1014 سال سرنوشتسازی برای افغانستان است. در این سال افغانستان انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی را برگزار میکند، همهی عملیاتهای امنیتی را انجام میدهد و اکثر نیروهای بینالمللی این کشور را ترک میکنند.
ناظران و مقامهای افغانستان نظرات کاملاً متضاد در مورد وضعیت سال جدید در افغانستان دارند. بسیاری مردم و ناظران چشم امیدشان را به یک توافقنامهی امنیتی با ایالات متحدهی امریکا دوختهاند که زمینهی حضور شمار کمی از نیروهای امریکایی و ناتو را برای بعد از سال 2014 فراهم میسازد. اما خودداری کرزی از امضای این موافقتنامه تا زمان برآورده نشدن شرطهایش، احتمال خروج همهی سربازان امریکایی از افغانستان را قوت بخشیده است. اگر همه نیروهای بینالمللی افغانستان را ترک کنند، این کشور را ناآرامی داخلی دیگری تهدید میکند و احتمال دارد افغانستان به صحنهی جنگ نیابتی تبدیل گردد.
مقامهای حکومت افغانستان به مردم اطمینان میدهند. عمر داوودزی، وزیر داخله روز چهارشنبه (11جدی/ 1 جنوری) در مراسم فراغت 500 پولیس در کابل گفت: «کمبود ما چیست که نمیتوانیم این کشور را نگهداری کنیم؟ نگهداری کرده میتوانیم و با افتخار مسئولیت انتقال را میپذیریم. با افتخار میتوانیم این کشور را نگهداریم، آنگونه که نیاکان ما حفظ کردهاند».
اما تحلیلگران آیندهی افغانستان بدون حضور نیروهای بینالمللی را روشن نمیبینند. جیمز دوبینز، نمایندهی ویژهی ایالات متحدهی امریکا برای افغانستان و پاکستان گفته است، در صورتی که موافقتنامهی امنیتی امضا نشود، کمکهای امریکا به افغانستان نیز قطع خواهند شد. این در حالی است که افغانستان حتا از تأمین حدود چهار میلیارد هزینهی سالانه نظامیاش عاجز است.
جنرال یورگ فولمر، فرمانده اردوی آلمان در شمال کشور به این باور نیست که در سال 2014 خشونتها در منطقهی زیر فرماندهی او، یعنی زون شمال افزایش یابد. او میگوید که دشمن در موقعیتی نیست که وضعیت را بدتر سازد.
جنرال فولمر در عین زمان میگوید: «آنچه ما انتظار داریم، این است که نیروهای دشمن تلاش خواهند کرد تا روند انتخابات ریاست جمهوری را در ماه آپریل مختل سازند تا به این وسیله حکومت و نیروهای امنیتی افغان را بیاعتبار کنند».
آخرین سال مأموریت جنگی ناتو
در نخستین روز سال نو، آخرین سال مأموریت جنگی آیساف آغاز شد که به تاریخ 31 دسامبر همین سال پایان مییابد. به باور جنرال فولمر، با وجود آنکه طالبان ضعیفتر آناند تا بر نیروهای داخلی افغانستان حملهی مستقیم کنند، اما «در موقعیتی قرار دارند تا اقدامهای تروریستی، مثلاً بمبگذاری یا حملات انتحاری بر مقامهای حکومتی را اجرا کنند». او میگوید که در سال جاری میلادی «ما شاید غالباً شاهد چنین حملاتی باشیم».
بعد از پایان عملیات جنگی آیساف، ناتو از سال 2015 به بعد عملیات کوچکتری را زیر نام «حمایت قاطع» برای آموزش و حمایت نیروهایهای امنیتی افغانستان روی دست میگیرد. آلمان میخواهد در جمع هشت تا ده هزار سرباز بینالمللی که احتمالاً در افغانستان باقی میمانند، با فرستادن هشت صد سرباز سهم بگیرد.
اما پیششرط مأموریت جدید ناتو، امضای موافقتنامهی امنیتی میان کابل و واشنگتن است که به سربازان امریکایی مصئونیت قضایی میبخشد. کرزی امضای این موافقتنامه را به بعد از انتخابات ریاست جمهوری ماه حمل موکول کرده است.
ایالات متحدهی امریکا تهدید کرده بود که اگر این موافقتنامه امضا نشود، بعد از سال 2014 هیچسربازی در افغانستان باقی نمیگذارد. در این صورت، دیگر کشورهای عضو ناتو نیز سربازی به افغانستان نخواهند فرستاد. جنرال فولمر گفت که بیرون شدن اردوی آلمان و انتقال تجهیزات نظامی طبق برنامه پیش میرود و سربازان نیز آمادگی دارند تا در صورت ضرورت در پایان سال کاملاً افغانستان را ترک کنند. او افزود: «ما اینجا در سال 2013 همهی پیششرطها را برای پیاده کردن طرح «حمایت قاطع» فراهم ساختهایم و هم در صورتی که نیاز باشد و البته با تأسف زیاد، میتوانیم سربازانمان را کاملاً بیرون کنیم».
فولمر افزود: «اگر تا اوایل تابستان در این مورد تصمیمگیری شود که ما به کدام تواناییها در اینجا برای مأموریت بعدی نیاز داریم، در این صورت با انعطافپذیری کافی آمادگی داریم تا تصمیمگیری کنیم. چنین نخواهد شد که ما به شکلی تجهیزات زیادی را بار دیگر به افغانستان با هواپیما انتقال دهیم».
عملیات آیساف در افغانستان دوازده سال قبل آغاز شد. از پایان رژیم طالبان در سال 2001 به اینسو، اردوی آلمان در افغانستان و از سال 2003 به اینسو در ولایتهای شمالی داخل عملیات است. «دویچه وله»
سال 2014، نگرانی مردم و اطمینان حکومت
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
