امیرخان متقی، وزیر خارجهی طالبان میگوید این گروه نیازی نمیبیند که با مخالفان سیاسی خود مذاکره کند.
متقی در گفتوگو با بیبیسی که پنجشنبهشب (۲۲ اسد) منتشر شد، حضور مخالفان مسلح طالبان در داخل افغانستان را رد کرد.
او در پاسخ به پرسش خبرنگار مبنی بر درگیریها به ویژه حملهی «جبهه آزادی افغانستان» در ولسوالی زیباک و تصرف چندین ساعتهی مرکز ولسوالی یفتل پایین بدخشان به دست «جبهه سپاهی میهن»، گفت که چنین رویدادهایی «مشکل جدی نیست.»
متقی گفت: «در کشوری مثل افغانستان، اینکه بعد از پنج سال مخالفان با حمایت حامیان خارجی، خود را نشان دادند، کشته و اسیر یا فرار شدند، مشکل جدی نیست.»
وزیر خارجهی طالبان در مورد مذاکره با مخالفان سیاسی و جبهههای مسلح را غیرضروری دانست و گفت: «همه افغانها چه موافق پالیسی ما باشند یا نباشند حق دارند برگردند و در کشور خود زندگی کنند. دروازهی ما به آنها باز است و ما آنها را جواب ندادیم که نمیتوانید به کشور خود بیایید. اما اینکه پروسهی جدیدی شروع شود، الحمدلله مشکلات حل است.»
او از ایران نسبت به دعوت احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان و محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در مراسم تشییع جنازهی علی خامنهای، ابراز نارضایتی کرد و گفت: «کار خوبی نکردند، ما به مقامهای ایرانی گیله کردیم.»
در مورد عدم به رسمیت شناسی طالبان از سوی جامعه جهانی، متقی گفت به رسمیتشناخته شدن مشکلات افغانستان را حل نمیکند؛ چنانکه ایران را به رسمیت شناختهاند، اما مشکلات آن کشور همچنان پابرجا است.
متقی ادعا کرد که طالبان با کنترل ۴۰ نمایندگی سیاسی افغانستان در کشورهای مختلف، در سطح بینالمللی وجههی بهتری نسبت به حکومت دور قبلی خود(۱۳۷۵-۱۳۸۰) دارد.
این در حالی است که جامعه جهانی از جمله کشورهای غربی میگویند برنامهی عملی برای به رسمیت شناختن طالبان ندارند؛ مگر اینکه طالبان حکومت فراگیر شکل دهند، حقوق بشر از جمله حقوق و آزادیهای زنان و دختران را رعایت کنند و ارتباط خود با گروههای تروریستی مثل القاعده را پایان دهد.
متقی در این مورد میگوید برای رسمیت یک حکومت شرایط خاص و پذیرفتهشدهی بینالمللی وجود ندارد و نباید این مسأله در مورد طالبان وجود داشته باشد.
در حالی که پنج سال از تسلط مجدد طالبان بر افغانستان میگذرد، تا هنوز فقط روسیه این گروه را به عنوان «حکومت رسمی» افغانستان به رسمیت شناخته است. دیگر کشورها و سازمان ملل متحد طالبان را به عنوان «ادارهی حاکم» بر افغانستان میشناسند.
همچنین طی پنج سال اخیر چندین ائتلاف سیاسی در خارج از افغانستان و چند جبهه مسلح مخالف طالبان در داخل کشور تشکیل شده است که سازمان ملل متحد حملات دستکم چهار جبهه مسلح علیه مواضع نظامی طالبان را تأیید میکند.
