شهریار فرهمند
فرمانده امنیه کابل روز گذشته از مقامش استعفا داد و وزارت امور داخله گفته که استعفای آقای ظاهر را پذیرفته است. گفته میشود که استعفای جنرال ظاهر در پی تشدید ناامنیها در کابل صورت گرفته است. هنوز علت اصلی کنار رفتن آقای ظاهر روشن نیست؛ ولی زمزمههای مختلفی در این مورد مطرح شده است.
کابل در یک ماه اخیر شاهد اوج گیری ناامنیها بوده است. در یک هفتهی اخیر تقریبا همه روزه یک حمله انتحاری یا یورش مسلحانه تروریستی در کابل اتفاق افتاده و به صورت عموم در دو هفته گذشته بیش از ده حمله تروریستی در شهر کابل روی داده که تمام آنها با تلفات ملکی و نظامی همراه بوده است. میزان ناامنیهای دو هفته اخیر در شهر کابل شاید در طول سیزده سال گذشته بیسابقه بوده باشد و در این مدت در هیچ مقطعی حملات تروریستی به این میزان در کابل صورت نگرفته است.
اصولا وقوع این مقدار رویدادهای امنیتی در مدت دو هفته، نشان از ناکارآمدی و ضعف نهادهای مسئول در این بخش دارد. این امر نشان میدهد که فرماندهی امنیه کابل به عنوان قلب امنیت پایتخت ضعیف عمل کرده و با سستی آنها، تروریستان مجال حمله و دهشت افگنی را در کابل یافته اند. اما در مورد ناامنیهای اخیر کابل، این فرضیه صدق نمیکند و قضیه فرق میکند. به گفته نهادهای امنیتی، طالبان و دیگر گروههای تروریستی پس از امضا و تصویب موافقتنامههای امنیتی با آمریکا و ناتو، حملات خود را بر کابل و دیگر ولایات چندین برابر کرده است. طالبان و دیگر گروههای متحد آنها در واکنش به امضای این موافقت نامهها، تمام توان و تلاش خود را برای دهشتافگنی و ترور در کشور به کار گرفته اند. از این رو، به هیچ عنوان درست نیست که بگوییم به دلیل ضعف یا ناکارآمدی نیروهای امنیتی و یا فرماندهی امنیه کابل، حملات تروریستی در کابل به این بلند رفته است. یا به عبارت دیگر، تشدید حملات تروریستی در کابل به خاطر ضعف و غفلت نهادهای امنیتی نیست؛ بلکه دلیل این امر چند برابر شدن تحرکات و تلاشهای تروریستان برای دهشتافگنی در کشور است. نیروهای امنیتی در این مدت بهتر درخشیده و دست آوردهای بیشتری نسبت به گذشتهها داشته است. در طول چندماه گذشته خطرناک ترین باندهای جنایت کار و سردسته های خطرناک مافیایی که سالها پولیس به دنبال آنها بودند، از سوی پولیس کابل دستگیر و به نهادهای عدلی و قضایی سپرده شد و افزون برآن، دهها و صدها عامل و شبکههای ترویستی در کابل از سوی نیروهای امنیتی کشف و تخریب گردیدند. دست آوردهای اخیر پولیس کابل، امیدو اعتماد مردم را به این نیروها در خصوص تامین امنیت شهروندان قوی تر ساخته است.
اگرچه جنرال ظاهر از چهرههای خوشنام وموفق در فرماندهی امنیه کابل میباشد؛ اما اگر استعفای وی به خاطر تشدید ناامنیهای اخیر صورت گرفته باشد، امری قابل ستایش است. این امر نشان دهنده حس مسئولیت پذیری در مقامهای دولتی است؛ امری که در افغانستان بسیار غریب است و مقامهای دولتی به ندرت به ضعفهای خود اعتراف میکند و یا حاضر به استعفا میشوند.
در طول سیزده سال گذشته همیشه شاهد ناکارآمدی ها و اشتباهات مقام های دولتی بوده ایم؛ اما به ندرت موردی وجود دارد که مقامی به اشتباه یا ناکارآمدی اش اعتراف کرده باشد و از مقامش استعفا داده باشد.
موضوع مهم دیگر این است که در حال حاضر تمامی نهادها مخصوصا نهادهای امنیتی با سرپرست اداره میشود و ایجاد خلاء ناگهانی در فرماندهی امنیه کابل در شرایط کنونی میتواند خطرساز و چالشآفرین باشد. اداره شدن این نهادها از سوی سرپرستان میتواند بر کل سیستم امنیتی کشور تاثیر منفی بجا گذارد و کارآمدی نیروهای امنیتی را مختل کند. بنابراین رهبران حکومت وحدت ملی باید این موضوع را جدی گرفته و نگذارد خلاء رهبری بر کل سیستم امنیتی کشور تاثیر منفی گذارد.
