیل این کار دارید».
جنرال دانفورد در جمع قانونگذاران امریکایی گفت که اگر افغانستان موافقتنامهی دوجانبهی امنیتی را امضا کند، خیال او با حضور 8000 تا 12000 نیروهای بینالمللی در افغانستان، راحت خواهد بود. این نیروها، سربازان افغانستان را آموزش و مشوره خواهند داد و آنان را در جنگ علیه تروریزم کمک خواهند کرد. در حدود دوسوم این سربازان از ایالات متحده خواهند بود و چندین هزار دیگر مأموریت انجام حملات ضدتروریستی را برعهده خواهند داشت.
مقامهای حکومت ایالات متحده تأکید دارند که افغانستان تا کنون در محراق توجه آنان قرار دارد. مقام ارشد امریکایی که نخواست نامش گرفته شود، میگوید: «افغانستان هنوز برای ما در اولویت است. اما بعضی مسایل است که بهتدریج روی آن کار میکنیم».
اما رونالد نیومن که از سال 2005 تا سال 2007 به عنوان سفیر امریکا در افغانستان خدمت کرده است، هشدار میدهد که بدون یک رهبری قوی از طرف کاخ سفید و بدون حمایت دوامدار مالی از طرف کنگره، وضعیت این کشور دیگر اولویتهای سیاست خارجی اوباما را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
آقای نیومن میگوید: «اگر افغانستان پس به هرجومرج سقوط کند، کشور را به سالها جنگ داخلی خواهد برد و قدرتهای خارجی را به مداخله خواهد کشاند و مانند سوریه به زخم دردناکی تبدیل خواهد شد».
جستوجوی متحدِ قابل اعتماد از لابلای برگههای رایدهی
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
