فرمان‌های پیهم رییس جمهور و عطش دخالت در انتخابات

رییس جمهور کرزی مدام از عدم دخالت خود و مقام‌های دولتی در روند انتخابات سخن می‌گوید و می‌نمایاند که جلو هرگونه دخالت‌های نامشروع و استفاده‌‌جویی‌های شخصی مقام‌های دولتی به نفع نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ایستاد می‌شود. وی تنها در طول یک هفته‌ی گذشته، سه بار به گونه‌ی رسمی دخالت مقام‌های حکومتی در روند انتخابات را منع کرده است. سه روز پیش با صدور فرمانی به نیروهای امنیتی، به آن‌ها دستور داد که به هیچ‌وجه در روند انتخابات مداخله نکنند و حق کمپاین برای هیچ‌نامزدی را ندارند. دو روز پیش با صدور فرمان دیگری به مقام‌های حکومتی توصیه کرد که از مداخله در انتخابات پرهیز و از فرصت‌ها، امکانات و اعتبار دولت به نفع نامزدان انتخابات ریاست جمهوری استفاده نکنند. وی در این فرمان که از سوی اداره‌ی امور منتشر گردید، تأکید کرده که در صورت پیروی نکردن، پروند‌ه‌های متخلفان را برای بررسی و تعقیب به نهادهای عدلی و قضایی ارسال می‌کند. روز گذشته نیز برای سومین‌بار از عدم دخالت در روند انتخابات سخن گفت. آقای کرزی گفت که برای جلوگیری از مداخله‌ی خارجی‌ها و مقام‌های دولتی در روند انتخابات از تمام قوای دولتی خود استفاده می‌کند. او هم‌چنین از مقام‌های دولتی و مأموران حکومتی خواست که در روند انتخابات بی‌طرفی کامل خود را حفظ کند و از اختیارات و ابزار دست داشته‌ی خود به نفع ‌یا ضرر نامزد مشخصی استفاده نکنند.

تأکید مداوم و مرتب رییس جمهور به عدم دخالت دولت در روند انتخابات، نشان دهنده‌ی چند‌نکته‌ی پیدا و پنهان است. اول این که به دلیل دخالت‌های گسترده‌ی مقام‌های دولت در انتخابات قبلی، ذهنیت رییس جمهور هنوز‌‌هم مملو از تجربیات سیاه انتخابات قبلی می‌باشد. رییس جمهور ترس دارد که این بار نیز مقام‌های دولتی به نفع نامزدان مشخص در روند انتخابات و امور کمیسیون مستقل انتخابات مداخله کنند. چون می‌داند که هرگونه دخالت منفی مسئولان حکومتی در روند انتخابات، روند را با تقلب و خطر سلب مشروعیت مواجه خواهد کرد و روند مسالمت‌آمیز انتقال قدرت از یک رییس جمهور به رییس جمهور دیگر را به خطر مواجه خواهد ساخت. دوم این که اصرار مرتب رییس جمهور، نشان دهنده‌ی اراده ‌یا تصمیم دخالت و تقلب مقام‌ها و عناصری در درون حکومت در روند انتخابات می‌باشد. حتما شوق و اراده‌ی مداخله‌ی منفی و دست‌کاری در انتخابات، در میان مقام‌های بلند‌پایه‌ی دولتی زیاد است که رییس جمهور را وادار به چنین توصیه‌ها و هشدار‌های پی‌در‌پی کرده است. رییس جمهور اکنون با صدور فرمان‌ها و هشدار‌ها، تلاش می‌کند مقام‌ها و آن عده مسئولان دولتی که قصد دخالت در روند انتخابات را دارند، از تصمیم‌شان باز دار‌د. سوم این که آقای کرزی با صدور فرمان‌های پی‌در‌پی و اظهارات صریح مبنی بر بازداری از دخالت مقام‌های دولتی، مسئولیت سیاسی و رسمی خود را در قبال رخ‌دادها، دخالت‌ها و دست‌اندازی‌های نامشروعی که احتمالا در روند انتخابات صورت خواهند گرفت، برطرف می‌نماید. رییس جمهور با صدور این فرمان‌ها، مسئولیت هرگونه تقلب و دخالت‌های منفی که در آینده صورت بگیرد را از دوش خود برداشته و به دوش مقام‌ها و نهادهای حکومتی گذاشته است. اکنون اگر تقلب و دخالتی هم صورت بگیرد، مردم و جامعه‌ی جهانی به جای رییس جمهور، وزارت امور داخله و سایر نهادهای مجری فرمان رییس جمهور را مقصر می‌دانند. بنابراین، یکی از انگیزه‌های اصلی این فرمان‌ها و اظهارات، انتقال مسئولیت از دوش خود به سایر مقام‌ها و نهادهای حکومت می‌باشد. البته این فرمان‌ها و اظهارات برای جلوگیری از دخالت‌های منفی حکومت در روند انتخابات مفید‌اند، اما برای تطبیق کامل آن الزام‌های دیگری نیز نیاز است. این وزارت امور داخله و دیگر نهادهای مسئول‌اند که باید فرمان رییس جمهور را تطبیق کند و با نظارت دقیق، از هرگونه دخالت‌های پیدا و پنهان مقام‌های دولتی در روند انتخابات ممانعت نماید. این امر نیاز به اراده‌ی سیاسی دارد. تا زمانی که اراده‌ی سیاسی پشت این تصمیم نباشد، مبارزه با تخطی کنندگان سخت است. اراده‌ی سیاسی منوط به صداقت رییس جمهور به این فرمان‌ها است و آقای کرزی باید نشان دهد که واقعا تصمیم دار‌د از مداخله‌ی منفی مقام‌های دولتی در روند انتخابات جلوگیری کند.