روز یکشنبه کارمندان یک رسانه در کابل هدف حملات اتفجاری قرار گرفت. حمله بر خبرنگاران، تعرض به آزادی بیان است. هرچند هنوز کسی مسئولیت حمله را بر دوش نگرفته، اما طالبان چندی قبل با فرستادن پیامی به رسانهها گفته بود، اگر رسانهها ظرف یک هفته دست از «نشر اعلانات تجارتی علیه این گروه» برندارند، مورد «هدف نظامی» این گروه قرار خواهند گرفت. روشن است که حملهی انفجاری روز یکشنبه بر خبرنگاران کار طالبان است. در آستانهی گفتوگوهای صلح، پیام روشن این حمله بیباوری و دهنکجی به آزادی بیان است. ازطرف دیگر، کسانی که دست به این حملهی تروریستی زده، از آزادی بیان و رسانههای آزاد و دموکراتیک میترسند.
در حملهی روز یکشنبه بر بس حامل کارمندان تلویزیون خورشید، دو غیرنظامی کشته و چهار نفر دیگر بهشمول سه کارمند این تلویزیون زخمی شدند. این حمله با واکنشهای گسترده مواجه شد. ارگ ریاستجمهوری در اعلامیهای به نقل از آقای غنی گفته بود: «دشمنان افغانستان باید بدانند که مردم این سرزمین بهخاطر حفاظت از ارزشها و آزادیهایشان همیشه آمادهی دفاع میباشند. این نوع اعمال بزدلانه هرگز ارادهی مردم افغانستان را تضعیف کرده نمیتواند.» ریاست اجراییه نیز در اعلامیهای به نقل از آقای عبدالله گفته بود که این حملهی تروریستی از سوی گروه و حلقاتی انجام شده است که از آزادی بیان و رسانههای آزاد و دموکراتیک میترسند.
سفارت امریکا در کابل نیز به این حمله واکنش نشان داده است. جان بس، سفیر این کشور در کابل حملهی روز یکشنبه بر کارمندان تلویزیون خصوصی خورشید را محکوم کرده و گفته است که حمله به غیرنظامیان و رسانهها کسی را به هدفی نمیرساند.
این دیدگاه طالبان اشتباه است که انتظار داشته باشد رسانههای افغانستان باب میل این گروه فعالیت کنند. بسیاری از رسانهها در افغانستان مستقل است و رسالتمندانه و تحت قوانین کشور فعالیت دارند و کارشان براساس قانون اشتباه نیست. خوشبینی این بود که امسال در مقایسه با سال پیش تهدید و خشونت علیه خبرنگاران کاهش یافته است. براساس آمارها نهادهای مسئول در شش ماه اول سال ۲۰۱۹ میلادی، ۳۵ مورد خشونت علیه خبرنگاران در این نهاد ثبت شده است. در شش ماه اول سال گذشتهی میلادی ۷۱ مورد خشونت علیه خبرنگاران در این نهاد به ثبت رسیده بود. اما اتفاق روز شنبه و تهدید طالبان قابل نگرانی است. این نگرانی از این حیث جدی است که متاسفانه همیشه طالبان و مخالفان دولت نشان داده که تهدیدشان را عملی میکنند. تهدید و حمله به رسانههای افغانستان از سوی گروه طالبان بیپیشینه نیست، اینگروه در پی تهدید بارها خبرنگاران و رسانهها را هدف قرار داده است. سال گذشته در یک حمله در کابل 9 خبرنگار کشته شدند. این در حالی است که هنوز افغانستان در جمع برترین کشورها برای خبرنگاران است.
حملهی روز یکشنبه برموتر کارمندان تلویزیون خورشید یک معنای دیگر نیز دارد؛ کوتاهی حکومت. متاسفانه حکومت همواره در تأمین امنیت خبرنگاران کوتاهی کرده است. تنها در سال 2017 و در سایهی حکومت وحدت ملی ۲۰ نفر از کارمندان رسانهها کشته و بیش از ۶۰ نفر دیگر زخمیشدند. معنای روشن این وضعیت کوتاهی جدی حکومت در تأمین امنیت رسانهها و جان خبرنگاران است. انتظار رسانهها از حکومت این است که باید امنیت رسانهها و خبرنگاران جدی گرفته شود. طالبان نباید در چنین شرایط که بیش از پیش تحت فشار افکار عمومی قرار دارد، موفق شود صدای رسانهها و آزادی بیان را خاموش کند.
نظر ما این است که این حملات نمیتواند جلو آزادی بیان و باور خبرنگاران به آگاهی دهی را بگیرد. رسانههای امروز افغانستان محصول سالها تلاش و دهها قربانی است. در مدت یکونیم دههی گذشته هشتاد خبرنگار و کارمند رسانهها در نقاط مختلف کشور کشته شدند. آزادی بیان و رسانههای هدفمند و آزاد، بزرگترین دستآورد مردم افغانستان است. پاسداری از این دستآورد مسئولیت همه است.
