رییس جمهور غنی در رأس یک هیأت بلندپایهی دولتی به دعوت رییس جمهور چین به پکن سفر کرده است. در این سفر ضمن گفتوگو با مقامهای چینی، هیأت افغانی چهار موافقتنامه در بخش همکاریهای سیاسی و اقتصادی با دولت چین امضا کرده است. آقای غنی در گفتوگو با همتای چینیاش گفته است، افغانستان علاقهمند همکاری دوامدار و درازمدت با چین است و رییس جمهور چین نیز از علاقهمندی کشور برای گسترش همکاریهای سیاسی و اقتصادی و تأمین روابط نزدیک سخن گفته است.
روابط چین و افغانستان رو به گسترش است و هردو کشور تمایل زیادی برای گسترش سطح مناسبات خود دارند. افغانستان منابع و معادن طبیعی خود را به روی سرمایهگذاران چینی باز گذاشته و چین نیز تکنولوژی و سرمایهی خود را مشتاقانه به افغانستان آورده تا با بهرهبرداری از ظرفیتهای اقتصادی افغانستان، هردو کشور نفع ببرند. مناسبات سیاسی دو کشور نیز گرم و صمیمی است. دو کشور به همدیگر به عنوان دوستان نزدیک نگریسته و قرارداد استراتژیک میان دو کشور نیز در زمان حکومت رییس جمهور کرزی امضا شده است.
چین، قدرت نوظهوری که خیلیها بدان به عنوان ابرقدرت سهبعدی در آیندههای نزدیک امید بستهاند، امید رونق اقتصادی و توسعهی بسیاری از کشورهای جهان سومی و توسعه نیافته میباشد. این کشور با رشد اقتصادی جهشیاش، بازارهای مصرف سراسر دنیا را تصرف کرده و بهترین شریک برای سرمایهگذاری و استخراج معادن دستنخورده و تازه کشف شدهی کشورهای فقیر و توسعه نیافته میباشد.
پس از حادثهی یازدهم سپتامبر 2001 و حضور جامعهی جهانی در افغانستان، ظاهرا چین در کنار سایر قدرتهای منطقهای، از روند امریکایی مبارزه با تروریسم در افغانستان بهدور ماند و بدین ترتیب، خلای کلانی در معادلهی منطقهای مبارزه با تروریسم و همکاریهای اقتصادی و سیاسی افغانستان با منطقه ایجاد گردید؛ اما از همان زمان در عرصههای اقتصادی و بازسازی امید همگان به چین و هند به عنوان عمدهترین قدرتهای اقتصادی منطقه دوخته شده بود، تا اینکه با مشارکت چین در استخراج معادن و سرمایهگذاری روی منابع طبیعی و زیرزمینی افغانستان، این کشور نقشی که سالها انتظارش میرفت را احراز و خلای منطقهای تأمین ثبات در منطقه و بازسازی افغانستان را پر کرد.
مشارکت چین در امور اقتصادی افغانستان، ضمن اینکه به روند توسعه و رشد اقتصادی کشور کمک میکند، روند همگرایی و همکاریهای منطقهای را نیز تقویت نموده و سوء ظنها، حساسیتها و رقابتهای منطقهای را نیز کاهش میدهد. اینک چین با سرمایهگذاری روی استخراج معدن مس عینک و ذخایر نفت حوزهی دریای آمو، یکی از بزرگترین سرمایهگذاران خارجی در افغانستان میباشد.
این کشور علاقهمندی زیادی برای سرمایهگذاری روی معادن خام افغانستان دارد و تلاش دارد تا در عرصهها و زمینههای دیگری نیز کار کند. هرچند به دلیل ناامنی و مبهم بودن چشمانداز سیاسی و امنیتی کشور، سایر کشورها از سرمایهگذاری اجتناب میکنند؛ اما علیرغم آن، چین همچنان در امر سرمایهگذاری اقتصادی در افغانستان مصمم و قاطع است.
افغانستان از چند لحاظ برای چین در امر سرمایهگذاری مهم است: اولا معادن افغانستان منابع دستنخورده اند که از ظرفیت بهرهوری اقتصادی فوقالعادهای برخوردار میباشند. دوم اینکه امروزه پیدا کردن بازارهای مصرف و مواد خام و منابع طبیعی یکی از اولویتهای اصلی اقتصاد چین میباشد. بنابراین، چین با سرمایهگذاری روی معادن افغانستان، به هردوی این امر دست مییابد. سوم اینکه سرمایهگذاری روی معادن افغانستان، در کنار منافع اقتصادی، اهمیت سیاسی نیز برای این کشور دارد. این کشور با سرمایهگذاری روی معادن افغانستان، در حقیقت زمینههای نفوذ و حضور سیاسی خود را نیز فراهم میکند و در معادلهی سیاسی منطقهای که جدیدا شکل میگیرد، مشارکت مینماید. افزون برآن، از نظر امنیتی نیز در عرصهی مبارزه با تروریسم و خصوصا مبارزه با تهدیدهای امنیتی در ایالت سینکیانگ و جداییطلبان اویغوری، زمینههای همکاری مشترک فراوان میان افغانستان و چین است. افراطگرایی و تجزیهطلبی در ایالت سینکیانگ، یکی از دردسرهای دایمی برای چین بوده است و این کشور زمانی قادر به رفع این تهدیدها میباشد، که همکاری افغانستان را در زمینه با خود داشته باشد. چون ایالت سیکیانگ چین با افغانستان و پاکستان هممرز است و نوار مرزی این دو کشور، پایگاهها و پناهگاههای امن افراطگرایان اویغوری بوده است.
