رباب فاطمه، دیپلمات بنگلادشی، رسما کارش را به‌عنوان نماینده‌ی ویژه جدید دبیرکل سازمان ملل متحد و رییس دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) آغاز کرد.
یوناما امروز (یک‌شنبه، ۲۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای، گفته است که فاطمه رباب وارد کابل شده و کارش را آغاز کرده است.
او جانشین رزا اوتنبایوا، سیاست‌مدار و دیپلمات اهل قرقیزستان، شده است که از سپتامبر ۲۰۲۲ تا سپتامبر ۲۰۲۵ ریاست یوناما را بر عهده داشت.
یوناما گفته است که رباب فاطمه «در عرصه‌های خدمات ملکی در سطح ملی و بین‌المللی، دیپلوماسی دوجانبه و چندجانبه، سیاست‌گذاری، دادخواهی و طرح و تطبیق برنامه‌ها» بیش از ۳۰ سال تجربه‌ی کاری دارد.
طبق اعلامیه‌ی یوناما، او پیش از این‌که به‌عنوان رییس دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان تعیین شود، «به‌عنوان معاون سرمنشی ملل متحد و نماینده‌ی عالی این سازمان در امور کشورهای کم‌تر انکشاف‌یافته، کشورهای انکشافی محاط به خشکه و کشورهای جزیره‌ای کوچک انکشافی» کار می‌کرد.
رباب فاطمه همچنین از سال ۲۰۱۹ تا سال ۲۰۲۲ سفیر و نماینده‌ی دائم بنگلادش در سازمان ملل متحد بوده است و در این سمت به‌عنوان رییس هیأت‌‌های اجرایی صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (۲۰۲۰) و اداره‌ی زنان ملل متحد (۲۰۲۲) و نیز به‌حیث معاون رییس هیأت اجرایی برنامه‌ی انکشافی ملل متحد (UNDP)، صندوق جمعیت ملل متحد (UNFPA) و دفتر خدمات پروژه‌ای ملل متحد (UNOPS) کار کرده است.
او نخستین زنی بوده است که در سال ۲۰۲۲ به‌عنوان رییس کمیسیون ترویج صلح سازمان ملل متحد انتخاب شد و همچنین به‌عنوان معاون رییس هفتادوهفتمین جلسه‌ی مجمع عمومی ملل متحد نیز ایفای وظیفه کرده است.
رباب فاطمه پیش از این‌که وارد سازمان ملل متحد شود، از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ سفیر بنگلادش در جاپان و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ ریاست عمومی وزارت امور خارجه‌ی بنگلادش را به عهده داشته است.
وی در نمایندگی‌های بنگلادش در نیویورک، جنیوا، بیجینگ و کلکته، و نیز در وزارت امور خارجه‌ی کشور خود در سمت‌های مختلف انجام وظیفه نموده است.
او در سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز کار و رییس بخش حقوق بشر دارالانشای کشورهای مشترک‌المنافع در لندن بوده است.
زبان مادری او بنگالی است، اما به زبان انگلیسی نیز صحبت می‌کند و با زبان‌های هندی و اردو آشنایی دارد.
او در حالی ریاست یوناما را بر عهده می‌گیرد که طالبان محدودیت‌ها علیه زنان افغانستان را تشدید کرده‌اند و در تلاش برای حذف کامل زنان و دختران از زندگی عمومی در این کشور هستند.
مأموریت سلف او، رزا اوتنبایوا، با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو بود و شماری از فعالان حقوق زن و حقوق بشر او را به «سفیدنمایی» طالبان متهم می‌کردند.
