نادیده‌انگاری قربانیان جنگ در روند صلح؛ گروهی از بازماندگان قربانیان جنگ در کابل اعتراض کردند
برشنا ساکن ولایت کنر از بازماندگان قربانیان جنگ می‌گوید که سال گذشته چهار عضو خانواده‌اش که عضو ارتش افغانستان بوده در ولایت‌های فاریاب و کنر کشته شده‌اند. او از دولت افغانستان خواستار تأمین حقوق قربانیان جنگ و آتش‌بس فوری است. خانم برشنا از نادیده گرفته‌شدن قربانیان جنگ در روند صلح به‌شدت انتقاد می‌کند.
در چندقدمی مذاکرات صلح؛ شورای مصالحه و کابینه چرا تکمیل نمی‌شود؟
یک منبع از قصر سپیدار در گفت‌وگو با اطلاعات روز می‌گوید که عبدالله عبدالله به‌صورت جدی تطبیق موافقت‌نامه سیاسی را دنبال نمی‌کند، طرح و برنامه خاصی ندارد، بیش‌تر روزها مصروف دیدارهای نمایشی با نمایندگان اقشار مختلف مردم و جوانان است و ظاهرا به چوکی ریاست شورای عالی مصالحه که در حد اسم است، راضی به‌نظر می‌رسد.
300 سرباز ارتش در محاصره طالبان؛ در بالامرغاب بادغیس چه می‌گذرد؟
ضیاءالدین اکازی، نماینده مردم بادغیس در مجلس نمایندگان می‌گوید که بر اثر پرتاب هاوان در ولسوالی بالامرغاب طی یک هفته گذشته، 14 غیرنظامی کشته و 35 تن دیگر زخمی شده‌اند. او می‌افزاید که عامل تلفات این شمار از غیرنظامیان نیروهای دولتی مستقر در کندک ارتش در بالامرغاب هستند: «افزایش تلفات غیرنظامیان از سوی نیروهای دولتی، باعث افزایش فاصله میان حکومت و مردم خواهد شد.»
مشکل بی‌پایان رانندگان موترهای باربری شاهراه هرات-کابل؛ «هم پولیس و هم طالبان باج‌گیرند»
محمد گل، یکی از رانندگان موترهای باربری در مسیر شاهراه هرات – کابل، می‌گوید که به هیچ عنوان بدون باج‌دهی به طالبان، امکان عبور و مرور در این شاهراه را ندارند: «باز هم طالبان از پولیس ما بهتر است، حداقل یک‌بار که برای‌شان پول بدهیم و برای ما پرزه بدهند، در دیگر جاها که این پرزه برای‌شان نشان بدهیم، از ما پول نمی‌گیرند.»
تفاهم‌نامه سرمایه‌گذاری روی تولید 3000 میگاوات برق خورشیدی از چه قرار است؟
پس از امضای این تفاهم‌نامه همچنان مطرح شد که افغانستان ظرفیت مصرف 3000 میگاوات برق را ندارد و اکثر این تفاهم‌نامه را خیالی عنوان کرده بودند. رییس واحد تسهیل سرمایه‌گذاری حکومت اما می‌گوید که در این مورد نیز سوءتفاهم شده است.
بهشت طالبان، جهنم مسافران؛ در چشمه شیر ولایت بغلان چه می‌گذرد؟
آقای غفاری مدعی است که مقام‌های حکومت محلی بغلان، در عایداتی که طالبان از این منطقه دارند، سهیم هستند: «در این کار مقام‌های ارشد محلی نیز شریک‌اند. به‌شمول فرمانده کندک شاهراه. کدام منطق قبول می‌کند که در بین دو قرارگاه اردوی ملی که حدود صد متر از هم فاصله دارند، طالب می‌آید آزادانه محل بازرسی ایجاد می‌کند.»
حکومت خوشحال از فیصله لویه‌جرگه؛ گره کور صلح باز شد؟
باتوجه به این‌که افغانستان تجربه طولانی در شکست تلاش‌های صلح دارد، اکنون نیز نگرانی‌هایی مطرح می‌شود که این لویه‌جرگه و فیصله آن نیز نتواند افغانستان را به صلح نزدیک کند، چون راه صلح خم و پیچ‌های زیادی دارد و طالبان به این سادگی به صلح حاضر نمی‌شوند.
موافقت لویه‌جرگه با رهایی 400 زندانی طالب؛ جرگه نمایشی و تصمیم از قبل روشن بود؟
حفظ آزادی‌ها و حقوق شهروندی، به‌ویژه حقوق و آزادی‌های زنان، حفظ آزادی بیان و آزادی مطبوعات، شریک‌کردن پیشرفت‌های مذاکرات صلح برای مردم افغانستان در جریان گفت‌وگوها، گرفتن رضایت خانواده‌های قربانیان جنگ، توافق صلح زیر نظارت و ضمانت سازمان ملل، قدرت‌های بزرگ جهانی و منطقه‌ای و... پیشنهادهای دیگر کمیته‌های لویه‌‌جرگه است.
آرزوهای کوچکِ بزرگ
چرا کارهایی مثل ورزش، مسافرت، درس و تحصیل در یک گوشه‌‌ی دنیا مثل غذا خوردن و آب نوشیدن و خوابیدن ساده و پیش‌پاافتاده است که هرگز هیچ دختر و پسری از آنان به مثابه‌‌ی آرزو یاد نمی‌‌کنند و چرا دختری مثل نرگس در این گوشه‌‌ی زمین برای این‌‌که بتواند بایسکل‌‌سواری کند مجبور است با یک شهر دست و پنجه نرم کرده و سایه‌‌ی مرگ را هر لحظه بر سرش احساس کند.
بهره‌کشی در پارک‌های صنعتی کابل: «85 درصد کارگران قرارداد کاری ندارند»
رضا منتظر، کارگری است که از چهار سال به این‌سو در پارک‌های صنعتی کابل در بخش‌های مختلف، از جمله در کارخانه‌های ذوب آهن کار کرده است. رضا می گوید در این مدت هیچ گونه قراردادی با صاحبان کارخانه‌ها نداشته و همین گونه صدها کارگر در هر کارخانه بدون قرارداد کار می‌کنند. از این‌رو شرایط و معیارهای حقوقی و ایمنی کار نیز رعایت نمی‌شود.
چالش حقوقی و مصلحت سیاسی؛ از چه زاویه‌ای به رهایی زندانیان طالب نگاه کنیم؟
آقای مناقبی می‌گوید برای شکست بن‌بست‌ حقوقی و قانونی در رهایی این زندانیان، حکومت افغانستان باید به پارلمان مراجعه می‌کرد تا این نهاد برای یک دوره‌ی مؤقت و محدود و در راستای صلح‌سازی و گذر از جنگ به مصالحه، قوانین ویژه‌ای در خصوص رهایی زندانیان طالبان تصویب می‌کرد.
ویترین فقر؛ کاروکاسبی پدر سربازی که 8 سال پیش به‌دست طالبان کشته شد
صفورا می‌گوید شش سال قبل معاش شریف قطع شد. به گفته‌ی او، ریاست شهدا و معلولان در آن زمان تمام مدارک شریف را از او گرفته و گفته که شهدای نیروهای امنیتی و دفاعی کشور به حدی زیاد شده است که دولت دیگر توان پرداخت معاش آنان را بیش از دو سال ندارد.