سخی، مشت نمونه‌ی خروارِ بی‌کاری و بی‌نانی و گرسنگی‌ است. در کابل هزاران سخی‌هایی‌اند که نان چاشت‌شان را هم نمی‌توانند دخل کنند. این بی‌کاری در حالی ادامه دارد که قیمت‌ها اعم از خوراک و پوشاک، روزبه‌روز گران‌تر شده است.
وزارت حج و اوقاف طالبان در بخش دیگر از خطبه نماز جمعه به بی‌حجابی و آرایش نکردن زنان نیز پرداخته و با استدلال به یک حدیث از پیامبر اسلام آورده است: «زنانی که حجاب شرعی را رعایت ‌نکنند، خود‌شان را آرایش کنند و یا زنانی که خیال‌پردازی کنند، زنان منافق اند. هیچ یک از آن‌ها مانند «زاغ اعصم» وارد بهشت نمی‌شوند.»
اجاره دادن کوه‌های پرچمن فراه از سوی طالبان به هلمندی‌ها
این باشنده‌ی فراه هشدار می‌دهد که اگر طالبان اجازه‌ی برداشت این گیاه را به آنان ندهند، آنان جز کوچ اجباری از ولسوالی پرچمن چاره‌ی دیگر ندارند: «ما از طالبان می‌خواهیم که حق ما را به ما بدهند. گیاه هوشین متعلق به ماست و هلمندی‌ها حق ندارند که این گیاه را صاحب شوند.»
آن شاهد محلی می‌افزاید که قریه‌ی جرث از خطر تهدید کوچی‌ها بیرون نشده است. مردم از جانب کوچی‌های مسلح تهدیدند و در همین شب‌ها مجبور شده‌اند که بیدار بمانند و مواظب حمله‌ی مسلحانه‌ی کوچی‌ها باشند.
ساکنان ولایت‌های شرقی از افزایش اقدامات «مداخله‌جویانه»ی بیشتر پاکستان بر افغانستان نگران هستند. آنان از طالبان می‌خواهند که ادعای تأثیرپذیری نداشتن از اسلام‌آباد را از حرف به عمل نشان دهند و موضع قوی در مقابل حمله‌های هوایی، توپخانه‌ای و بازرسی خانه‌ها روی دست بگیرند.
شهروندان تصریح می‌کنند که برنامه‌ی جهانی غذا با انتشار عکس کودکان افغانستان در صدد جمع‌آوری کمک از منابع هستند و برای رسیدن به این خواسته‌‌اش با توزیع یک نان و انتشار تصاویر کودکان نان به دست به بازتولید خشونت روانی با کودکان و خانواده‌های‌شان اقدام کرده‌اند.
مسابقه‌ی داستان‌نویسی خیابان در حالی در کابل برگزار شده است که پس از سقوط کابل به دست طالبان، چنین برنامه‌هایی بسیار کم‌رنگ شده است. بیشتر از ۸ ماه می‌شود که مکتب‌های دختران بالاتر از صنف ششم بسته و تعداد زیادی از دانش‌آموزان و دانش‌جویان در حال ترک تحصیل‌اند.
در همین روزهای قحطی و افسردگی و ناامیدی، یا به تعبیر صریح‌تر در همین روزهای زنده‌به‌گوری زنان، نیروهای طالبان اما هنوز مصروف دعوای چشم ‌و ابرو اند. یکی از تازه‌ترین دستورهای وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان، دستور حجاب زنان بود.
شهروندان کشور نگران هستند که با گسترش فعالیت وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان، محدودیت بیشتر بر فعالیت‌شان، به‌ویژه زنان وضع شود و روزبه‌روز این وزارت به بازوی قدرتمند برای ترویج دیدگاه‌های افراطی طالبان مبدل شود.
خانم بشیر و خانم حسین‌علی می‌گویند از سه روزی که بشیر، حسین‌علی، شریف و خادم را طالبان برده‌اند، آنان هیچ خبر و آدرسی ندارند. آنان از طالبان می‌خواهند که به پیمان عفو عمومی‌شان احترام بگذارند و شوهران‌شان را به سلامت آزاد کنند.
برخی از افراد برجسته‌ی نظامی طالبان، جنگ در پنجشیر را رهبری می‌کنند. با اوج‌گیری درگیری‌ها در پنجشیر و اندراب، گفته می‌شود که حاجی مالی‌خان، معاون وزیر دفاع طالبان به پنجشیر سفر کرده است. شماری از افراد طالبان در توییتر عکسی از سفر این مقام طالبان نشر کرده‌اند.
هم‌چنان در همان روز، فاطمه که از دانشگاه آمده بود، با دستور خیابانی طالبان مبنی بر رعایت حجاب مواجه شده بود. او می‌گوید که دامن درازِ سیاه داشته است و با لباس کوتاه نبوده است. فقط مقداری از موهایش معلوم می‌شده است.