سقوط وجاهت نیروهای امنیتی؛ چرا افغانستان باید نگران باشد؟
همان‌طور که فساد و نقض قانون از بزرگ‌ترین چالش‌های افغانستان است، نهادها و دستگاه‌های دولتی نیز از فاسدان و ناقضان قانون پر است، اما چالش بزرگ‌تر این است که برخورد با موارد فساد و نقض قانون به صورت سلیقه‌ای و گزینشی صورت می‌گیرد. مبارزه با فساد بیش از آن که یک استراتژی سالم حکومت برای اجرا و حاکمیت قانون باشد، به حربه‌ای برای تضعیف رقبا و جدال سیاسی تبدیل شده است.
تأملی در چیستی دانش
معرفت‌شناسى نشان می‌دهد که شرایط و منابع به وجود آمدن دانشِ درست چیست. و سوال‌های همچون دانش چیست؟ چطور می‌شود به آن دست یافت؟ آیا می‌توان به دانش دست یافت؟ محدودیت‌های دانش بشری چیست؟ ساختار دانش چیست؟ منابع توجیه‌کننده‌ و تأییدکننده‌ی دانشِ درست چیست؟
مردم و حکومت؛ امکان و فرصت اعتراض
می‌توان نتیجه گرفت که برخورد خوب حکومت با اعتراض ثبات و همگرایی نه براساس ارزش‌های مردم‌سالاری و جامعه باز که براساس ترس از برخورد متقابل خشونت‌بار بوده است. تعدادی از پیشگامان این اعتراض خود به مردم‌سالاری و جامعه باز باور ندارند و بخشی از سرکوب و محدودسازی فضا برای اعتراض‌های روشنایی و رستاخیز تغییر بوده‌اند.
محو خشونت جنسیتی؛ جهان را نارنجی کنید
کمپین 16 روزه محو خشونت علیه زنان یک کمپین بین‏المللی سالانه است که از 25 نومبر (روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان) آغاز می‏شود و تا 10 دسامبر (روز جهانی حقوق بشر) ادامه می‏یابد. ممکن افرادی را ببینید که از نوارهای نارنجی استفاده می‏کنند تا سطح آگاهی عمومی در مورد خشونت مبتنی بر جنسیت را افزایش دهند.
نگاهی به کتاب «حقوق بشر در روابط بین‌الملل»
لیبرال دموکراسی بیش از هر ایدیولوژی دیگر به نفع حقوق بشر نقش‌آفرینی کرده و می‌کند و حقوق بشر امروزی محصول مدرنیته غرب است. بر این اساس وی معتقد است که اگر در چهار سده‌ی گذشته محافظه‌کاران اسلامی به‌جای بازی‌گران غربی بر روابط بین‌الملل مسلط می‌شدند، حقوق بشر نمی‌توانست به کامیابی کنونی دست یابد.
افغانستانِ بی‌اعتنا و بیگانه به جهانی که نارنجی شده است
بدنام‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین خشونت‌ها بر زنان در افغانستان رخ داده و ثبت شده است. سنگسار و سوزاندن فرخنده در قلب پایتخت و در فاصله‌ی نیم‌کیلومتری از ارگ ریاست‌جمهوری، بریده‌شدن بینی ریزه‌گل و عایشه در فاریاب و ارزگان، سنگسار رخشانه در غور،‌ بریده‌شدن گلوی تبسم در زابل و ده‌ها مورد قتل، ضرب و شتم و تجاوز که هرازگاهی، تیتر رسانه‌ها می‌شود، بازتاب‌دهنده‌ی جنون شدید خشونت علیه زنان در افغانستان است.
در آزمونگاه تاریخی
اشرف غنی نه آن دیوی است که مخالفانش از او پرداخته‌اند و نه فرشته‌ی نجات‌بخشی که در نظر طرفداران خود می‌آید. او اولین رییس‌جمهور دانشمند این ملک در دوران پس از نظام سلطنتی است. هیچ‌یک از رییس‌جمهوران قبلی افغانستان در حد او باسواد نبوده‌اند و مانند او از مسایلی چون توسعه‌ی اقتصادی و نظریه‌های حکومت‌داری و نهادسازی آگاهی نداشته‌اند.
در آستانه‌ی تقابل و بحران؛ ثبات و همگرایی برای اعتراض آماده می‌شود
از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در 6 میزان تا زمانی که اختلاف نظر میان کمیسیون مستقل انتخابات و تیم‌های ثبات و همگرایی به رهبری عبدالله عبدالله، امنیت و عدالت به رهبری رحمت‌الله نبیل و صلح و عدالت اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار بر سر حدود 300 هزار رأی بالا نگرفته بود، پروسه‌ی انتخابات به آرامی و بدون تنش‌های جدی به پیش می‌رفت.
دموکراسی در خدمت منازعه‌ی قومی
پشتون‌ها در سه قرن اخیر تاریخ افغانستان حاکمان بی‌رقیب افغانستان بوده‌اند و می‌خواهند این روند را تا آن‌جا که ممکن است، ادامه بدهند و سر پا نگه دارند. به همین خاطر، سیستم نمایندگی انتخابی برای پشتون‌ها تا جایی محترم است که به انحصار قدرت‌شان آسیبی نزند. پشتون‌ها در انتخابات شرکت می‌کنند تا حاکم بعدی را از میان قوم خود برگزینند و اگر چنین نشود بازی را بر هم می‌زنند.
گره صلح افغانستان؛ اختلاف بر سر اولویت آتش‌بس و امضای توافق
به‌نظر می‌رسد اعلام و امضای توافق صلح میان ایالات متحده امریکا و طالبان برای پایان‌دادن به طولانی‌ترین جنگ تاریخ ایالات متحده به یک گره اصلی برخورده است؛ گرهی که هم ایالات متحده و هم طالبان به نوعی، حیثیت و وقار‌شان را به آن مرتبط می‌داند.
شبکه خنده؛ قهقه‌های زن‌ستیزی‌ در جامعه افغانستان
شبکه خنده، یکی از برنامه‌‌های کمدی به سبک طنز است که گفته می‌شود جایگاه خاصی در جامعه افغانستان یافته است. بر اساس دیدگاه برخی، این برنامه با مسخره‌کردن سیاسیون و زورمندان، به نقد موضوعات سیاسی-اجتماعی مختلف می‌پردازد. با وجود این‌که انتقادهای این برنامه مورد تحسین قرار گرفته، اما جنبه زن‌ستیزی این برنامه که به‌شدت برجسته است، تا هنوز مورد توجه قرار نگرفته است.
تمثال اجتماعی ما و فراروندگی
فلسفه‌ای که هیچ کس را ناراحت نکند و با هیچ‌کس ضدیت نورزد، فلسفه نیست. کار فلسفه آزردن حماقت است. فلسفه حماقت را به چیزی شرم‌آور تبدیل می‌کند.» به بیان دیگر نوع تفکر ما در برابر مسأله‌ها خودبه‌خود صورت فلسفی می‌یابد. با نوع تفکر فلسفی باید خویش را ناراحت کنیم، با خویش ضدیت بورزیم، حماقت‌های خویش را بیازاریم و آن‌ها را به چیزهای شرم‌آور تبدیل کنیم.