آیا اوباما می‌خواهد در افغانستان بماند و افیون خرمن کند؟

منبع: گلوبل ریسرچ
برگردان: قاسم مرادیان
آیا دلیل اصلی اوباما برای تداوم حضور نیروهای امریکایی در افغانستان تا سال 2024، فرصت دادن به سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده‌ی امریکا (سی.آی.ای) برای نقد کردن محصول سالانه‌ی 50 میلیارد دالری تریاک آن است؟
طالبان اگر هیچ‌کاری نکردند، حداقل تجارت تریاک را سرکوب کردند. بدون چون و چرا اوضاع بعد از تهاجم ایالات متحده‌ی امریکا بدتر شده است. پروفیسور میکایل چوسودوفسکی از گلوبل ریسرچ نوشته است: «در حقیقت، ‌تحریم کشت و قاچاق تریاک توسط طالبان در افغانستان، کم‌یابی هیرویین در اروپا در سال 2001 را در پی داشت». ایریک والبرگ، روزنامه‌نگار کانادایی در کتاب «Postmodern Imperialism» خود نوشته است: «در ظرف دوسال عملیات سی.آی.ای در افغانستان، مناطق مرزی افغانستان‌– پاکستان به بزرگ‌ترین تولید کنندگان هیرویین تبدیل شده‌اند». او در ادامه می‌نویسد: «تولید تریاک در افغانستان از «185 تن» در سال 2001، به «6100 تن» در سال 2006 – 33 برابر- افزایش یافته است. در سال 2007 افغانستان تقریبا 93 درصد تریاک جهان را عرضه کرده بود…»‌
اگر سازمان اطلاعات مرکزی امریکا (سی.آی.ای) نوک در پنجه‌ی تجارت مواد مخدر نمی‌داشت، آمار این‌گونه نمی‌بود. تاریخ دست داشتن این سازمان در زمینه به‌خوبی ثبت شده است. دست داشتن سازمان اطلاعات مرکزی امریکا در تجارت مواد مخدر باعث شده است که این سازمان مبالغ منظمی را از این بابت به دست آورده و بدون این‌که کانگرس ایالات متحده از آن با‌خبر باشد، آن را طور دل‌خواه به مصرف برساند.
هم‌چنین در نظر داشته باشید که وقتی سازمان اطلاعات مرکزی امریکا خواهان توسعه‌ی حملات هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده می‌شود، آقای اوباما می‌گوید: «سی.آی.ای چیزی را که می‌خواهد به دست می‌آورد». رابطه‌ی او با سی.آی.ای چیزی بیش‌تر از یک رابطه‌ی گرم و نرم است.
ویلیام بلوم در کتاب «دولت‌های سرکش»‌اش در دهه‌ی پنجاه می‌نویسد، سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده‌ی امریکا، نیروهای شکست خورده‌ی برما را سازمان‌دهی کرد تا جنگی را علیه چین سرخ راه‌اندازی کند. این سازمان چشمانش را بر حقیقتی که «عساکر به قاچاق‌چیان تریاک مثلث طلایی (بخشی از برما، تایلند و لاووس) تبدیل شده بودند، بست. شرکت هواپیمایی خصوصی سی.آی.ای (ایر امریکا) مواد مخدر را در سرتاسر جنوب شرق آسیا پرواز می‌داد، جایی که تریاک پروسس شده و به شکل هیرویین به مشتریان غربی‌اش به فروش می‌رسید.
پاول، نماینده‌ی پیشین مجلس ایالات متحده‌ی امریکا گفت: «قاچاق مواد مخدر برای کسانی که می‌خواهند در یک حکومت غیر‌قانونی برای تمویل پروژه‌هایی که به شکل قانونی تمویل شده نمی‌توانند، پول به دست بیاورند، معدن طلا است». وی در ادامه گفته است: «این خیلی واضح است که سازمان اطلاعات مرکزی امریکا در قاچاق مواد مخدر خیلی زیاد دخیل بوده است». پاول گفته است: ‌«سی.آی.ای در رسوایی‌های ضد‌ایران دست داشت. من داستان سرهم نمی‌کنم، ما این را در تلویزیون دیدیم».
مهموت گاریف، جنرال روسی و فرمانده پیشین این کشور حین تهاجم به افغانستان به تاریخ 20 آگوست سال 2009 طی مصاحبه‌‌ای با تلویزیون آر‌تی گفته است: «ایالات متحده‌ی امریکا تولید مواد مخدر در افغانستان را متوقف نخواهد ساخت، بلکه آن‌ها به دنبال پوشش هزینه‌ی حضور نظامی‌شان در این کشور‌ند».
گاریف در ادامه افزوده است: «این‌ها داستان‌های ساختگی نیستند، بلکه امریکایی‌ها خود می‌پذیرند که مواد مخدر معمولا توسط هواپیماهای امریکا به خارج از افغانستان انتقال داده می‌شود. قاچاق مواد مخدر در افغانستان برای آن‌ها سالانه 50 میلیارد دالر در‌آمد دارد که تمام هزینه‌های حضور نظامی این کشور در افغانستان را پوشش می‌دهد».
این جنرال ادعا می‌کند که‌‌ «امریکایی‌ها زمانی دست به اقدام نظامی می‌زنند که بر‌ آن‌ها حمله شود. آن‌ها هیچ‌برنامه‌‌ی نظامی برای از بین بردن گروه‌های جهادی ندارند». اظهارات اخیر به‌خوبی توضیح می‌‌دهند که چرا آمریکایی که توانستند در ظرف سه و نیم سال ایتالیا، آلمان و فرانسه را در جنگ جهانی دوم شکست دهند، بعد از 12 سال جنگ در کشور نسبتا کوچک افغانستان (‌با سی میلیون جمعیت)، ادعا کند که پیروز نشده است.
آیا ممکن است که ایالات متحده تمایلی به پیروزی در جنگ علیه دهشت‌افگنی نداشته باشد؟ در عوض آن‌ها به شیر گاو مواد مخدر افغانستان چشم دوخته باشند؟ آن‌ها را در پایپ (لوله)‌ی‌‌تان گذاشته و دود کنید.