رییس شورای ولایتی هلمند گفته است اگر نیروهای کمکی به هلمند فرستاده نشود این ولایت بهدست شورشیان سقوط خواهد کرد. کریم اتل گفته نیروهای موجود در این ولایت توان مبارزه با مخالفین را ندارند. رسانهها به نقل از شورای ولایتی هلمند گزارش دادهاند که در روز گذشته در حدود 68 تن از نیروهای امنیتی کشته و زخمی شدهاند و طالبان 22 پوستهی امنیتی را سقوط دادهاند.
هلمند از جمله ولایات ناآرام کشور است. طالبان در این ولایت حضور گسترده دارند و هرازگاهی خبرهای سقوط ولسوالیهای این ولایت، محاصرهی نیروهای امنیتی بهدست طالبان و آمار بلند تلفات نیروهای امنیتی از این ولایت گزارش میشود. به میزانی که هلمندِ ناآرام تبدیل به یک منطقهی جنگی تمامعیار میشود حکومت پا را فراتر از عزلونصب مقامات آنهم بهصورت محدود در این ولایت نمیگذارد. چند ماه قبل حکومت وحدت ملی والی این ولایت را بدون ارائهی جزئیات بر طرف و والی میدان وردک را بهجای او گماشت. مهمترین اقدام حکومت در این ولایت تعیین عبدالجبار قهرمان بهعنوان فرستادهی ارگ در امور امنیتی هلمند بود.
هرازگاهی که آژیر سقوط این ولایت به صدا در میآید و پس از رسانهیی شدن وضعیت ناگوار نیروهای امنیتی، کابل میگوید نیروهای کمکی و تجهیزات مورد نیاز را به این ولایت فرستاده و از بهبود امنیت در این ولایت خبر میدهد. جنگ در هلمند از یکسال به اینسو شدت یافته و برخی از مهمترین ولسوالیهای این ولایت بهدست طالبان سقوط کرده است. در اواخر سال گذشته نیروهای امنیتی از ولسوالیهای موسیقلعه و نوزاد عقبنشینی کردند و این دو ولسوالی را بهدست طالبان سپردند. مسئولین امنیتی این مسأله را «تاکتیک» عنوان کردند اما برخی از اعضای شورای ولایتی هلمند آن زمان این عقبنشینی را نه تاکتیکی بلکه قصدی خواندند.
هلمند بهدلیل ناآرامیها و حضور چشمگیر طالبان، دور از چشم رسانهها قرار گرفته است و نسبت به حوادث امنیتی که در این ولایت رخ میدهد اطلاعاتی کمتری در دست است. بهواقع کسی بهدرستی نمیداند چهچیزی در این ولایت جریان دارد. حکومت وضعیت هلمند را عادی گزارش میدهد، مسئولین امنیتی این ولایت بهدلیل فشارهای کابل نمیتوانند با رسانهها صحبت کنند و در این میان تنها شورای ولایتی هلمند است که گاهگاهی صدا بلند میکند.
سال گذشته بهدلیل محاصرهی سربازان و تلفات سنگین نیروهای امنیتی، معاون والی هلمند نامهی سرگشاده به رییس حکومت وحدت ملی نوشت و مستقیماً از اشرفغنی خواست تا شخصاً اقدام کند. این نامه بسیاری از مسایل را رو کرد اما متاسفانه حکومت مرکزی بهجای رسیدگی به مشکلات این ولایت معاون والی را از وظیفه برکنار کرد.
در حالحاضر، حکومتداری و امنیت نسبی محدود به کابل و اتاقهای کاری سران حکومت شده است. شاهراهها تبدیل به جادههای مرگ شدهاند، گروگانگیروی مسالهی هر روز است و حملات انتحاری بخشی از اتفاقهای روزمرهی شهروندان کشور شده است.
این رویدادها بیانگر این واقعیت تلخ است که حکومت برنامهی جامع و مدون امنیتی ندارد. سیاستی که در حالحاضر از سوی حکومت به پیش برده میشود موقتی و بستگی به برنامههای مخالفین دارد. بسته به اینکه مخالفین چهوقت و در کجا نیروهای امنیتی را در تنگناه قرار میدهد حکومت برنامه میسنجد. این سیاست امنیتی در مناطقی که حضور مخالفین اندک است منطقی است اما ولایتی چون هلمند نیاز به دقت و توجه بیشتر دارد. سرپرست نگهداشتن نهادهای امنیتی مصداق این بیمسئولیتی است. دیروز مسئولین امنیتی ولایت غزنی از سقوط آن ولایت خبر دادند و یک روز پس از آن خبر مشابه از هلمند به گوش میرسد. حکومت هزینه و زمان را صرف برقراری صلح کرده است و این مساله بدون آنکه نتیجهیی در پیداشته باشد، حاصلی جز ناامنی نداشته است.
تشویش از سقوط؟
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه